Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Buurmans erf is maar één keer te koop

Buurmans erf is maar één keer te koop

Dialoogavond over Tapijnkazerne

MAASTRICHT. Dit jaar wordt het bestemmingsplan van de Tapijnkazerne vormgegeven. Eén ding is zeker: het moet gerelateerd zijn aan onderzoek en onderwijs. Maar verwacht voorlopig vooral geen definitieve invulling, luidde de boodschap tijdens een bijeenkomst, afgelopen maandagavond aan de Tongersestraat 53. Omwonenden en andere geïnteresseerden spuiden er hun ideeën, van een biologisch restaurant tot een vaste expositie over de historie van de Tapijn.

In oktober 2013 kochten de Universiteit Maastricht en de provincie de gebouwen van de Tapijnkazerne met de gedachte: buurmans erf is maar één keer te koop. De gemeente is eigenaar van de grond. Maar hoe het voormalige militaire terrein er over twee of zelfs tien jaar bij ligt, is onduidelijk. “Het gaat hier om een transformatieperiode van tien jaar”, zegt wethouder Gerdo van Grootheest die de eerste van een reeks dialoogavonden over de Tapijn opent – een initiatief om goede en realiseerbare voorstellen vanuit de stad mee te nemen in het toekomstige plan. Men zal eraan moeten wennen, benadrukt de wethouder, dat de gebouwen pas na tien jaar hun eindbestemming krijgen. In de tussentijd zullen sommige panden, loodsen, of een deel van het terrein gebruikt kunnen worden voor een tijdelijke culturele of maatschappelijke functie. Ook René Verspeek, projectleider vanuit de UM, onderstreept de onzekere toekomst. “We weten nog maar nauwelijks welke invulling we eraan moeten geven.” Wel meent hij dat de Tapijn van betekenis kan zijn voor studentondernemerschap, nieuwe onderwijsvormen en multidisciplinaire programma’s.
In de zomer start de gemeente met de aanleg van een voet- en fietspad (resp. blauw en rood gearceerd in tekening). Ook zullen ze de hekken een stuk naar binnen verplaatsen, zodat een deel openbaar terrein wordt. Van de drie panden die op dit stuk liggen (geelgekleurd), maakt de Universiteit Maastricht vanaf september gebruik. Zo zal het oude café een practicumruimte worden voor de Faculty of Humanities and Sciences. De School of Business and Economics heeft interesse in een van de andere gebouwen.
Dat de UM juist deze ‘park’-panden gaat betrekken, leidt tot rumoer in het publiek. Ze zouden ideaal zijn als horecagelegenheid, klinkt het. Verspeek: “We willen er niet pas na vijf of zes jaar een bestemming aan geven.” Niet gebruiken kost ook geld, legt hij uit. Bovendien zijn deze panden in redelijke staat – en dus bruikbaar zonder een miljoeneninvestering – in tegenstelling tot de monumentale gebouwen aan de Prins Bisschopsingel. Volgens Verspeek is het goed mogelijk dat deze laatste de komende drie jaar, of zelfs nog langer, onaangeroerd blijven. “Rond de jaarwisseling wordt het bestemmingsplan vastgesteld en dan begint het traject van eventuele bezwaren. Dat kan tot de Raad van State aan toe. Je bent in dat geval snel een paar jaar verder”, reageert hij later desgevraagd. De UM heeft overigens één voorbehoud gemaakt: als het bestemmingsplan over vier jaar niet realiseerbaar is, of lastig wordt door bijvoorbeeld juridische procedures vanuit de omliggende buurten, kan ze het terrein terug verkopen aan de gemeente.
Hoewel het een gepasseerd station is, wil een aanwezige toch zijn punt maken: “Het is een majeure fout van de gemeente. Waarom heeft zij de gebouwen niet gekocht? De gemeente zag de verkoop van de kazerne toch al jaren aankomen? Ze had er voor kunnen sparen. 3,8 Miljoen is een scheet. Nu is alles weggegeven aan één instituut.” Er volgen meer vragen en onbegrip. Tima van der Linden, projectleider van de gemeente, maakt nogmaals duidelijk dat er met de verkopende partij, Defensie, is afgesproken dat er onderzoek en onderwijs plaatsvindt, “en alles wat daaraan gerelateerd is. Hadden we er een horecaterrein van willen maken, dan was de prijs misschien wel vier zo keer hoog.”
Aan het eind van de avond – nadat het publiek groepsgewijs heeft gebrainstormd – komen alle ideeën samen. Het rijtje is lang, en of het allemaal onder de noemer ‘onderwijs en onderzoek’ valt, blijft een terugkerende vraag. Alvast genoteerd: een biologisch restaurant, een overdekte markt, een kinderpark, “een park van de toekomst, iets vernieuwends waarvoor mensen naar Maastricht komen”, een stek voor evenementen, concerten en ‘kunst-achtige’ dingen. En niet te vergeten: een openbaar toilet. “Onmisbaar in een park.”

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)