Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Als ik met een vriendin bel, hebben we het over alles, maar níet over corona”

“Als ik met een vriendin bel, hebben we het over alles, maar níet over corona”

Photographer:Fotograaf:

Joey Roberts

Lichting 2020-2021, deel 2: eerstejaars psychologie Maike Prenzyna

“Wanneer ben je eigenlijk voor het laatst buiten geweest?” Toen de moeder van eerstejaars psychologie Maike Prenzyna haar dit vroeg, moest ze tot haar schrik bekennen dat het twee weken geleden was. “Weekdagen, weekenddagen, ochtend, middag, avond: alles lijkt op elkaar. Ik ga slapen als het donker is, maar dat is het wel zo’n beetje.” Toch zijn er ook lichtpuntjes: ze heeft een kamer én een nieuwe beste vriendin gevonden in Maastricht.

Het was de kamer waar ze meteen verliefd op werd. “En toen kreeg ik ‘m ook nog”, glundert Maike Prenzyna. “Het is een ruime kamer, in een huis met zes andere meisjes. We delen de keuken en de badkamer. De buurt is rustig. Er is een kinderdagverblijf tegenover ons en er wonen vooral gezinnen. Er is veel groen en de faculteit is op drie minuten loopafstand.”

Toch is ze nu bij haar moeder in Eschweiler, het kleine dorpje, net voorbij Aken, waar ze opgroeide. “Om met het openbaar vervoer Nederland of Duitsland in te komen, moet je een negatieve coronatest kunnen laten zien. Omdat je hier pas mag testen als je symptomen hebt, is dat lastig. Ik zou met de auto kunnen gaan, maar ik weet niet of de politie bij de grens controleert. Je kunt dus niet makkelijk even op en neer. Maar vandaag ga ik terug naar Maastricht. Ik heb als het goed is mijn BSN-nummer gekregen en dan kan ik bewijzen dat ik daar woon. Dan zou het geen probleem meer moeten zijn.”

Zelfstandig

Prenzyna kijkt ontzettend uit naar het wonen op kamers. “Eindelijk zelfstandig. Ik denk dat ik dan pas echt het gevoel krijg dat ik nu aan de universiteit studeer.” Ze heeft nog een reden om naar de verhuizing uit te kijken: de hereniging met haar nieuwe beste vriendin Noa. “We hebben elkaar ontmoet tijdens het eerste blok. Toen kon je mensen nog leren kennen. Er was een introductieweek en ik volgde twee vakken met dezelfde groep, dus we zagen elkaar drie keer per week. Het klikte meteen, heel cool. We zijn ook daarna blijven afspreken, maar door de lockdown hebben we elkaar nu al een tijdje niet gezien, zij was ook bij haar ouders.”

Het gemis aan sociaal contact valt haar zwaar. “Soms voel ik me eenzaam. Mijn moeder moet gewoon naar haar werk, ze is OK-verpleegkundige. Vrienden van hier zijn verhuisd naar hun universiteitssteden, mijn koor kan niet samenkomen. Ik bel wel iedere dag met iemand, Noa of een andere vriendin. Dan hebben we het over van alles, maar níet over corona. Dat is zo fijn, dan kan ik echt even afschakelen.”

Derde groep

Ze heeft haar bijbaantje op de zaterdagen bij een drogist behouden. “Maar dat is op het moment niet zo leuk. Mensen zijn erg op zichzelf gericht. Wanneer een product bijna op is bijvoorbeeld, proberen ze het snel zelf te pakken. Vóór corona zei iemand dan: ‘Neem jij het maar.’ In Duitsland houdt iedereen zich vrij goed aan de mondkapjesplicht, maar sommige mensen dragen een face shield in plaats van een mondkapje. Dat mag niet – het virus kan zich via de zijkanten en de onderkant gewoon verspreiden – maar als ik ze vertel dat ze in de winkel een gewoon mondkapje op moeten, reageren ze heel agressief.”

Toch wil ze er blijven werken. “Zoals ik vorige keer vertelde, zijn mijn moeder en ik maar met zijn tweetjes (Prenzyna’s vader overleed in 2018, red.). Ik wil haar regelmatig kunnen opzoeken, dus ik kom toch terug.” Daarbij, grinnikt ze, “ben ik door dit baantje een essentiële werker en val ik in de derde groep die in Duitsland gevaccineerd gaat worden. Wanneer dat is, is nog niet bekend.”

Discipline

Met de studie gaat het goed. Ze vindt het leuk. “Je krijgt meer biologie en anatomie dan wanneer je in Duitsland psychologie studeert, maar dat vind ik niet erg. Het is ook minder werk dan ik had verwacht, al komt dat misschien ook wel doordat er niets anders te doen is dan studeren.” Ook het probleemgestuurd onderwijs past bij haar. “Het helpt me, zeker nu we voor dit blok zelf een probleem moeten bedenken om over te discussiëren. Ik doe nu Meet Your Brain, over de hersenen.”

Wel merkt ze dat de discussies minder vlot verlopen nu het onderwijs volledig online is. “Ik denk omdat je elkaar niet kent, mensen zijn stiller. En online studeren is uitputtend. Ik weet dat het de enige optie is, maar ik vind het lastig om geconcentreerd te blijven tijdens de bijeenkomsten. Ook de discipline is soms ver te zoeken. Wanneer je met andere studenten samen bent, kun je elkaar motiveren.”

Hoe zal de rest van het jaar verlopen? Prenzyna wil niet te ver vooruitkijken. “Ik hoop dat de vaccins goed gaan werken en dat we misschien weer hybride onderwijsgroepen kunnen volgen. Maar laat ik niet te hard van stapel lopen.”

Eerstejaars 2020

Wie zijn de nieuwe eerstejaars van de Universiteit Maastricht? Wat zijn hun dromen, hun plannen en verwachtingen? En hoe vergaat het hen dit jaar? Observant volgt dit academisch jaar zes nieuwelingen. Wij zullen hen een aantal keer interviewen, de eerste keer was in het begin van het najaar, nu in de winter en als laatste in mei/juni.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)