Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Eindelijk zonder problemen met Nederlandse bul naar België

Eindelijk zonder problemen met Nederlandse bul naar België

Photographer:Fotograaf: archief

MAASTRICHT. Met een Nederlands masterdiploma kan je in Vlaanderen niet altijd aan de slag. Maar er lijkt nu een einde te komen aan het gesteggel over diplomaerkenning tussen Nederland en Vlaanderen. In het voorjaar van 2014 gaat een verdrag in werking dat de academische gelijkstelling regelt.

Dat laat een woordvoerder van de minister van Onderwijs, Jet Bussemaker, weten. Het probleem is niet nieuw. Het speelt al sinds de invoering van de bachelor-masterstructuur binnen de Europese Unie. Nederland koos in 2002 voor veelal eenjarige masters (60 ECTS) terwijl landen om ons heen juist tweejarige masters (120 ECTS) invoerden. In 2009 trok de oud-student cultuur- en maatschappij wetenschappen Lotte van Boxem aan de bel. Zij liep een baan bij de Belgische overheid mis omdat Vlaanderen haar masterdiploma na negen maanden nog niet erkend had. De toenmalige rector Gerard Mols stuurde een brief naar de Nederlandse en Vlaamse ministers van Onderwijs, de NVAO (Nederlands Vlaams Accreditatie Orgaan), de verenigde universiteiten, VSNU, en dreigde met juridische stappen. Dat leek effect te hebben. In 2010 spraken de onderwijsministers aan beide zijde van de grens af dat ze elkaars diploma’s via een verdrag automatisch zouden gaan erkennen. Een goedkeuring van de NVAO zou voldoende zijn.

Nu, na vier jaar, lijkt dat verdrag er daadwerkelijk te komen. Maar hiermee zullen niet alle problemen opgelost zijn, weten Ellen Daemen en Inge Jacobs. Zij zijn afgelopen zomer afgestudeerd als master Mental Health aan de Universiteit Maastricht. Hun diploma’s zullen straks automatisch in hun eigen land – België – worden erkend. Maar een baan als psycholoog in hun vaderland kunnen ze voorlopig vergeten. “Ik krijg steeds te horen: eerst twee jaar fulltime ervaring op doen in Nederland als psycholoog, of nog een aantal vakken volgen aan een van de Belgische universiteiten”, vertelt Daemen die net als Jacobs iedere kans grijpt om werkervaring op te doen. Op master- én bachelor-niveau. In Nederland én België. In het geval van de (klinisch) psychologen – een zogenoemd gereglementeerd beroep - gaat het naast de academische erkenning, ook om de beroepserkenning. En daar zit de crux: een land bepaalt zelf aan welke wettelijke beroepsvereisten iemand moet voldoen voor hij zich arts, tandarts, advocaat of bijvoorbeeld psycholoog mag noemen. Vlaanderen vindt in het geval van Daemen en Jacobs dat het Nederlandse masterdiploma onvoldoende is om als psycholoog aan de slag te gaan en vraagt om aanvullende scholing of praktijkervaring.

Maar er gloort hoop, zegt dr. Sjoerd Claessens, seniordocent bij rechten en deskundige op het gebied van Europees recht. De Raad van Ministers van de Europese Unie staat op het punt om een nieuwe EU-richtlijn aan te nemen waarin “tijdsverschil” (eenjarige in plaats van tweejarige master) geen reden meer is om iemand toegang tot een beroep te weigeren. “Europa wil vrij verkeer van mensen. Werk je als jurist, arts of psycholoog in je eigen lidstaat, dan moet je dat ook in andere lidstaten kunnen doen. De hoofdregel bij beroepserkenning is: ja, tenzij. In de nieuwe richtlijn is nog slechts sprake van één uitzondering: bij substantieel verschil in inhoud van de studie. Dit is zo bij onze juristen. Die zijn opgeleid in Nederlands of Europees recht, maar bijvoorbeeld niet in Duits recht. Bij de psychologen is dat niet zo helder. De beroepsverenigingen moeten nu aantonen dat een Nederlands diploma substantieel anders is dan bijvoorbeeld het Belgische.” Meer dan eens is er in Maastricht op gewezen dat hun eenjarige masters, mede door het veel langere academische jaar en volle programma, kunnen wedijveren met tweejarige studies.

Beroepsverenigingen hebben de neiging om standaardregels toe te passen, weet Claessens, terwijl jurisprudentie van het Europese Hof juist zegt dat ze verder moeten kijken dan “het papier. Kijk naar wat een kandidaat weet en kan, lever maatwerk.”

Goed nieuws, vindt het Maastrichtse college van bestuur. Mochten er straks toch nog problemen blijven met de beroepserkenning, dan overweegt de UM juridische stappen.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)