Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ik geloof niet in verkeerde beslissingen

Ik geloof niet in verkeerde beslissingen

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Kijk ik om me heen, sta ik midden in mijn leven (Loesje)

Achternaam: Moes * Voornamen: Jeroen Gerardus Theresia Maria * 30 jaar * In het dagelijks leven: docent onderzoeksmethoden University College Maastricht *Woonplaats: Maastricht *Geboren in: Maastricht * Burgerlijke staat: samenwonend met Inge, vader van zoon Jonah (6 maanden)

Toen
Scouting Spelend in de achtertuin terwijl de zon schijnt, dat is de eerste herinnering die in mij opkomt als ik terugdenk aan vroeger. Vreemd eigenlijk, want mijn lievelingsseizoen was altijd de winter. Nu houd ik van alle seizoenen, zolang het maar niet grijs is… Ik ben opgegroeid in de Maastrichtse wijk Daalhof. Op mijn zesde of zevende ging ik bij de scouting. Het zat een beetje in de familie. Als ik me niet vergis, hebben mijn ouders elkaar daar zelfs ontmoet. Ik heb er mijn vriendin Inge leren kennen. Nee, het was geen liefde op het eerste gezicht, zeker niet van haar kant, haha. Ik ben een idealist, altijd al geweest, en misschien is dat ook wel de reden dat ik bij de scouting ben gegaan. Ik denk dat we met z’n allen een betere wereld kunnen maken, de plek beter kunnen achterlaten. Ook op kleine schaal: door je eigen papiertje van de grond op te rapen, en ook dat van een ander, komen we een heel eind.                Leraar Op de middelbare school wist ik niet wat ik wilde. Na de Havo verhuisde ik naar Venlo, voor de studie industrieel ontwerpen, maar na een half jaar stopte ik ermee. Het was niets voor mij. De rest van het jaar stond ik in de keuken van Vijverdal om een centje bij te verdienen. Toen werd het de Pabo omdat ik met dit propedeusediploma naar een universiteit kon. Het was een leuke opleiding, maar ik miste het kritische denken. In het hbo leer je, simpel gezegd: dit moet je weten en pas het toe. Op een universiteit wordt het juist vaak gewaardeerd als je vragen stelt en feiten in twijfel trekt. Ik studeerde culturele antropologie en sociologie in Nijmegen. Ik wilde als student niet alleen consumeren, maar ook iets bijdragen. Mede daarom zat ik twee jaar in het bestuur van de studievereniging.                        Europese vlag Als tienjarige had ik een grote vlag van de Europese Unie op mijn slaapkamer hangen. Ik identificeerde mij met Europa, vond het interessant. En ik weet eigenlijk niet waarom. Het was niet iets waar mijn ouders het veel over hadden. Nu, zoveel jaar later, is Europa onderwerp van mijn promotieonderzoek (aan de European University Institute in Florence). In Estland, Nederland en Italië verzamel ik data waaruit blijkt hoe mensen uit die maatschappijen aankijken tegen hun eigen land en Europa. Identificeren ze zich met Europa, en zo ja, op welke manier? Ik merk in interviews dat mensen het lastig vinden om zich iets voor te stellen bij een concept als ‘Europeaan’. Europa wordt vaak gezien als een groot economisch project. Daar ben ik het deels mee eens, maar ik denk dat er zoveel meer mogelijk is.

Nu

Vertrouwen Ik geloof niet in verkeerde beslissingen. Had ik niet aan een studie in Venlo moeten beginnen? Had ik beter mijn best moeten doen op school, zodat ik niet was blijven zitten? Ik denk dat je van alle beslissingen leert. Ik heb een positieve houding en geleerd om vertrouwen te hebben. Na mijn afstuderen in Nijmegen ben ik naar Utrecht gegaan om er te promoveren. Helaas beviel het niet, het gevoel was er niet. Ik zegde de baan op en dat terwijl de economische crisis was uitgebroken en ik niets achter de hand had. Ik vertrouwde erop dat er wel iets nieuws op mijn pad zou komen. En jawel, even later diende zich een promotieplek aan in Florence. Na een lange tijd in het buitenland te hebben gewoond – ik hoofdzakelijk in Italië en in Estland voor de verzameling van mijn data, en Inge in Estland, ook voor haar promotieonderzoek (aan de Vrije Universiteit) – besloten we ruim een jaar geleden te settelen in Maastricht. We vonden het nodig om in familie te investeren.                   Handig Vroeger was ik heel bescheiden. Dat is minder geworden. Ik durf best te zeggen dat ik handig ben. Ik heb onlangs de badkamer gerenoveerd met mijn vader: leidingen en elektriciteit hebben we allemaal zelf gedaan. Ik vind het leuk om nieuwe dingen te leren.                 Mongolië Ik houd van reizen, maar je zult me niet aantreffen in een luxe resort. Ik ben graag in beweging. Voor de geboorte van Jonah hebben we voormalig Joegoslavië en de Kaukasus (Georgië, Armenië) bezocht en zijn we met de Trans Siberië Express naar Mongolië gereisd.           PvdA Ik ben actief bij de PvdA Maastricht. Ik vind het vooral leuk om te zien hoe op kleine schaal, in de gemeentepolitiek, dingen worden aangepakt. En ik ben het absoluut niet eens met alle beslissingen van de PvdA, maar ik onderstreep wel dat de sterkste schouders de meeste lasten moeten dragen.             Uitstelgedrag Ik vind het maken van plannen niet zo lastig, maar die plannen naleven is een ander verhaal… Ik vind het soms moeilijk om me aan een schema te houden. Als kind had ik er al last van. Ik maak graag uitstapjes naar andere dingen. Die wijde blik brengt me nieuwe inzichten, maar is ook lastig. Ik lig achter op schema met mijn promotie en de fulltime baan bij UCM maakt het niet makkelijker. Tegelijkertijd weet ik van mijzelf dat als ik eenmaal begin, ik heel snel kan werken. Ik vertrouw erop dat dat mijn redding zal zijn.

Straks

Wereldverbeteraar. Ik wil de wereld na mijn dood ietsje beter hebben achtergelaten, op een klein niveau. Ik ben niet het type dat vrijwilliger wordt in Afrika. Als ik daar een school zou gaan bouwen, heb ik het gevoel dat ik een symptoom aan het bestrijden ben. Ik pak liever de onderliggende problemen aan. En natuurlijk, ik weet dat ik het dan heb over grote en complexe zaken, maar ik wil er wel over meedenken en discussiëren. Overigens wil ik niet zeggen dat het zinloos is om een school of een put te bouwen. Integendeel. Ik heb er grote bewondering voor, maar het is niet waar mijn persoonlijke kracht ligt.     Accepteren Bang ben ik niet. Ik zou niet willen weten wat ik over een tijdje ga doen. Ik heb ook niet de neiging om vooruit te kijken. Van al dat gecontroleer word ik akelig. Ik accepteer wat er is en hoe het loopt.

 

  

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)