Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Nachtmerries van wormen

Nachtmerries van wormen

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Esther van Duin (Ede, 20)

Derdejaars cultuurwetenschappen

Woont in Maastricht

Vrijgezel

Er gaat niets boven de studententijd. Tot nu toe wel. Wat ik er mooi aan vind, is dat je voor het eerst aangewezen bent op jezelf, los van je ouders. Je wordt min of meer gedwongen om jezelf te ontwikkelen, om volwassen te worden. Ik zie mezelf nog niet helemaal als volwassen, al is studeren inmiddels belangrijker dan feesten. Volwassenheid heeft voor mij te maken met je mindset, met weten wie jezelf bent, met gegronde keuzes maken.     Jeugdtrauma? Ik geloof niet dat ik dat heb. Misschien de tuinbroek en het bloempotkapsel toen ik acht was. Idee van mijn moeder. Nee, het echte trauma is dat ik niet op hockey mocht. Dat neem ik mijn ouders nog steeds kwalijk. Ik wilde heel graag, maar ik zat al op tennis en de scouting.     Favoriete app? What’s app, uiteraard. Het is gratis sms, waarmee je makkelijk contact houdt met vrienden. Je kunt zelfs een ‘chatgesprek’ met maximaal vijftien mensen houden. Nee, ik zou mijn telefoon geen week kunnen missen, is erg onhandig met afspreken.     Laatste ruzie? Waarschijnlijk met mijn zus. Ik kan op m’n strepen staan maar meestal los ik dat zonder ‘geweld’ op. Maar met mijn zus, twee jaar ouder, heb ik weleens verhitte dialogen, zoals ik dat noem. Die ontstaan door kleine irritaties die zich opbouwen als we bij elkaar zijn, vaak bij mijn ouders. Het is echt een familieding. We vallen dan in oude middelbare schoolpatronen. Het komt minder vaak voor, sinds we allebei het huis uit zijn. Met mijn broer heb ik nooit ruzie, met hem scheel ik vier jaar.     Snert of pasta. Pasta, duidelijk. Ik kook graag, meestal Italiaans, ook vrij goed, geleerd van mijn moeder. Ik nodig regelmatig vrienden uit.     Een hekel aan… Twee dingen. Op de eerste plaats: wormen. Heel irrationeel, maar toch. Als ik een worm zie, spring ik een meter in de lucht, zoals anderen dat met muizen kunnen hebben. Een kind gooide toen ik klein was ooit een worm op mijn hoofd, misschien daarom. Ik keek wel naar de kinderserie Moffel en Piertje, maar daar kreeg ik op een gegeven moment nachtmerries van. Waar ik ook niet tegen kan: arrogante mensen, misplaatste eigendunk.     Zesje of een negen? Negen. Ik ben behoorlijk ambitieus in mijn studie, wil het beste uit mezelf halen, zeker nu ik weet dat ik een research master wil gaan doen. Daarvoor moet je een acht gemiddeld staan op je eindlijst. Mijn specialisatie is politiek.     SP of VVD? VVD. Niet dat ik daarop ga stemmen, maar de SP zie ik helemaal niet zitten. Die partij heeft echt een irreëel beeld van de financiële mogelijkheden, ze willen van alles maar waar ze het geld vandaan willen halen, is totaal onduidelijk. Als het om bezuinigingen gaat, verwijzen ze met loze kreten naar de bureaucratie. De SP zal bedrijven uit Nederland wegjagen.     Ik ben graag alleen. Ja en nee. Over het algemeen omring ik mij graag met vrienden maar één keer per maand gaat de pc en mijn telefoon uit en lees ik, in mijn eentje, een hele avond. Ik plan dat bewust. Ik lees graag, ook op andere momenten.    IJdel op een schaal van 1 tot 10? Ik ben een zeven. Ik vind het belangrijk om er netjes uit te zien maar ik sta ’s ochtends niet lang voor de spiegel, ik ben in een uur klaar, inclusief douche en ontbijt. Aan deze rubriek doe ik mee omdat ik Observant en deze serie graag lees. Ik hoef niet per se in de krant te staan maar ik ga het stukje natuurlijk wel uitknippen.     Ik ben gelovig. Ja, protestants, hoewel ik er niet bewust mee bezig ben. Ik ga niet naar de kerk en bid niet voor het eten, zoals mijn ouders. Ik ben ook niet streng opgevoed, maar ik ben wel gelovig.     Vader of moeder? Beiden. Ik heb een goeie band met mijn ouders, los van het hockey-incident. Ik ben een beetje een moederskindje. Het komt niet vaak meer voor maar met mijn vader botst het sneller. We lijken op elkaar, kunnen heel koppig zijn. Mijn ouders hebben me altijd vrij gelaten in mijn keuzes, maar ze kraken ook wel eens kritische noten. Ik had me vorig jaar bijvoorbeeld voorgenomen om alleen te studeren, niets erbij te doen, en toch ben ik bestuurslid van de Ragweek geworden, die volgend jaar maart is. Daar kreeg ik toen opmerkingen over.       Pc of tv? Pc. Ik heb wel een tv maar die werkt niet. Ik mis ‘m ook niet, hoogstens het journaal ’s ochtends. Films of series kijk ik online. Ik laat ‘m wel een keer maken, staat op mijn to-do-lijst.     Ik heb veel buitenlandse vrienden. Nee. Amper. En die buitenlandse vrienden die ik heb, spreken Nederlands. Hoe dat komt? Ik doe een Nederlandse studie en zit in een Nederlandse vereniging, Koko. Zo gaat dat. En bovendien: ik kies mijn vrienden niet op culturele afkomst maar op karakter.

 

 

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)