Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

"Je maakt de grootste ontwikkeling door als je van huis bent"

"Je maakt de grootste ontwikkeling door als je van huis bent"

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Kijk ik om me heen, sta ik midden in mijn leven (Loesje)

Achternaam: Sawtschuk * Voornaam: Alexander (“Sacha toen ik klein was, Alex nu ik groot ben”) * 27 jaar * In het dagelijks leven: net afgestudeerd bachelor Economics, begint aan master IB Finance * Woonplaats: Maastricht * Geboren in: Kazachstan, voormalige Sovjet-Unie * Burgerlijke staat: samenwonend met Martine

Toen

Kazachstan We woonden in een heel klein dorp, dicht bij mijn grootouders. Mijn vader was buschauffeur, een beroep met status in ons dorp. Mijn moeder was secretaris van de burgemeester. In hun vrije uren werkten ze op onze boerderij. Mijn wereld was klein, beschermd en veilig. Nauwelijks auto’s, geen verharde wegen, iedereen kende iedereen, verse melk van de koe, zelf gebakken koekjes. In 1994, op mijn zevende, na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en tijdens de economische crisis, verhuisden mijn ouders, broer en ik samen met opa en oma naar Hochneukirch. Het was een schok: overal auto’s, straten, alles modern, veel regels, geen moestuin, geen koeien, niet zelf slachten. De kleurentelevisie vond ik een belevenis. Na tien maanden sprak ik vloeiend Duits en kende ik het Romeinse schrift. Ik ben direct geassimileerd en heb nooit last gehad van discriminatie. Kinderen zijn gemakkelijk, zij discrimineren niet, dat doen volwassenen. Opa In het eerste jaar van mijn bachelorstudie stierf mijn opa. We waren heel close. Hij maakte altijd tijd voor zijn kleinkinderen. Van hem heb ik geleerd hoe ik fietsen moet repareren. Mijn opa werd 77. Hij is in de Sovjet-Unie opgegroeid, heeft de Tweede Wereldoorlog overleefd. Ze waren thuis met elf kinderen, negen van zijn broers en zussen zijn van de honger omgekomen. Ik kon in die tijd mijn hoofd niet bij de studie houden en haalde maar weinig studiepunten. Gelukkig kreeg ik dispensatie. Huurbaas In mijn tienerjaren deed ik iedere zaterdag klusjes voor onze huurbaas. Hij vond het belangrijk dat ik ging studeren en zat me steeds te pushen. Op een dag zag hij een tv-reportage over de UM. Dat is iets voor jou, zei hij. Ik droomde eigenlijk van een studie in Amerika, ik had al een jaar in Pennsylvania op een highschool gezeten om goed Engels te leren. Maar een studie in de VS is veel te duur. Martine Ik ontmoette haar tijdens de eerste dag van de facultaire introductie. Zij had toen een vriend, ik een vriendin. Een jaar later – de relaties waren uit - bood ze spontaan aan om kipsaté voor me te maken. Dat had ik nog nooit gegeten. Ik werd verliefd. Ze is warm, lief, intelligent, spontaan, mooi, lang, houdt van reizen, is gemakkelijk in de omgang. En ze is geen drama queen. Daar houd ik niet van. We spreken Engels met elkaar, ook al is zij Nederlandse en spreek ik haar moedertaal. We zijn in het Engels begonnen, en dat verander je niet meer.

Nu

Ontwikkeling Het jaar in de VS was heel goed voor mij, net als nu mijn verblijf in Nederland. Je maakt de grootste ontwikkeling door als je van huis bent. Los van je ouders, helemaal op eigen benen. Mijn ouders begrijpen niet veel van mijn wereld, ze hebben nooit gestudeerd en waren al blij dat ik de middelbare school afmaakte. Ik heb een heel ander leven dan zij. Dat is niet pijnlijk, dat is oké. Twee vaders Mijn vader is heel technisch, kan alles met zijn handen: auto, fiets, hout, enzovoort. Hij heeft me heel veel praktische zaken geleerd en natuurlijk normen en waarden bijgebracht. Mijn schoonvader is een tweede vader voor me: een rolmodel, vriend en sparringpartner. We zijn allebei zeer geïnteresseerd in financiële markten – hij werkt in die sector, ik studeer finance. Ook zijn we gepassioneerde fotografen en houden van auto’s. Geslaagd Ik heb al meer bereikt dan je zou verwachten van een jongetje dat opgroeide in een klein dorpje in Kazachstan waar de tijd leek stil te staan. Iedere keer als ik iets bereik, begin ik aan mijn volgende stap. Ik geef nooit op en luister niet naar mensen die negatief in de wereld staan.

Straks

Auto Ik droom van een Porsche 911. Traders Trophy Ik wil graag een baan in een van de financiële hot spots: Frankfurt, London of New York. Het liefste als accountmanager. Je hebt dan een portefeuille van klanten voor wie je zaken doet. Ik vind de combinatie van analyseren en klantencontact boeiend: begrijpen wat ze willen. Mensen zal ik nooit reduceren tot cijfertjes. Afgelopen december heb ik de Traders Trophy – een soort ‘beurshandelaarscompetitie’ voor studenten - aan de UM gewonnen en mocht ik naar de landelijke finale op het Beursplein in Amsterdam. Ik houd van de beurs, vind het spannend om te zien wat de aandelenmarkt doet, wat de prognoses zijn. Ik wil mijn kennis testen, kijken of ik de markt begrijp. Oud Ik word oud met Martine. We zijn een perfecte match, we hebben aan een woord genoeg. Afgelopen winter heeft ze me in twee weken skiën geleerd. Als je dat overleeft, dan zit het wel goed. Ook de behangtest hebben we goed doorstaan. We willen kinderen, twee, maar dat is nu nog ver weg. Eerst wil ik met haar de wereld zien.

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)