Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Mijn inloopkast was mijn ruimtestation”

“Mijn inloopkast was mijn ruimtestation”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Kijk ik om me heen, sta ik midden in mijn leven – Loesje

Achternaam: van den Wijngaard * Voornaam: Oscar * Leeftijd: 51 jaar * In het dagelijks leven: docent en coördinator academic advising bij UCM * Woonplaats: Eckelrade * Geboren in: Leiden* Burgerlijke staat: gehuwd met Bertine Jongerius, drie kinderen: Jochem (17), Joris (16) en Frauke (10)

 

Toen
 

Ruimtevaart Mijn kamer had een inloopkast. Daar had ik een tafeltje in weten te proppen en daarboven hing een poster van de maan. Dat was mijn ruimtestation. Verder hingen er kaarten  van oceaanbodems aan de muur. Ik hield van geologie, de prehistorie, astronomie, ruimtevaart. Als hobby, niet als carrière. Ik wilde iets met lesgeven doen, net als mijn vader en opa. Op de basisschool had ik al een plan: naar het stedelijk gymnasium dat twee straten verderop lag en daarna geschiedenis studeren. En dat heb ik ook gedaan. Scheiding Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 11 was, ik weet niet meer precies wanneer. Daar kan een psycholoog ongetwijfeld iets moois van maken. Mijn zus en ik bleven bij mijn moeder, dat was normaal in die tijd. We zagen mijn vader wel nog regelmatig. Het was heel gek om opeens niet meer één thuis te hebben, maar twee plekken die allebei niet helemaal compleet waren. Sfeer Ik heb heel goede herinneringen aan mijn middelbare schooltijd. Er hing een bepaald soort sfeer, die ook hier bij UCM hangt. Een sfeer waarin je je niet hoeft te schamen om het leuk te vinden om kennis op te doen en uit te wisselen. Waarin nieuwsgierigheid en creativiteit worden gestimuleerd. Theater Kunst speelde een belangrijke rol thuis. Mijn moeder nam ons regelmatig mee naar toneel en theater, mijn opa en oma naar concerten. We hielden van Freek de Jonge en gingen ieder jaar naar Kröller-Müller. Vader Ik wist al jong vrij zeker dat ik ooit vader wilde worden. Er is niets wat zo dicht bij je staat als een kind. Vanaf het moment dat het er is heb je er een enorme band mee. Het voelt tegelijkertijd als iets waar je aan moet wennen en als iets heel vertrouwds. Dat vond ik fascinerend.

 

Nu
 

Onderzoek Ik ben aan het promoveren op de vraag: in hoeverre draagt de universiteit bij aan het social engagement van studenten. Een vraag die ontstaan is uit de discussie over waartoe de universiteit op aarde is. Ik versta onder social engagement dat je datgene waar je goed in bent in dienst stelt van de maatschappij, en dan bedoel ik niet je werk, maar daarbuiten. Ik laat studenten onder andere vragenlijsten invullen, als ze als eerstejaars binnenkomen en als ze drie jaar later weer weggaan. Maar je moet voorzichtig zijn met conclusies trekken. In die periode worden ze natuurlijk ook gewoon ouder. Drukte De twee jongste kinderen hebben een vorm van adhd en autisme. Dat betekent onrust in hun kop, en veel behoefte aan structuur. Het vraagt veel energie van ons. Met Joris gaat het nu heel goed. Hij heeft zelfvertrouwen, is slim en sociaal. Die omslag zien we nu ook bij Frauke. Zij zit in België op school, waar er meer structuur is. Daar heeft ze baat bij. Wat misschien ook uitmaakt is dat het nu iets rustiger bij ons thuis is. Jochem, de oudste, is net op kamers gegaan. Hij doet de kunstacademie in Groningen. Maar het is nog te pril om de impact daarvan te zien. Bertine We kijken naar veel dingen in de wereld op dezelfde manier. Houden van wandelen, het liefst in ruige gebieden. Maar er is ook iets tussen ons wat zich niet laat vangen in ‘we houden allebei van lekker eten’, maar wat heel essentieel is. Wat het verschil maakt tussen een gewone vriend en je partner.


Straks
 

Leiden Ik ben behoorlijk honkvast. We kwamen naar Maastricht omdat mijn vrouw hier een baan kreeg, maar het was een lastige keuze. Ik heb Leiden nog lang gemist, vind het nog steeds een heerlijke stad. Als we ooit weer westwaarts trekken, dan zou ik graag in Leiden of een van de omringende dorpen willen wonen. Poollicht Ik heb geen bucket list, maar ik heb een soort kinderlijke behoefte om ooit eens het poollicht te zien. Bandje Muziek is altijd belangrijk geweest. Ik kreeg pianolessen van mijn oma en zat in een bandje op de middelbare school. Ik hou van symfonische rock en zowel oude als moderne klassieke muziek. Als mijn proefschrift af is en ik weer tijd aan andere dingen kan besteden zonder me schuldig te voelen, wil ik graag een paar mensen vinden om samen mee te spelen. Maken Ik vind het onzin dat je zou moeten stoppen met werken omdat je een bepaalde leeftijd hebt bereikt. Aan de andere kant heb ik over twintig jaar misschien ook wel meer behoefte om in de tuin te werken. Voor mij is de rode draad van het leven ‘maken’, ik hoop dat ik dat dan nog kan doen. Als je onderzoek doet maak je iets, muziek maak je, hier binnen UCM maak ik dingen. Zo hoop ik dat we ‘onderwijs’ als onderwerp in het curriculum kunnen krijgen en dat we studenten nog meer kunnen helpen bij hun carrièreplanning, zonder dat dat iets gestrest krijgt. Als je niet meer zelf iets kunt maken, valt een belangrijke drive weg.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

2016-10-06: Rob Jansen
Beste Oscar,
Voor het gevoel is het heel lang geleden dat ik in Leiden gebruik mocht maken van de woonruimte op de Apothekersdijk. Bertine was toen zo aardig deze ruimte voor een maand af te staan. Daarna elkaar nooit meer gezien. Wil je haar vragen contact te zoeken, het zou leuk zijn om wat bij te praten. Alvast bedankt voor de moeite

Met vriendelijk groet uit een zonnig Suriname,
Rob Jansen

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)