Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Ich bin ein Netzwerker!

Ich bin ein Netzwerker!

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik ben een netwerker. Ik kom er maar eerlijk voor uit, uitgelokt door het thema van de academische openingsceremonie van dit jaar. Ja dus, Ich bin ein Netzwerker! En het legt mij geen windeieren. Zo heb ik mevrouw Tintemans, Truusje voor (te veel) intimi, effectief via mijn netwerk uit deze rubriek gewerkt. Het netwerk zijnde in dit geval de baas van de P-kolom die genoeg had van haar uitdeschoolklapperij. Bovendien is het crisis, er mot bezuinigd worre en dat betekent dat mevrouwtjes met een dure kledingsmaak en twijfelachtige huwelijksmoraal als eerste aan de stoep worden gezet. Dat vond HRM-baas Lammers gelukkig ook, dus Truusje zit weer in het gareel van de afdeling en houdt haar empathische gesprekken zonder er op deze plaats verslag van te doen. Vindt u dat erg? Was u wel blij met tips hoe u een depressieve student met moedercomplex kon opvrolijken of hoe u uw collega kon helpen met zijn burn-out?

Jammer dan. Maar leve het netwerken. Dat zeg ik nu, maar vroeger was ik er niet van. Toen vond ik netwerken vies, toen vond iederéén netwerken vies, behalve corpsballen. Netwerken was: kruiwagens gebruiken ten behoeve van je loopbaan, en dat deed je niet want je hoorde er op eigen kracht te komen. Netwerken was: met een vals lachje op recepties rondschuifelen en zorgen dat je precies op het goede moment naast een belangrijk persoon belandde om daar precies de juiste opmerking tegen te maken. Zodat die persoon zich jou nog levendig voor de geest kon halen als je hem later ergens voor belde. Netwerken was: de vrouw van de baas een vuurtje geven op weer zo’n stomvervelende receptie. Netwerken was slijmen en stroop smeren en gatverdarrie, alles waar je onpasselijk van werd.

Maar nu is alles anders! Dit is de moderne tijd. Onze werkgever verkoopt zichzelf als specialist op het gebied van the art of networkin. En dus doen wij met z’n allen mee, ja toch? Ik heb me gemeld op LinkedIn, Facebook staat op het program maar dat durf ik niet goed want die Zuckerberg is een griezel die alles van je wil weten, en verder zorg ik dat ik op de Berg een spin in het web word. Ik maak uitgebreide praatjes bij de koffiemachines waar huiscateraar Albron z’n afgekeurde voorraden koffiefantasie in dumpt, ik sta vooraan bij alle, ja alle recepties die hier beneden in de refter worden gehouden en dat zijn er nogal wat want sinds onze vertrekkende rector per decreet een verhoging van het aantal promoties heeft afgekondigd lijkt het wel of elke jandoedel tegenwoordig een proefschriftje mag produceren. Ik ruk wel altijd eerst ergens een bloemetje uit een vaas dat ik dan als petit geste neerleg bij de cadeaus en andere boeketjes, en ik maak steevast een praatje met de trotse ouders aan wie ik vertel dat ik als beleidsambtenaar in de universitaire wereld heel wat kan betekenen voor hun zoon of dochter, al is het maar als opstapje naar hogere academische kringen, daarna vertel ik hetzelfde aan het feestvarken in persoon en overhandig daarbij een van mijn gratis gedrukte nieuwe visitekaartjes.

Nadeel is wel dat het veel tijd kost. Mijn hoogste meerdere hier op de Berg, de heer Bos, trekt de laatste tijd wat vaker dan normaal met zijn wenkbrauwen. Ik probeer hem ervan te overtuigen dat rendement gegarandeerd is. Want de reacties zullen binnenstromen, ik weet het zeker.

 

Uw roddelkont, Albert Bergbroeder

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)