Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Je moet het leven omhelzen, zei oma altijd

Je moet het leven omhelzen, zei oma altijd

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Huize Broeders en Loeders

Vijf studenten wonen in Huize Broeders en Loeders op Sint-Pieter. Thierry maakt de – voorlopige - balans op.

Eindelijk lente, ook in Thierry’s hoofd. Als hij met zijn fietsje door de landerijen buiten Maastricht toert blaten hele lammetjeskoren hem toe, zijn studie loopt voorspoedig, seks heeft hij voorlopig buiten de omheining gezet wegens te ingewikkeld (met wie en wat?) en ook niet elke dag noodzakelijk, en van de perikelen in huis trekt hij zich niets meer aan. Een bewust besluit, hij had hoofdpijn van zichzelf gekregen nadat hij Jerry had uitgekafferd over diens oerdomme gesjoemel in de wetenschap. Nu lachte hij er alleen nog maar om. Jerry had zichzelf onsterfelijk belachelijk gemaakt met een optreden op de Limbozender, waar hij begrip vroeg voor al die arme onderzoekers die met rommelen en ritselen het hoofd boven water moeten houden. Het was zo zielig geweest dat niemand in huis er meer op terug kwam nadat Jerry uit de studio was teruggekeerd. Triomfantelijk, dat ook nog, vol van zichzelf en zijn strijd voor wat hij noemde de “levende wetenschap, zeker in deze mooie provincie”. Hij wou zich “niet laten knevelen en knechten door die moraolridders van boeve de groete reviere …”, zo lulde hij maar door in sappig onderbuiks, in de hoop de diepere provinciale sentimenten te beroeren. Maar het werd zelfs de Limbozender te gortig, alsof je wetenschap had en dan ook nog eens Limburgse wetenschap. Daar ging de bronsgroene reputatie. Jerry overwoog nu hardop naar Donetsk te verhuizen want hij wilde best bevrijd worden door de Russen, sterker, hij voelde een diepe verwantschap met dit volk dat dezer dagen onder zijn grote leider zo’n geheel aparte kijk op de Oekraïense werkelijkheid tentoonspreidt. Een volk, net als het zijne, net als zijn provinciegenoten, net als hijzelf gehoond en belasterd door de mondiale goegemeente.

Maar genoeg over Jerry. Veel belangrijker, bedenkt Thierry als hij achter Vijverdal langs rijdt, is de overwinning die hij, Thierry, op zichzelf behaald heeft. Op de knagende twijfel over zijn seksuele identiteit, die de kop opstak toen anderen daar rottige grapjes over begonnen te maken. Of had hij daar zelf aanleiding toe gegeven? Nou ja, wha’ever, hij heeft alles eens op een rij gezet, heeft zich bij wijze van experiment op verschillende pornosites begeven om te zien waar hij nu echt opgewonden van raakte en tot zijn grote opluchting waren dat toch gewoon tieten, billen en de bekende vochtige streken. Zijn huisgenootjes, die waren het die hem in verwarring hadden gebracht, plus die handtastelijke therapeut die hij nog wel eens bij de tuchtraad zou aanbevelen voor een nader onderzoekje.  Opluchting dus, niet omdat Thierry iets tegen homo’s heeft maar omdat hij van de twijfel is verlost. En het leek hem ook wel ingewikkeld om de overstap te maken, en al dat gedonder met adoptie later als hij dan kinderen wilde; niet iets om naar uit te kijken.

Opgelucht en bevrijd, van binnen. Want hij dacht ook: “Misschien is het bij mij wat minder duidelijk, ben ik bi of zo, of wat is er nog meer in de handel op dit gebied. Maar allez, lamaarkomen, het is lente en voortaan sta ik voor alles open; je moet het leven omhelzen, zei oma altijd. En dat ga ik doen, verdomd, dat ga ik doen!”

Thuisgekomen gaf hij Jopie een welgemeende knuffel.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)