Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Koekje

Koekje

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik ging lunchen met een studiegenootje. We zijn allebei in hetzelfde jaar begonnen met studeren. We behoren tot de ‘oude garde’. In dat jaar kon je als meisje nog heel goed wegkomen met een capuchontrui. Die diende ter camouflage van de extra kilo’s, want in dat jaar leefde iedereen nog op een dieet van pasta en bier. 

Geleidelijk veranderde dit dieet, want: eten is langzaam uit de mode geraakt. De eerste tekenen waren te zien toen er op het ULV hockeytoernooi geen frikadellen meer werden gegeten, maar meisjes maaltijdsalades van de Albert Heijn uit hun tassen tevoorschijn toverden. Mijn studiegenootje was een van de eersten die de frituur had ingeruild voor een gezonde salade. Nu, een aantal jaren later, heeft ze alles ingeruild voor niets.

”Pure oplichting zo’n broodje gezond”, zei ze terwijl ze de menukaart bekeek, “er is niets gezonds aan. Het is een caloriebom vol koolhydraten en vet. Maar als je wilt moet jij lekker nemen hoor.”

“Oké”, zei ik en wilde geen broodje gezond meer.

Ze liet haar lange, knokige vingers langs alle opties gaan. Niets was goed. In de soep zat room. De salades hadden dressings op basis van mayonaise. Toen een jongen onze bestelling op kwam nemen bestelde ze een kopje thee.

“Ik heb toch niet zo’n honger”, zei ze, “maar jij wilt zeker wel wat?”

Ik keek van haar ranke armen naar die van mezelf. Ik voelde me als een koe die ging lunchen met een damhert. “Een muntthee asjeblieft”, zei ik en gaf de menukaart aan de jongen, “ik heb ook niet zoveel trek”.

Mijn studiegenootje vertelde hoe goed het ging met haar master en met haar vriendje. Ik lachte en knikte, maar vanuit mijn ooghoeken zag ik hoe de mensen aan het tafeltje naast mij hun bestelling kregen. Een broodje zalm en een salade met geitenkaas. Ik wilde dat ook, maar weer zag ik ons in een weiland staan en besefte dat ik damherten eigenlijk hele zielige dieren vind.

“Jij wilt natuurlijk mijn koekje hebben?”, vroeg ze.

“Ja hoor”, zei ik en stopte het koekje in een keer in mijn mond, “je weet niet wat je mist”.

AMoraal

 

 

 

 

 

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)