Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

And what is it that you do?

And what is it that you do?

Medewerkerscolumn

Op weg naar het wc-blok, met mijn afwasteiltje en rol wc-papier in de hand, werd ik klemgezet door onze buurman op de campground. Al twee dagen wierp ik steeds als ik langsliep stiekeme blikken op zijn gigantische camper, formaat luxe touringcar. Als ik hem of zijn vrouw buiten ontwaarde stak ik mijn hand op, riep “hi there guys” en liep snel door. Behoefte aan rust, daar waren we immers voor gekomen.

Het waren de eerste dagen van de vakantie, en de botte Hollander in mij was even vergeten dat het zo niet werkt in de VS. Er moet altijd een praatje worden gemaakt. En daarbij moet in ieder geval worden vastgesteld waar eenieder vandaan komt. En dat moment was nu aangebroken, zag ik aan de vastberaden manier waarop hij op mij afstevende, de bijl waarmee hij hout stond te hakken nog in de hand. Dus werkte ik het rijtje af - the Netherlands, Dutch, Deutsch? No, Dutch, ah, Amsterdam! - en luisterde beleefd naar het relaas over het zelfgebouwde huis op een grote lap grond dat ergens up north stond, en over het nomadenbestaan in de megacamper sinds het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd. O ja, niet vergeten altijd de wedervraag te stellen – ‘and where are you from?’ - stond ik mezelf intussen te vermanen, dat is het minste wat je hoort te doen.   

Maar net toen ik door wilde lopen, stelde hij ineens die vraag: “And what is it that you do?” En ik wist het ineens niet meer: wat doe ik eigenlijk in het leven? Ik mompelde iets over de university, political science en governance en zo, maar aan zijn gezicht te zien droeg dat allemaal niet bij aan zijn achting voor mij. “I also run my own company”, probeerde ik nog, maar dat leek hij niet echt meer te geloven. Ik vond het zelf ook een vrij slap verhaal. Beschaamd droop ik af, en ’s avonds bij het kampvuur oefende ik hardop mijn campground pitch voor de komende weken. En ik herinnerde me ineens weer de oud-collega op de Vrije Universiteit, die ’s zomers op de camping in Frankrijk altijd drie weken lang volhield dat hij bouwvakker was. Dat gaf volgens hem minder vragen en een stuk meer respect, en ze boden hem tenminste nog eens een biertje aan. Met welk beroep zou ik nou een goede indruk kunnen maken?

Klaartje Peters, bijzonder hoogleraar lokaal en regionaal bestuur bij Fasos

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: