Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een vraag stellen in China? Dat betekent dat je iets niet weet, dat is gezichtsverlies

Een vraag stellen in China? Dat betekent dat je iets niet weet, dat is gezichtsverlies

Proefschift: PBL across the world

MAASTRICHT. Het probleemgestuurd onderwijs, dat in de jaren zestig werd ontwikkeld, is inmiddels verspreid over de hele wereld. Maar is dit van oorsprong Canadese onderwijssysteem ook in iedere cultuur de beste optie? Niet altijd, betoogt Janneke Frambach in haar proefschrift The cultural complexity of problem-based learning across the world.

In het pgo zitten van oorsprong Canadese – lees westerse – waarden en normen verwerkt, vertelt Janneke Frambach. Zo is de nadruk op verbale expressie groot: “Studenten moeten elkaar vragen stellen, elkaar durven tegenspreken, bestaande kennis kritisch benaderen, soms even de rol van docent op zich nemen.” Zaken die de gemiddelde westerling niet onbekend zijn. Maar past dit wel in bijvoorbeeld een Chinese context, vroeg Frambach zich af. Een vraag stellen in China heeft immers een hele andere lading dan in Nederland.” In China betekent het dat je iets niet weet. En dat hoort niet, dat zorgt voor gezichtsverlies. Je zult daar een andere student ook niet snel een vraag stellen, want wat als hij het antwoord niet weet? Dan zorg jij ervoor dat hij gezichtsverlies lijdt. De waarde die wordt gehecht aan de groep, aan harmonie, is heel groot.”

Frambach maakte een cross culturele vergelijking tussen eerste- en derdejaars geneeskundestudenten in Oost-Azië (Hong Kong), het Midden-Oosten (Egypte) en West-Europa (Nederland). Ze observeerde tijdens onderwijsgroepen en interviewde onder anderen studenten en tutoren. Meest opvallende uitkomst? “De groepsdynamiek is overal anders en dus gaat pgo overal anders. In Hong Kong was er zo veel weerstand tegen het onderwijssysteem dat men uiteindelijk koos voor een hybride curriculum: colleges en dan groepssessies waarin de collegestof werd toegepast op een casus.” Lang niet alle studenten zagen daar het nut van in, maar toen duidelijk werd dat ook de participatie in de onderwijsgroep zou worden beoordeeld (“de studenten in Oost-Azië zijn heel competitief en prestatiegericht. Alleen de allerbesten komen op de medische scholen terecht”), werd er goed meegedaan. Frambach: “Uiteindelijk zie je dat alle studenten, dus in alle drie de door mij onderzochte gebieden, vaardigheden in een zelfde richting ontwikkelen. Ze spelen makkelijker in op de praktijk, zijn zelfstandiger en hebben een meer holistische benadering van patiënten.”

Ook tijdens een ander deel van haar promotieonderzoek – nu in Mozambique - ontdekte Frambach dat (bijna afgestudeerde) artsen met een pgo-opleiding “zich beter voorbereid voelen op de medische praktijk dan hun traditioneel opgeleide collega’s. Ze zijn bovendien ook meer gemotiveerd.” Er is in Mozambique een enorme kloof tussen de ideale gezondheidszorg en de werkelijke, legt Frambach uit. De artsen zitten vaak in de middle of nowhere, hebben nauwelijks medicijnen of medische hulpmiddelen, weinig of geen collega’s in de nabijheid, ontzettend veel patiënten. Het is een enorme klus om daar dokter te zijn. “De onderzoekende en onafhankelijke houding, zonder docent nadenken hoe je een probleem aanpakt, en de holistische benadering van de patiënt: al die elementen uit het pgo dragen ertoe bij dat ze zich beter voorbereid voelen.”

Dus toch alle medische opleidingen aan het pgo? Frambach is kritisch: “Ik heb ook een medische faculteit onderzocht in Mozambique die na vier jaar was gestopt met pgo. Er was geen draagvlak bij de veel te krappe staf, ze waren er ook heel slecht op voorbereid, er waren geen studiematerialen, geen boeken, nauwelijks internet. Deze studenten voelden zich veel minder goed voorbereid op hun toekomstige werk. Mijn punt is: als je pgo invoert, doe het dan goed, of doe het niet. Kijk naar de lokale omstandigheden: is er een tekort aan docenten, boeken, gebouwen, los dan eerst dat op. En kijk vervolgens welk systeem het beste past. Staar je niet blind op pgo.”

 

 

The cultural complexity of problem-based learning across the world, Janneke Frambach. De promotieplechtigheid is op woensdag 26 maart 2014 om 14.00 uur in de aula van de Minderbroedersberg 4-6

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)