Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ode aan het studentenbestaan

Na de bul

2013 is bijna voorbij en Maastricht is veranderd in één grote kerststal. Dé tijd van het jaar om te reflecteren en een beetje sentimenteel te worden. Meestal vinden dit soort momenten plaats na een uitgebreide maaltijd met een wijntje in je hand en een veelvoud daarvan in je maag. Dit weekend ervoer ik het echter nuchter en op een uiterst onknusse plek: in een NS-snelbus. 
De bezorger van dit moment: een achttienjarige knul. Mutsje op zijn hoofd, backpack naast zich en een schor stemmetje. De hele weg tussen Den Bosch en Utrecht bracht hij een vaderfiguur op de hoogte van zijn Nieuwe Bestaan.

“Ik heb het zo druk. Mijn hele weekend is bomvol. Zo even thuis, dan naar mijn vriendinnetje. En op zondagavond is het dispuutavond dus dan weer terug naar Eindhoven.”
“Ja, ik zit in een dispuut! Had ik dat al verteld? Het is echt heel leuk. Ik moet er wel vaak zijn nu,” kraste hij hees. 
“Nee, het is echt goed te combineren. Daar letten ze ook wel op. Ze bieden zelfs studiecoaches aan!”
“Ja, nog even en dan ben ik echt lid. Maar dan moet ik er even vaak zijn hoor, het is niet zo dat je dan thuis kan blijven ofzo.”
“Nou… ze vindt het wel lastig dat ik het nu zo druk heb. Maar ze begrijpt het wel. ‘Tis gewoon… we appen minder. Ten eerste heb ik daar gewoon geen zin in, of ik ben met andere mensen.”
“Ja, komt wel goed.”
“Maar weet je… het is zo fijn. Ik kan nu alles helemaal zelf bepalen. Of ik tot 2 uur in mijn bed lig, wel of niet naar college ga, mag ik allemaal zelf weten! En het mooiste is, álles wat ik doe is nu leuk. Omdat het zo afwisselend is. Thuis zijn is nu extra fijn. Maar als ik dan daarna weer terug naar mijn kamer ga, is dat weer leuk.”

Lieve jongen, dat is ook allemaal heel fijn! Ik zou wel even terug willen in de tijd. Iets om over te mijmeren onder de dennenboom. En dan luisteren naar weemoedige ouders of een oma die verteld over toen ze nog kon lopen en opa bij haar was.

Ach, iets met dagen die geplukt moeten worden. Vrolijk kerstfeest!

Aline Fissette

 

Aline Fissette (24) rondde in juli 2012 haar master rechtspsychologie aan de Universiteit Maastricht af. Nu werkt ze parttime als onderzoeksassistent bij de vakgroep Rechtspsychologie. Voor Observant schrijft ze over het leven na de bul en de zoektocht naar een ‘echte’ baan.

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)