Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Kirchroa doa junt v’r!” maar dit jaar even niet

“Kirchroa doa junt v’r!” maar dit jaar even niet

Photographer:Fotograaf:

P. Nelis

Geen carnaval, wat nu?

Voor schlagerzangeres (en vakgroepsecretaresse) Eveline Horsch zou carnaval de drukste tijd van het jaar moeten zijn met twee, drie optredens op een dag. Maar helaas, corona gooit roet in het eten. Horsch, carnavalist in hart en nieren, mist het feestgedruis zeker, maar de Kerkraadse sombert niet. Dit moet vooral geen klaagzang worden, benadrukt ze.

Kirchroa doa junt v’r!”, roept Eveline Horsch vanaf het podium in de buitenlucht, hartje Kerkrade. Ze zet het refrein in van een van haar lievelingscovers: “Atemlos durch die Nacht, bis ein neuer Tag erwacht.”  Er wordt meegezongen, gehost, zij aan zij. Dat was een YouTube video van een jaar geleden. Anno 2021 is zo’n tafereel onmogelijk.

Toch is haar agenda niet helemaal leeg. Op carnavalszondag 14 februari staat er een online optreden voor een Kerkraadse voetbalclub gepland. Horsch (“mijn artiestennaam is Eveline”), in het dagelijks leven vakgroepsecretaresse bij Onderwijsontwikkeling- en Onderzoek van de faculteit Health, Medicine en Life sciences, maakt dan samen met een aantal andere artiesten haar opwachting in de kantine. Leden van de vereniging kunnen in hun eigen woonkamer mee feesten via een livestream.

“De sfeer is waarschijnlijk heel anders. Als schlagerzangeres wil je samen zingen met het publiek, stimmung creëren, verbinding zoeken. We zullen zien hoe dat online gaat.” Schlagers – voor wie geen idee heeft – worden door haar omschreven als “gezellige meezingers”. En nee, het hoeft allemaal niet per se Limburgs of Duitstalig te zijn (denk aan Que sera sera van Doris Day), maar de meeste liedjes zijn dat wel, vertelt ze. Een greep uit haar repertoire – covers, maar ook enkele eigen nummers: Himmelblaue Augen, Du hast mich tausendmal belogen, Ich Liebe das Leben.

Horsch is jaren geleden in het wereldje “gerold”, vertelt ze. Zingen deed ze nooit professioneel, “alleen in de douche of auto”. Maar toen ze een keer “voor de flauwekul” op de bühne klom en Atemlos van de Duitse zangeres Helene Fischer zong, kreeg ze de smaak te pakken. En, niet onbelangrijk: haar optreden viel in de smaak. “Van het ene kwam het andere.” Ze breidde haar repertoire uit. Aan carnavalszittingen werden familie- en bedrijfsfeestjes toegevoegd, optredens in bejaardenhuizen, een scholierenbal, een Oktoberfest. “Je zult denken: scholieren, wat vinden die hier nu aan? Maar ongelooflijk, wat was dat te gek vorig jaar. Ik kreeg er zoveel voldoening van. Dat heb ik trouwens ook in bejaardenhuizen. De mensen vinden het heerlijk.”

Stiekem is er een beetje opluchting dat het dit jaar rustiger is. “Ik heb in november de overstap gemaakt van rechten naar FHML. Zo’n nieuw baan vraagt wel wat. Dat had ik nooit kunnen combineren met mijn optredens. De elfde van de elfde [11 november start traditioneel het carnavalsseizoen] zat ik gewoon achter de computer op mijn werk, haha. Ik heb er niet eens bij stilgestaan. Pas ’s avonds, toen ik het op televisie voorbij zag komen, dacht ik: ‘O ja, dat was vandaag’.”

Maar eerlijk: een gemis is het zeker. Een optreden geeft haar toch iedere keer weer een kick. Daarnaast dompelt ze zich onder in de Vasteloavend van Kirchroa. “We lopen in een grote groep met de optocht mee, gaan vooraf een weekend naar Keulen om een zitting bij te wonen, bezoeken dameszittingen in eigen stad, het uitroepen van de Prins, zoeken weken van tevoren allerlei carnavalsspullen bij elkaar.”

Maar de realiteit is dat er een virus rondwaart waar mensen ziek van worden, zelfs door sterven, beseft ze. “Die ellende trek ik me aan. Als ik sommige verhalen hoor, ja, dan kan ik wel verdrietig worden. Vooruit, het is niet altijd even makkelijk met pubers in huis, want zij hebben ook wel last van de lockdown, maar we zijn gezond, we hebben een huis, ik heb een vaste baan, we kunnen thuis met elkaar een praatje maken. Als ik zie hoe anderen – zzp’ers of horecamensen – moeten bikkelen in deze moeilijke tijden, dan denk ik: ‘Wat kan ik mezelf gelukkig prijzen’.”

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)