Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Oorlog brengt het slechtste in mensen naar boven

Oorlog brengt het slechtste in mensen naar boven

Tussen kunst en wetenschap

Wie: Natasja van der Meer, universitair docent procesrecht

TV-serie: Unsere Mütter, Unsere Väter (ZDF, 2013)

Het is juni 1941. In Berlijn nemen vijf jeugdvrienden afscheid van elkaar. De broers Wilhelm en Friedhelm vertrekken in dienst van de Wehrmacht naar het Oostfront, hun vriendin Charlotte reist hen als verpleegster achterna. Greta en de joodse Viktor blijven in Berlijn, de een om een beroemd zangeres te worden, de ander om het naaiatelier van zijn vader over te nemen. Hun vriendschap zal voor eeuwig zijn, beloven ze elkaar. Over een paar maanden is de oorlog voorbij en zullen ze elkaar weer ontmoeten in hun stamcafé.

Zo begint de driedelige Duitse televisieserie Unsere Mütter, Unsere Väter. Zoals iedereen weet, loopt het niet zoals de vrienden voorspellen. Het duurt ruim vier jaar voordat er een einde komt aan de Tweede Wereldoorlog. “Ik ben heel geïnteresseerd in geschiedenis en vooral in deze periode, heb er veel over gelezen en films en series over gezien”, vertelt Natasja van der Meer, rechter plaatsvervanger bij de sector straf, Rechtbank Limburg en coördinator plaatsvervanger van de Oefenrechtbank UM. “Dit is adembenemend en heel geloofwaardig, je voelt de spanning, de angst en de wanhoop. Je begrijpt hoe de personages soms vastzitten en wat de oorlog met ze doet. Hoe ze dingen doen omdat ze niet anders kunnen. Zelfs iets wat je helemaal niet zou moeten kunnen begrijpen, zoals het uitvoeren van een standrechtelijke executie, is vanuit hun positie invoelbaar.”

De kracht van de serie schuilt volgens Van der Meer in het feit dat de vrienden heel gewone Duitse jonge mensen zijn. “Je kunt je makkelijk met hen identificeren. Aan het begin van de oorlog hebben ze een hele hoop idealen, maar daar is aan het einde niets meer van over.”

Oorlog brengt het slechtste in mensen naar boven, dat is volgens Van der Meer de voornaamste les. “Op hun manier zijn de hoofdpersonages allemaal helden, maar ze hebben ook een slechte kant. De soldatenbroers proberen bijvoorbeeld Joden te helpen, maar voeren ook executies uit zonder met hun ogen te knipperen. Charlotte verzorgt de zieken en gewonden, maar verraadt ook haar Joodse collega. Ze doen dingen die ze nooit zouden hebben gedaan als er geen oorlog was geweest. Als het gaat om doden of gedood worden, kiezen mensen voor zichzelf. Dat zie je hier weer terug.”

In deze rubriek bevelen docenten kunst aan die een ander licht werpt op het vakgebied dan de studieboeken

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)