Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Het mysterie laten bestaan

Het mysterie laten bestaan

Tussen kunst en wetenschap

Wie: Sandrien Wansink, secretaresse bij de vakgroep toxicogenomics

Schilderij: The Wooden Skirt, Michaël Borremans

Voor wie: alle studenten

Secretaresse Sandrien Wansink maakte in 2006 voor het eerst kennis met de Belgische kunstenaar Michaël Borremans. “Ik zag een video van hem in De Appel in Amsterdam. Mensen staan met hun handen onder een tafel. Het lijkt alsof ze hem optillen, maar ze houden hem niet vast. De beelden zijn zwart-wit en worden afgespeeld op een oude filmprojector. Dat draagt allemaal bij aan een ondefinieerbaar gevoel dat je krijgt als je er naar kijkt. Sindsdien ben ik door Borremans geïntrigeerd.”

Dus bezocht ze ook de reizende tentoonstelling As sweet as it gets van Borremans in het Paleis van Schone Kunsten ( Bozar) in Brussel, waar Wooden Skirt bij hoort. “Het werk is heel representatief voor Borremans. Het heeft iets mystieks. Een jongetje staat op een mat. Je weet niet wat er in hem omgaat, wat hij daar doet. Misschien bereidt hij zich wel voor op een salto? Hij is helemaal in zichzelf gekeerd. Zijn handen houdt hij bijna bezwerend voor zich. Alsof er energetische banen tussen zijn handen en de grond zitten. Alsof hij straks gaat opstijgen.”

Dat mysterieuze is juist wat Wansink waardeert en waarvan ze denkt dat studenten er iets van kunnen opsteken. “De kunst van Borremans is altijd ongrijpbaar en dat maakt het spannend. Op de universiteit zijn we allemaal de hele dag met ons hoofd bezig. Alles moet ontdekt worden, beredeneerd en geanalyseerd. Maar soms is het gevoel juist belangrijker. Soms moet je een mysterie laten bestaan. Het gewoon laten zijn. Dan kunnen er mooie dingen gebeuren. Dat is wat kunstenaars veel meer doen. Ze werken met het niet weten, in een wereld waar alles kan.”

Wansink vindt Borremans een echte vakman. “Hij kijkt goed naar de oude meesters, dat zie je terug in zijn schilderijen. Maar hij kopieert ze niet. Hij gebruikt zijn vakmanschap in dienst van het beeld wat hij wil creëren, van zijn boodschap. Dat vind ik knap.”

As sweet as it gets is nog tot 3 augustus 2014 te zien in Brussel, daarna reist de tentoonstelling verder naar Tel Aviv (Israël) en Dallas (Texas, USA).

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)