Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Dood

Dood

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Daar zaten we dan te praten over de dood van onze vaders alsof we het over een gemeenschappelijke hobby hadden. Ik had haar al een hele tijd niet meer gezien, maar om de vriendschap nieuw leven in te blazen hadden we op het Vrijthof afgesproken om weer eens samen koffie te drinken. Na de gebruikelijke beleefdheden – wat heb je een leuke jas aan, drink je je koffie nog steeds met melk, hoe gaat het met die en die – waren we eigenlijk al snel door de gespreksonderwerpen heen. Gelukkig hadden we onze vaders nog.

De hare was overleden aan een hartaanval, de mijne aan kanker, maar dood is dood dus we hadden genoeg om over te praten. Over uitvaartondernemers, over hoe je een telefoonabonnement niet kunt afsluiten zonder handtekening van de abonnementhouder en over hoe ook je grootouders kunnen huilen. Ze waren allebei gecremeerd, onze vaders. Ik vertelde hoe wij voor de samenkomst na de uitvaart bitterballen wilden, maar dat ze een euro per stuk kostten en we dus hadden gekozen voor ‘luxe’ broodjes. Zij vertelde hoe haar vader uitgestrooid wilde worden bij zijn favoriete visstek, maar dat de urn nog steeds in de woonkamer op de koffietafel stond. Ze vertelde dat haar nichtje de urn had verward met een koekjestrommel en hoe haar moeder had gedaan alsof er niets aan de hand was.

We hadden het over de dood zoals we het altijd over onze studies hadden gehad. Zonder emoties, zonder het kneepje in de arm, zonder betraande ogen vol medelijden. We hoefden niet te zeggen wat we allebei wisten: de dood is kut.

Op het moment dat we een tweede koffie wilden bestellen, kwam er een andere kennis voorbij lopen. Ik wilde hem al roepen, maar zag de verschrikte blik in mijn vriendins ogen. Snel stelde ik haar gerust.

“Moeder, borstkanker, twee jaar geleden”, zei ik en pakte alvast een extra stoel erbij. We bestelden onze tweede koffie en de kennis nam een warme chocolademelk. “Ik haat december”, zei hij, “die verdomde feestdagen”. We wisten precies waar hij het over had, dus zeiden we niets.

AMoraal

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)