Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

"Mijn pa vindt cultuurwetenschappen een oetlullen-studie"

"Mijn pa vindt cultuurwetenschappen een oetlullen-studie"

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Huize Broeders en Loeders

Vijf studenten wonen in studentenhuis ‘Broeders en Loeders’ op Sint Pieter. In dit wekelijkse vervolgverhaal is het vandaag de beurt aan Tom. Zijn ouders komen op visite, maar hij krijgt al de zenuwen bij het idee.

“Nee mam. Erg lief, maar je hoeft echt niets mee te nemen. Tot zaterdag. Doei.” Tom zucht en gaat op bed liggen. Hij voelt zich belabberd. Is de snee in zijn hand eindelijk genezen, mag hij van de huisarts weer aan het werk, krijgt uitgerekend hij de griep. Diarree, overgeven, alles tegelijk.
“Tom?” Diana klopt op zijn deur. “Hoe voel je je?” Ze blijft in de deuropening staan. “Ik hoef niet zo nodig aan de race-kak”, lacht ze. “Ik heb je vannacht horen stommelen. Mijn god, hoe vaak zat je wel niet op het toilet? Kan ik iets voor je doen?” “Je mag mijn ouders afbellen”, antwoordt Tom die zijn telefoon aan Diana aanbiedt. “Ze komen dit weekend op bezoek en ik heb er echt geen zin in. Zal ik vrijdagavond bellen dat ik nog steeds niet lekker ben? Mijn moeder is een schat. Ze belde net nog met de vraag of ze niet wat van haar homeopathische toestand moet meenemen, voor mijn weerstand en zo. Maar mijn vader…”
Tom gaat rechtop zitten en laat zijn hoofd hangen. “Begint ie vast weer te oreren over mijn broer, dat hij het zo goed doet in Leiden, dat hij gaat promoveren na zijn master. En dan komt standaard de vraag: Tom, wat doe jij eigenlijk de godganse dag? Wordt het nog wat jongen? Ik voorspel je: ons gesprek eindigt met ruzie. Mijn pa vindt cultuurwetenschappen, ik citeer ‘een oetlullen-studie’, en koken in een eetcafé ‘iets voor super-oetlullen’. Dus Diana, aangezien je een studiegenoot bent, welkom bij de oetlullenclub.”
Diana schuift Toms bureaustoel naar de deur en gaat zitten. “Jeetje. Wat is jouw vader voor een man? Waar werkt hij?” “Hij mocht nooit studeren van mijn opa, moest maar iets bij een bank gaan doen, want hij was zo goed in cijfers… Nu werkt hij al jaren voor de Rabobank, maar zolang ik me kan herinneren gaat hij met tegenzin.”
Diana is nieuwsgierig. Familieproblemen? Ze smult ervan. “En je broer?” “Mijn broer is twee jaar ouder, hij is mijn vaders lieverdje. We speelden in hetzelfde elftal, maar mijn broer was altijd beter dan ik. Hij liep sneller, vond mijn vader. Hij scoorde misschien niet meer, maar wel beter, vond mijn vader.” Diana loopt naar Tom toe. “Geen wonder dat je na je middelbare school helemaal naar Maastricht bent gekomen.” Vlak voor zijn bed houdt ze halt. ‘Griep is besmettelijk’, bedenkt ze zich en ze loopt weer naar de deur. “Ik kan je zaterdag gezelschap houden. Of vinden je ouders dat niet prettig?”
“Ze denken dat Elke er bij zal zijn. Ik heb nog niet gezegd dat het uit is. Ze vinden haar zo ontzettend lief en intelligent… Ze studeert aan het College, hét UCM, begrijp je?”
Als Diana aanstalten maakt om weg te gaan, zegt Tom: “Weet je? Ik vind het eigenlijk wel leuk als je er zaterdag bij bent. Nou ja, leuk voor mij. Met mijn vader is geen lolletje te beleven.” Diana: “Dat zullen we nog wel eens zien. Ik wil hem graag ontmoeten.”

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)