Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik durf niet te gaan slapen”

“Ik durf niet te gaan slapen”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Kijk ik om me heen, sta ik midden in mijn leven (Loesje)

Achternaam: El Arras * Voornamen: Abderrahim (roepnaam Abdul) * 42 jaar * In het dagelijks leven: schoonmaker Universiteitssingel 40 * Geboren in: Nador, Marokko * Woonplaats: Maastricht * Burgerlijke staat: vriendin; twee kinderen (dochter van elf, zoon van negen) uit eerder huwelijk

TOEN

Speelgoed Ik ben de jongste van zeven kinderen. Wij waren niet rijk, maar kwamen niets tekort. Aten twee keer per dag warm. Speelgoed maakte je zelf: een blikje werd een auto en met sokken en papier maakten we een voetbal. Ik speelde heel veel op straat, was blij met niks.            School Ik zat op een Spaanse school, we kregen een uur per week Arabisch. Ik had geen zin in school en spijbelde veel om te gaan vissen in de zee. Ik heb het niet langer dan zes jaar op school uitgehouden.                Streng Mijn moeder was huisvrouw, mijn vader was militair. Hij heeft nog in de Spaanse burgeroorlog aan de zijde van Franco gevochten. Hij had een klein pensioen en dreef daarnaast een tweedehandswinkel in mijn geboortestad Nador. Mijn vader was streng. Als ik te laat thuis kwam was de deur dicht en moest ik buiten slapen. Ik was een lastige puber, blowde veel, wilde niet werken, keek liever naar de meisjes.                Paspoort Ik heb vaak geprobeerd om Europa binnen te komen. Ik wilde een beter leven, een eigen huis, trouwen, kinderen. Vier keer ben ik opgepakt door de Spaanse politie, de vijfde keer – ik was inmiddels 23 - kwam ik door de Marokkaanse douane. Ik had een paspoort van een neef geleend. Hij woonde in Duitsland en had daar een verblijfsvergunning: een stempel in zijn paspoort. Ik heb mijn foto erin geplakt, de rest heb ik zo gelaten. Op 31 december 1994 nam ik de boot. Op 1 januari 1995 belandde ik op Spaanse bodem. Ik sprak een beetje Spaans en maakte een praatje met de douanier die rode ogen had van de slaap. Ik kon zo doorlopen. Het was erg spannend, want als de Marokkaanse politie me zou pakken met een vals paspoort zou ik de gevangenis ingaan.               Nederland Spanje vond ik niets, even lage salarissen als in Marokko. Ik wilde meer naar het noorden. Hoe hoger in Europa, hoe beter de salarissen. Het werd Nederland, na een tussenstop van tien maanden bij twee van mijn zussen in Lyon. In Sittard woonde een broer van mij. Daar ben ik naar toe gegaan. De taal vond ik moeilijk. Ik ben zeven jaar illegaal in Nederland geweest, heb overal zwart gewerkt. Door mijn huwelijk in 2001 met een half Mexicaanse, half Nederlandse vrouw kreeg ik een visum. Niet dat ik daarvoor trouwde, maar we zijn wel een paar jaar later gescheiden.

NU

Veertig uur Ik heb nu een contract voor veertig uur per week als schoonmaker bij Hago. Ik vind het prachtig werk en ken heel veel mensen die hier aan de UNS 40 studeren en werken. Ik praat met iedereen, zeg goedendag, ben vrolijk en heb respect voor iedereen. Het kost niets en ik krijg er heel veel voor terug. Ik heb zelfs contact met studenten die al zijn afgestudeerd.           Klaplong In mei 2013 voelde ik me ’s ochtends tijdens het ontbijt om 5.30 uur helemaal niet goed. Ik had weinig lucht, voelde een soort stroom in mijn arm, moest overgeven. Ik ben met mijn bazin – mijn werk begint om 6.30 uur - naar de eerste hulp gegaan, maar daar zagen ze niets alarmerends. Ik moest maar paracetamol nemen. Eenmaal thuis heb ik in paniek de buurman gebeld. Ik kreeg geen lucht en dacht dat ik dood ging. Toen ik om twaalf uur in de ambulance lag, viel de hartslag weg en moesten ze me terughalen. Later bleek dat ik een klaplong had. Het was heel traumatisch. Zo erg dat ik tot op de dag van vandaag niet durf te gaan slapen. Ik ben bang dat ik niet meer wakker word. Ik ben lichamelijk en psychisch kapot en zit nu in de ziektewet. Ik loop bij een psycholoog en krijg medicijnen tegen een depressie. Mijn hersens zijn verdeeld in twee helften: de ene zegt ‘ik kan werken’. De ander roept: ‘nee’. Het is een voortdurend gevecht in mezelf.

STRAKS

Gezond Ik wil gezond worden en weer aan het werk. Mijn droom is een klein eigen schoonmaakbedrijf. Ik zou graag eigen baas zijn.          Kinderen Ik wil dat mijn dochter en zoon hun school afmaken en een goede baan krijgen. Ik had bij de marine gewild maar dat kon niet gezien mijn vooropleiding. Daar heb ik nu nog spijt van. Mijn kinderen hoeven geen dokter of tandarts te worden, ze moeten kiezen wat ze zelf willen. Ik wil dat ze het goed hebben en spaar om hen te geven wat ze nodig hebben.             Trouwen Ik wil trouwen en nog een of meer kinderen. Ik ben nu twee keer per maand een weekend vader, in totaal 33 uurtjes. Dat is veel te weinig. Probleem is dat mijn vriendin geen kinderen wil.                Minder racisme Ik hoop dat het aantal racisten in deze wereld afneemt. Dat we politici als Wilders veel minder aandacht geven. Het lukt hem iedere keer weer om in de media te komen. Zijn opruiende taal stuurt aan op een stammenoorlog. Dat is niet goed, dat moeten we niet willen.

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)