Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De ratten van Indonesië

De ratten van Indonesië

"Snel, goedkoop, effectief en duurzaam: gerecyclede ratten als wegverharding." Fokke Fernhout, hoofddocent grondslagen en methoden van het recht aan de Maastrichtse rechtenfaculteit, doet verslag vanuit Indonesië. Hij werkt de komende weken als ‘visiting professor’ aan de Universitas Gadjah Mada, een Indonesische staatsuniversiteit in Yogyakarta. 

Diertjes zijn niet goed in verkeersregels. Ze lezen de borden niet en komen geregeld als overstekend wild tot hun einde. Dat zal in alle landen van de wereld hetzelfde zijn, maar even leek het erop dat de Indonesische ratten van alle diersoorten toch het meeste moeite moesten hebben met regels als ‘rechts heeft voorrang’ en ‘links houden’ (want hier rijden ze links).
Met de fiets op weg naar de universiteit kom ik iedere ochtend twee of drie vers geplette ratten tegen, waarvan de rode ingewanden fleurig afsteken tegen het grauwe asfalt. Aanvankelijk denk je dan dat zo'n rat, op een sukkeldrafje op weg naar de overkant, gewoon de domme pech had dat er net op dat moment een vrachtwagentje voorbij kwam. Strak rekenwerk leert echter dat dit, zelfs in een land met heel veel ratten en heel veel verkeer, net zo onaannemelijk is als dat de aarde besluit voortaan de andere kant op te draaien.
Het zit zo. Stel je woont ergens in de kampong met om je heen niets dan sawa's en vuilnisbelten vol ratten en overdag een moordend hete zon. Die ratten wil je niet in je woning hebben, dus je zet vallen en strooit vergif. Het probleem ontstaat als dat succes heeft. Een gevangen rat stop je niet even in een vuilniszak, want het is nog maar afwachten of die wordt opgehaald. Dat vergroot het probleem dus alleen maar in plaats van het te verhelpen.
Het asfalt van de binnenwegen blijkt de ideale plaats om je van die rat te ontdoen. Je gooit de rat achteloos midden op de weg en binnen een mum van tijd walst het gemotoriseerde verkeer er genadeloos overheen. Al na twee dagen is er van de hele rat nauwelijks nog iets te bekennen. Die is van gesprongen ingewanden en gekraakte botten getransformeerd tot een vlek waarin nog net de vorm van een staart kan worden herkend. Weer twee dagen later is de rat volledig in het asfalt verdwenen.  Snel, goedkoop, effectief en duurzaam: gerecyclede ratten als wegverharding.
Het Indonesische probleem is dus niet zozeer hoe je je van ratten moet ontdoen, maar veel eer waar ze zitten. Dat blijken volgens de corruption watchers vooral het parlement en de rechterlijke macht te zijn. Geen fijne plekken om veel ratten te hebben. Is het verbazingwekkend dat men de doodstraf wil invoeren voor de ‘korruptors’? Ratten moet je het asfalt in stampen.

Fokke Fernhout

Foto: van linksboven naar rechtsonder: kersverse rat op de Jalan Soragan; iets minder verse rat net om de hoek in het dorp; rat op de Jalan Jenderal Sudirman; dezelfde rat na twee dagen, met staart (midden); dezelfde rat na vier dagen (vlek links onder)

Voortbouwend op een project van Mundo (Maastrichts Centrum voor internationale samenwerking in academische ontwikkeling) met de Universitas Gadjah Mada, een Indonesische staatsuniversiteit in Yogykarta is er een ‘double degree programma’ van vier jaar opgezet waarbij Indonesische studenten twee jaar in Indonesië en twee jaar in Maastricht studeren.
Fokke Fernhout promoot het programma in Indonesië. Bovendien is hij er twee maanden per jaar ‘visiting professor’. Hij geeft er les aan Indonesische studenten. "Dat is verschrikkelijk leuk en spannend, vooral omdat hier niets gaat zoals je dat gewend bent."

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: