Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

‘Mag ik met je op de foto?’

‘Mag ik met je op de foto?’

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Interview met studentenagent Paul Vermin

MAASTRICHT. Paul Vermin is zijn naam. VERmin en niet uitgesproken als VURmin, dat in het Engels zoveel betekent als ‘gespuis’ of ‘ongedierte’. In de kantine van het politiebureau, op de hoek van de Prins Bisschopsingel, ontvangt de studentenagent Observant. Hartelijk en open, een houding die hij ook graag tegenover studenten aanneemt. “Aan huisfeesten van honderd man maken we geen einde omdat we de boel willen verpesten, maar vanwege de veiligheid. Want wat als het mis gaat?”

 

Sinds een jaar of drie heeft Maastricht een studentenagent, een op 20 duizend studenten. Ga er maar aanstaan.
“Voorheen was ik wijkagent en ad hoc kwam ik wel eens in aanraking met studenten, maar eerlijk gezegd hadden wij geen idee van de studentenwereld. Verenigingen, disputen? Totdat we ons realiseerden dat ze overal en altijd in de stad zijn: in de universiteit, kroegen, studentenpanden. Op verzoek van de leiding ben ik een kijkje gaan nemen in Groningen waar twee agenten fulltime studentenagent zijn. Dat was een openbaring, ik zag echt de meerwaarde. Studenten weten waar ze naartoe moeten met hun vragen en vice versa. De lijntjes zijn korter, transparanter. Ik ben open, tolerant, makkelijk aan te spreken en daar maken studenten gebruik van. Sommigen gedragen zich heel jolig – zeker als er alcohol in het spel is. Ze willen op de foto, een keer mee op dienst, roepen ‘hé Paultje’. Tijdens de Inkom, vorige week, wilde er nog een aantal ‘in de boeien worden geslagen’. Ach, ik heb er niet zoveel moeite mee, zie het in de context. Maar vergeet niet: ik ben politieagent, ik heb een rol. Als ze te ver gaan, zeg ik er iets van. Tegelijkertijd, ik doe het niet alleen, onmogelijk. Ik werk samen met collega’s, de gemeente, brandweer, universiteit, buurtplatforms.”

Waar had je, terugkijkend, meer van verwacht?
Met de besturen van de grote verenigingen hebben we afspraken gemaakt, en ik moet zeggen dat de jaarlijkse overdracht – als er een nieuw bestuur komt – steeds beter gaat. Bij Onafhankelijk Maastricht, waar zo’n dertig disputen bij zijn aangesloten, ligt dat veel moeilijker. Misschien hebben zij er ook wel helemaal geen belang bij.
Ook is er nog een hele slag te slaan bij de internationale studenten. Weet je dat er heel wat –van buiten de Europese Unie – geen idee hebben van ons noodnummer 112? Dat menigeen niet weet dat het verboden is om bier te drinken op straat of om pepperspray op zak te hebben?”

Wethouder Mieke Damsma heeft sinds kort studentenzaken in haar portefeuille. Een stap vooruit? “De vorm is er, maar ik ben heel benieuwd wat zij de komende jaren daadwerkelijk gaat doen. We overleggen regelmatig met de gemeente en de universiteit, maar ik merk dat plannen vaak blijven ‘hangen’. Er is gesproken over het keurmerk Veilig Wonen en over een grote uitgaanstempel voor internationale studenten, maar er is nog steeds niets concreet. Tegelijkertijd kijk ik ook naar onze eigen organisatie. Vorig jaar december was er een dodelijke schietpartij aan de Oeverwal; er werd gezocht naar de schutter. Onze berichtgeving was in het Nederlands. Dan zeg ik: Waarom niet ook in het Engels?”

Volgens velen zijn studenten en geluidsoverlast onlosmakelijk met elkaar verbonden.
“Er wordt zeker geklaagd, maar het is maar één deel van het verhaal. Het is niet meer het Maastricht van 35 jaar geleden. Studenten zijn niet meer weg te denken. Ze zorgen voor verjonging, ze wonen en werken hier, geven geld uit. Maar voor de oudere generatie, geboren en getogen in Maastricht, is het niet altijd even makkelijk. Ik heb een notoire klager die veel overlast ervaart van het naastgelegen studentenhuis. Ik heb met die studenten gesproken en, echt waar, ze passen zich heel goed aan. Beter kan haast niet. En toch ervaren die mensen nog steeds overlast. Ze hebben zelfs een advocaat in de arm genomen. Tja, dan denk ik: ‘Er moet wel een wil zijn om een brug te slaan’. Wat ik doe met iemand die roept dat alle studenten maar weg moeten? Daar luister ik niet naar.”

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)