Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Zo veel bontjassen bij elkaar zie je nergens”

“Zo veel bontjassen bij elkaar zie je nergens”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

MAASTRICHT. Het begon ooit als een studentenbaantje, maar zelfs nu, nu ze in opleiding is voor chirurg in het Medisch Centrum Alkmaar, neemt Nadine van Veenendaal (25) speciaal drie weken vrij om weer op de TEFAF te kunnen werken. The European Fine Art Fair is nu eenmaal veel te leuk om te missen en bovendien is het een welkome afwisseling met alle slecht-nieuwsgesprekken en de “soms afschuwelijke dingen” die ze in het ziekenhuis meemaakt.

Ze was tweedejaars geneeskunde toen op een keer “al die dure auto’s” in de stad haar opvielen: de Rolls Royces, de Bentleys, de Maserati’s, de dikke BMW’s. Van Veenendaal: “Toen dacht ik: o ja, die kunstbeurs is er, de Tefaf. Met kunst heb ik altijd wat gehad, ik ging vaak naar musea. Dus het jaar daarop heb ik me gemeld bij de organisatie met de vraag of ik er kon werken en dat kon, bij de informatiebalie.”

Wie verwacht dat bij een beurs die ongekende kostbaarheden herbergt en ook nog eens een zeer koopkrachtig publiek trekt, het personeel wel dubbel en dwars gecheckt zal worden, komt bedrogen uit. Geen veiligheidscheck, geen Verklaring Omtrent het Gedrag die getoond moet worden, geen antecedentenonderzoek, “althans, niet dat ik weet. De enige eis was dat ik drie weken beschikbaar moest zijn.”

En toch ook wel dat ze haar talen moest spreken. Want het publiek is internationaal. Nederlands, Engels, Duits, dat is allemaal geen probleem. Voor Italiaans en Spaans, ook courant hier, moet ze naar een collega verwijzen. Frans lukt tot op zekere hoogte “maar haha, ik noem dat Tefaf-Frans. De weg wijzen, waar ze een parkeerkaart kunnen kopen, dat lukt nog net”.

In de week voor de opening zit de meeste spanning. Het grote werk, de aankleding van de doorgaans kale hal – vraag dat maar aan de studenten die hier toetsen afleggen – is dan al achter de rug. “Vijf dagen voor de opening komen de handelaren, en dan worden in drie dagen de stands opgebouwd en ingericht. Na die drie dagen mogen de galeriehouders er niet meer in, want de volgende twee dagen zijn gereserveerd voor de keurmeesters. Dat zijn er 175 uit twintig verschillende landen. In groepjes van vier of vijf gaan ze rond, al naar gelang hun specialisme. Ik ben wel eens met ze meegelopen. Ze zijn echt streng, en precies dat maakt de Tefaf zo uniek. Zo grootschalig en diepgaand als er hier gecontroleerd wordt, gebeurt het nergens. Ze kijken of datgene wat er staat en hangt echt is, en of de bijgeleverde informatie klopt, of een schilderij inderdaad uit de late zeventiende eeuw stamt bijvoorbeeld. Ze kijken ook naar de staat van het werk. Als er iets niet deugt, of als iets in te slechte conditie verkeert, verdwijnt het van de vloer en gaat het achter slot en grendel in een depot. Na afloop van de beurs mogen de handelaren het dan weer meenemen. Bij zoiets als een datering die niet klopt is het eenvoudiger, die moet dan aangepast worden.”

De mensen van de informatiebalie bedienen niet alleen het gewone publiek, ook de handelaren komen met allerlei vragen. “Variërend van waar ergens een apotheek is tot de snelste manier om in Brussel te komen.” Verder is er allerhande volk dat juist niet de beurshal in mag. Bloemisten voor de aankleding van de stands, bezorgers van postpakketten; Van Veenendaal is een van de mensen die ze opvangt en de spullen vervolgens naar binnen brengt.

Echt spectaculair is vervolgens de donderdag voor de officiële opening. Dat is de dag van de private viewing, de dag dat het grote geld op uitnodiging de beurs bezoekt.

“Dan staan er dus honderdvijftig privévliegtuigen op het vliegveld, er komen zo’n tienduizend bezoekers, ook museumdirecteuren en andere handelaren. Er zitten sjeiks in vol ornaat tussen, met een klein gevolg waarbij een secretaris noteert wat de sjeik wil kopen. Op die dag zie je meer bontjassen en meer echte Gucci- en Prada-tassen bij elkaar dan je ooit zult meemaken. Er zijn mensen bij die een paar uur rondlopen in het Mecc en dan even naar Parijs wippen om te eten. En heb je die BMW in de hal gezien? Die kost iets van 180 duizend euro, in dat type worden mensen rondgereden, om ze van A naar B te brengen. Ik heb er ook wel eens in gezeten. Je hoort en voelt niet dat je rijdt.”

Nadine van Veenendaal doet het graag, werken op de Tefaf. Zo veel mooie dingen zie je zelden. Zelf valt ze het meest op antieke bronzen sculpturen, Egyptisch, Grieks, Romeins. “Die zijn prachtig, zeker als je het verhaal erbij kent, waar ze ooit hebben gestaan.”

En het is even een andere wereld. “Op de Tefaf draait het om kunst, netwerken en borrelen; alleen maar positiviteit, glitter and glamour. Heel wat anders dan een ziekenhuis.”

 

 

Wammes Bos

 

KADERTJE

 

UM en Tefaf

In het kader van de Tefaf organiseren de faculteiten rechten en cultuur- en maatschappijwetenschappen op zondag 23 en maandag 24 maart een conferentie over authenticiteit en eigendom in de sfeer van kunst en cultureel erfgoed. Zie homepage Faculty of Law, research portal, conferences.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)