Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Gerommel bij Gerede Twijfel, boek uit handel genomen

Gerommel bij Gerede Twijfel, boek uit handel genomen

MAASTRICHT. Er is trammelant rond het project Gerede Twijfel bij de rechtenfaculteit. Nu de grote man achter het project, prof. Peter van Koppen, bijna volledig naar de Vrije Universiteit Amsterdam is vertrokken, is het keuzeblok van de UM op losse schroeven komen te staan. Van Koppen heeft bovendien een boek uit de koker van de Maastrichtse tak uit de handel laten halen.

Gerede Twijfel, een keuzeblok binnen de master forensica, geeft rechtenstudenten de mogelijkheid om een echte strafzaak te onderzoeken waarin de veroordeelde zegt onschuldig te zijn. Het is aan de studenten om het dossier te analyseren. Van het project is vorig jaar zelfs een gelijknamige televisieserie verschenen bij de publieke omroep.
Toch is het niet altijd een soloproject van de Universiteit Maastricht geweest. Hoogleraar rechtspsychologie Peter van Koppen werkte tegelijkertijd aan de Vrije Universiteit Amsterdam en liet zijn Amsterdamse studenten af en toe aan een zaak werken. Dit onder de noemer: Gerede Twijfel, antenne VU. Van Koppen was bovendien niet de enige projectleider. Op de website geredetwijfel.nl – die inmiddels uit de lucht is – werden universitair docent Han Israëls en Van Koppen samen betiteld als “de directie van het project”.
Nu Van Koppen grotendeels naar Amsterdam is overgestapt – in Maastricht begeleidt hij alleen nog zijn promovendi – draait Gerede Twijfel volledig aan de VU. Althans, zoveel maakt Van Koppen zelf duidelijk. “Ik ben ooit in Leiden met het project begonnen, heb het meegenomen naar Maastricht en neem het nu mee naar de VU.” Over zijn vertrek uit Maastricht zegt hij: “Mijn houdbaarheidsdatum is er na tien jaar wel verstreken.” Binnen de faculteit klinken geluiden over conflicten. “Ik ben niet conflictueus, maar heb wel veel gedoe gehad over het Maastrichts forensisch instituut TMFI. Het is te weinig een academische werkplaats en te veel een betaald kantoortje geworden.”
Niet alleen uit de woorden van Van Koppen blijkt dat Gerede Twijfel voortaan van de VU is. Wie op de website van het project belandt – de site heeft een nieuwe naam: projectgeredetwijfel.nl – ziet in één oogopslag het logo van de VU. Dat van de UM is nergens meer te bekennen. En wie een aanvraag (dat kan gebeuren door een veroordeelde, diens advocaat of een andere betrokkene) wil indienen om zijn of haar dossier te laten onderzoeken, moet zich wenden tot Van Koppen, met vermelding van zijn Amsterdamse werkadres. Ook wordt hij omschreven als leidinggevende van het project.
Aan de Maastrichtse rechtenfaculteit is er nog geen besluit gevallen over de toekomst van Gerede Twijfel. Decaan Hildegard Schneider: “In theorie kan het blok onder deze naam worden gegeven aan de Universiteit Maastricht, omdat het hier is ontwikkeld. Maar ik wil daar geen ruzie over maken. Als het bij ons een beetje anders wordt ingevuld en onder een andere naam, heb ik daar geen moeite mee”, zegt ze. Ook Gerard Mols, lid van de raad van toezicht van Gerede Twijfel en voorzitter van de vakgroep strafrecht, heeft “geen zin en tijd” om “fuss” te maken. “Dan geven we het toch een andere titel?” Overigens draait in de master forensica al geruime tijd een variant op Gerede Twijfel: Oplosbare Zaken. Onder leiding van universitair docent Robert Horselenberg bestuderen studenten cold cases, oude onopgeloste moordzaken.

Intussen heeft de kwestie een scherp randje gekregen na de publicatie van een nieuw boek, twee weken geleden, in de reeks Gerede Twijfel: De Arnhemse villamoord van Israëls en vier studenten, inmiddels alumni. Dat is op aandringen van Van Koppen uit de boekhandel gehaald. Volgens Van Koppen is zijn collega Isräels “volslagen zijn eigen gang gegaan”.
De auteurs beweren dat negen mannen op basis van valse bekentenissen zijn veroordeeld voor een moord in Arnhem. Bij een inbraak in 1998 werd een 63-jarige vrouw doodgeschoten. Een 33-jarige bezoekster die de bewuste avond een jas op kwam halen, overleefde de schietpartij. Op een van de laatste pagina’s, onder het kopje ‘Wie is dan wel de dader’, vragen de onderzoekers zich af hoe geloofwaardig het verhaal van deze 33-jarige bezoekster is. Ze trekken de ernst van haar verwondingen in twijfel. Als zij “niet beschoten is, en zij dus zelf dader of mededader is, wat was dan haar motief?”
De betreffende vrouw kondigde meteen na publicatie gerechtelijke stappen aan. Het was Van Koppen die afgelopen maandag de uitgever mailde. “Ik heb hem gevraagd of hij het uit de handel wilde halen omdat het zo niet kon. Het is een prima analyse en een goede tekst, maar het laatste stuk is uitermate speculatief.” Op de site misdaadjournalist.nl is een brief verschenen die Van Koppen recent schreef aan de familie van het slachtoffer. Hierin staat dat de hoogleraar de decaan van de Maastrichtse rechtenfaculteit heeft verzocht zich ermee te bemoeien. Telefonisch: “Ik heb tegen Hildegard gezegd dat het de verantwoordelijkheid is van de faculteit en dat ze moest ingrijpen. Dat heeft ze vervolgens niet gedaan, althans niet merkbaar voor mij, en daarom heb ik de uitgever benaderd.” Volgens Schneider heeft ze onmiddellijk contact gezocht met Gerard Mols, lid van de raad van toezicht van Gerede Twijfel, om zijn visie te horen. Bovendien was er een afspraak gepland met Israëls, deze week nog. “Zorgvuldige besluitvorming vergt dat je beide partijen hoort.”

Uiteindelijk is het de beslissing geweest van de uitgever, zegt Van Koppen. “Israëls heeft het concept van het boek aan mij voorgelegd, met uitzondering van het deel waarin wordt besproken dat het overlevende slachtoffer wellicht de dader zou kunnen zijn. Ik heb dat pas na publicatie gelezen. Ik vind: als je niet met enige zekerheid kan zeggen wie de dader is, moet je dat niet doen. Dat is bovendien ook niet het doel van Gerede Twijfel.”
Wat Van Koppen het meest heeft “geïrriteerd” is dat “Han bij de uitgever heeft gemeld dat hij het slachtoffer en haar familie met opzet pas op het moment van publicatie heeft ingelicht. Dat hoor je niet te doen, dat druist ook tegen onze afspraken in. Je hoort ze een weerwoord te geven, ruim vóór de publicatie.”
Israëls wil niet op de zaak reageren.

 

 

Gerede Twijfel
Rond 2003 kreeg Gerede Twijfel gestalte aan de Universiteit Maastricht met de komst van prof. Peter van Koppen. Hij en universitair docent Han Israëls trokken de kar en onder meer hoogleraar rechtspsychologie Hans Crombag, die toen al met emeritaat was, werkte mee.
Van Koppen had al ervaring met rechterlijke dwalingen toen hij de Schiedammer parkmoord reconstrueerde vanuit Leiden waar hij senior hoofdonderzoeker was bij het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving. Ook Israëls had samen met een student de zaak van Ina Post, een bejaardenverzorgster die werd veroordeeld wegens doodslag, onderzocht.
Over verschillende onderzoeken zijn publicaties verschenen. Uitgeverij Boom Lemma heeft nu twaalf boeken in de reeks Gerede Twijfel.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

2014-01-31: bernd ebbo visser
Klinkt goed van van Koppen: “Mijn houdbaarheidsdatum is er na tien jaar wel verstreken.”
2014-01-31: bernd ebbo visser
Han Israëls en Peter van Koppen beweren na jaren van eigen onderzoek een hele grote leugen. Zij stellen dat de negen verdachten heel goed onterecht vast hebben gezeten door de sturende verhoortechnieken. Ze zien daarbij 1 ding over het hoofd. de belangrijkste verdachte van de 9 verdachten heeft schuld bekend. En is bij zijn verklaring gebleven. Hij is dus niet onterecht veroordeeld.
2014-02-10: bernd ebbo visser
WAT DOEN AL DEZE ONBEANTWOORDE VRAGEN IN EEN WETENSCHAPPELIJK FLUTBOEK???
Wat doen al deze onbeantwoorde vragen in De Arnhemse Villamoord van Han Israels? Ze schetsen een heel fouttief beeld. Lees en huiver:

Was het doel van het misdrijf het vermoorden van de hoofdbewoonster? Had zij vijanden? Waren er mensen die een belang hadden bij haar dood? Welnu, graven in iemands persoonlijk leven levert bijna altijd wel conflicten en ruzies op. Maar niet bij deze vrouw. (1x)+(onzin) Zelden zal iemand een zo harmonieuze achtergrond hebben (2x): een gelukkig huwelijk, goede relaties met de kinderen, en een leven gewijd aan het helpen van anderen. (veel te oppervlakkig gesteld. Bezijden de waarheid ook.) Ondanks grondig onderzoek is er niets gevonden dat erop zou kunnen wijzen dat er iemand was die G. dood wilde hebben. (Ook Eline of iemand uit haar omgeving dus niet!)

Bijna alles wat er bekend is over het misdrijf hangt op de verklaringen van het overlevende slachtoffer Elisa.(Zeg maar gerust alles, want ze was de enige getuige.) Hoe betrouwbaar is haar verhaal? Ook naar haar achtergrond is veel onderzoek gedaan. Zo harmonieus en onproblematisch als G.(3x)+(leugen) is Elisa niet. Ze heeft geen baan. (wat een ramp. Not.) Ze woont bij haar moeder, voor wie ze zorgt.(dat is al een hele nobele baan op zich) Die moeder was eerder opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. (klopt niet en er zit nog een hele context in het dossier bij.) Ze heeft een broer die in het verleden drugs heeft gebruikt. (Ja heel lekker was dat) Maar er zitten in haar persoonlijke achtergrond nauwelijks elementen die twijfel wekken over de vraag of haar verhaal klopt.(1x) Er valt in het dossier eigenlijk niets te vinden dat erop wijst dat Elisa iets te maken zou hebben met het organiseren van deze moord. (Beste zin van het hele boek! Legt meteen bloot hoe vuil en bewust dit uiterst ranzige spel door Han gespeeld wordt. De vuile rat! Met zijn herhalingen van onbeantwoord gebleven vragen een beetje de onnozele lezer willen doen laten geloven dat mijn zus niet onschuldig is, terwijl hij dondergoed weet dat ze wel onschuldig is. Met z’n “ organiseren van deze moord” ook nog. Hij kon natuurlijk niet schijven: Er valt in het dossier eigenlijk niets te vinden dat erop wijst dat SLACHTOFFER Elisa niet domweg naar eer en geweten simpelweg de gruwelijke WAARHEID heeft verklaard. Alsof die waarheid nog niet bloederig, berekenend, koelbloedig en traumatiserend genoeg was. Weet je hoe ik dat noem: dit is geen mindfuck, maar een MINDRAPE.) Bovendien leek zij zelf levensgevaarlijk gewond te zijn. De verwonding aan haar hoofd was volgens het politiedossier ‘vermoedelijk’ veroorzaakt ‘door een kogel, welke tussen de hoofdhuid en de schedel is doorgegaan’. Zij is herhaaldelijk en uitvoerig verhoord. Zij heeft steeds in grote lijnen hetzelfde verhaal verteld. (correct) Er lijkt (hoezo lijkt?)geen reden om te twijfelen aan de juistheid van wat zij vertelde over wat er gebeurd was. De politie is er altijd van uitgegaan dat haar verhaal in grote lijnen klopt.(2x) (en de rechters, advocaten etc.) Ook wij zullen daar vooralsnog??? van uitgaan. (pagina 19)

voor de tweede keer: Bijna alles wat er bekend is over het misdrijf hangt op de verklaringen van het overlevende slachtoffer Elisa. Hoe betrouwbaar is haar verhaal? (2x)

En terwijl ze het beeld uit lopen, is nog net te horen hoe verhoorder Ben zegt: ‘Die vieze vuile…’ en dan noemt hij de naam van de echtgenoot van slachtoffer G.. Deze laatste opmerking is onbegrijpelijk. Wat heeft verhoorder Ben tegen de weduwnaar van het slachtoffer? (Dit is zo grof en kwetsend voor de nabestaanden. En waarvoor dient deze passage en deze vraag? Om ongerede twijfel en geheid heibel te zaaien.)

Valt er iets te zeggen over de oorzaken van deze rechterlijke dwaling? En had zij misschien voorkómen kunnen worden? Vallen er nog algemene opmerkingen te maken over de gesignaleerde problemen met processen-verbaal en met het opnemen van verhoren? Zijn er misschien nog meer niet-opgeloste grote rechterlijke dwalingen in Nederland? En als er geen reden is om te denken dat de negen veroordeelden iets met het misdrijf te maken hebben,(a) wie heeft het dan wel gedaan?(de eerste keer) En kan deze rechterlijke dwaling nog gecorrigeerd worden?

Waarom dacht Ömer blijkbaar ook nadat het verhoor was afgelopen dat het beter was om te blijven bekennen dat hij betrokken was geweest bij een misdrijf waaraan hij in werkelijkheid part noch deel had? Was hij bang dat de anderen misschien in hoger beroep zouden worden vrijgesproken omdat zijn bekentenissen niet geloofd zouden worden? Waarom is deze zaak misgegaan? Heeft het geholpen dat de meeste verhoren zijn opgenomen? Zijn er in Nederland ook grote zaken waarin onschuldigen zijn veroordeeld van wie er nadat de veroordeling onherroepelijk was geworden, niemand meer aan de bel heeft getrokken? Wie is dan wél de dader? (voor de eerste keer herhaald)

In dit boek is geprobeerd om te laten zien dat er eigenlijk geen enkele serieuze aanwijzing is dat de negen mannen die voor dit misdrijf zijn veroordeeld er ook maar iets mee te maken hebben. (b)Maar als zij het niet gedaan hebben, wie heeft het dan wél gedaan? (voor de tweede keer herhaald in het boek) Is het mogelijk dat sommigen of misschien maar een van hen erbij betrokken zijn geweest?

Wij hopen te hebben aangetoond dat die bekentenissen niet deugen en dat er geen enkele serieuze aanwijzing is dat de veroordeelden iets met dit misdrijf te maken hebben. (c) Maar misschien is onze kritiek op het politieonderzoek niet radicaal genoeg geweest. Misschien zijn ook wij, zonder het te beseffen, meegezogen in de De Arnhemse villamoord tunnel van politie en justitie. Want het begin van het politieonderzoek, het verhaal van Elisa, hebben ook wij niet in twijfel getrokken. (wel waar met “vooralsnog” in “Ook wij zullen daar vooralsnog van uitgaan.” op pagina 19) Maar hoe geloofwaardig is eigenlijk haar verhaal (3x) dat een onbekende man heeft geschoten (1x), waarbij zij er wonder boven wonder met een schampschot vanaf is gekomen? Hoe zeker weten we eigenlijk dat er op Elisa is geschoten?(2x)

Maar wie heeft het dan wél gedaan? (voor de derde keer herhaald in het boek) Want het begin van het politieonderzoek, het verhaal van Elisa, hebben ook wij niet in twijfel getrokken. (Hebben ze wel, met dat “vooralsnog”!!!!) Maar hoe geloofwaardig is eigenlijk haar verhaal (4x) dat een onbekende man heeft geschoten,(3x)waarbij zij er wonder boven wonder met een schampschot van af is gekomen? Hoe zeker weten we eigenlijk dat er op Elisa is geschoten?(4x) Is er eigenlijk wel op Elisa geschoten?(5x) Kan een schampschot leiden tot een bloeduitstorting, dat wil zeggen tot een verwonding waarbij de huid niet gepenetreerd is? Kan een schampschot zonder veel bloedverlies ontstaan zonder dat de medici een in- en uitschotopening waarnemen? Hoe kan het dat er op de dag van het misdrijf één wond(je) wordt gezien,en een week later twee wonden? Hoe kan het dat een impressiefractuur van de schedel op een röntgenfoto niet wordt gezien? Het ontbreekt ons aan voldoende medisch-forensische expertise om deze vragen te kunnen beantwoorden. Maar deze informatie roept de vraag op of Elisa eigenlijk überhaupt wel beschoten is.(6x) Maar als Elisa niet beschoten is(7X), en zij dus zelf dader of mededader is (sic), wat was dan haar motief?

Onze hoop is dat ons boek over de Arnhemse villamoord zal leiden tot nieuw onderzoek bij de Hoge Raad door de procureur-generaal. Het scenario dat Elisa misschien wel helemaal niet is beschoten, (8x) biedt daarvoor wellicht aanknopingspunten. (Einde boek!)

. Het scenario dat Elisa misschien wel helemaal niet is beschoten, wordt hier 8x en in het hele boek 10x herhaald, maar speelt zich in werkelijkheid alleen af in de garnalenhersenen van Han.

Het scenario dat Elisa misschien wel helemaal niet is beschoten, is bij deze uitgeroepen tot HET FABELTJE VAN HAN.

DIT BOVENSTAANDE IS IN CHRNOLOGISCHE VOLGORDE UIT HET BOEK GEDESTILLEERD UIT ONBEANTWOORDE VRAGEN EN DE SUGGESTIEVE TEKSTEN EROM HEEN.

Beweren jarenlang onderzoek te hebben verricht is 1 ding. Deze vragen onbeantwoord opnemen in het boek over de conclusie van het onderzoek zelf is op zijn zachts gezegd vreemd. Zeker als het de term Wetenschap ambieert waar te kunnen maken. De antwoorden op hun eigen vragen weten de onderzoekers niet. Bij deze zou ik de term Vragenschap in het leven willen roepen.

Hier de laatste pagina’s van het boek in zijn geheel om aan te tonen hoe sturend en overtuigend het werkt. Ik als broertje van Eline zou haast nog bang van haar worden. Ondanks dat ik voor de 100% weet dat zij totaal onschuldig is.

De verkrachting van de waarheid door Israëls zit hem in de herhaling! De verkrachting van de waarheid door Israëls zit hem in de herhaling! De verkrachting van de waarheid door Israëls zit hem in de herhaling! De verkrachting van de waarheid door Israëls zit hem in de herhaling!

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)