Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Een oventje in Indiase krotten installeren? Zo simpel is dat niet

Een oventje in Indiase krotten installeren? Zo simpel is dat niet

Photographer:Fotograaf: Health in Slums

Hoe pak je longziekten in Indiase slums aan, waar moeders met kinderen urenlang in de rook zitten tijdens het koken? Het begon anderhalf jaar met het idee om schoorsteentjes van minder dan twee euro aan te bieden, of oventjes, maar dat blijkt te simpel gedacht. Dat valt te lezen in een onderzoeksverslag van twee UM-studenten die onlangs de sloppenwijken van Bangalore zijn ingetrokken.

Luchtvervuiling is een belangrijke doodsoorzaak in slums. Veel kinderen hebben last van luchtweginfecties en vooral de moeders lijden aan COPD of longkanker. Dat komt doordat ze bij het bereiden van maaltijden lang in de rook zitten, zonder ventilatie. De curry’s pruttelen op een plateautje van steen en modder, boven houtvuur, terwijl hout de meest vervuilende brandstof is. Een kwestie van voorlichting? Uitleggen dat hout ongezond is en de bewoners aanmoedigen om een oventje op kerosine of gas te gebruiken? Forget it. Zo werkt het niet, blijkt uit een onderzoek van twee UM-studenten (Preeti Sushama en Christian Ghergu) die samen met een tolk interviews hebben gehouden in de sloppenwijken.

En wat blijkt dan? Dat mensen niet geneigd zijn om hun gewoonten overboord te gooien. Op de eerste plaats niet omdat koken op gas of kerosine een andere temperatuur geeft en ook een andere smaak aan het eten. “Het luistert nauw”, zegt Anja Krumeich, een van de projectleiders en van huis uit antropoloog. “Vrouwen weten precies welke temperatuur vereist is voor de gerechten, die vaak urenlang staan te sudderen. Ze zien ook wel dat het blauw staat van de rook en dat de binnenwanden zwart blakeren, maar hout is verreweg de goedkoopste brandstof, kun je overal vandaan halen, legaal of illegaal. Ze zijn er zelfs trots op. Koken op hout is deel van hun identiteit. Zo doen krottenbewoners dat, dus bemoei je er niet mee! Het is een soort geuzenmentaliteit.”

Ze zijn bovendien niet bereid om geld te steken in een oventje. “Ze hebben geen cent te makken en zijn ook niet zeker van hun baan. Veel mannen werken als bouwvakker, op dagcontracten. Ze weten evenmin of ze over een week nog in hetzelfde krot wonen. Het valt dus niet mee om afspraken met de bewoners te maken. Het is in die zin een moeilijke doelgroep. Ook als het gaat om de eventuele levering van de oventjes. Ze koesteren een diep wantrouwen tegenover de overheid, wat niet onlogisch is. Van de vele beloften is weinig terechtgekomen.”

Het zou schelen als ze zouden vrezen voor hun gezondheid, maar dat is niet het geval. Ze leggen geen enkel verband tussen de rook en de hoestbuien of een vroege dood. “Ze denken niet in termen van onze medische wetenschap maar van de hindoeïstische gezondheidsleer Ayurveda, waarin alles draait om een kosmisch evenwicht. En waar warmte en koken op hout trouwens ook een rol in spelen.”

Het heeft geen zin om ze voor te houden dat ze eerder doodgaan, zegt ook Krumeich. “Dat werkte vroeger bij onze rokers ook niet. Bovendien trap je in de val van ‘wij weten het beter’, en daar hebben ze helemaal geen boodschap aan. Ze klagen vooral over tranende ogen en zwarte muren, en daar moet je dan ook het gesprek over voeren. Je moet aanknopen bij hun eigen ervaringen en samen een oplossing bedenken. Alleen dan is er een kans van slagen.”

De stoof en de schoorsteen zijn nu niet meer vanzelfsprekend. “We gaan samen met lokale ingenieurs kijken hoe we hun manier van koken, op stenen, kunnen aanpassen, hoe we de schadelijke effecten van rook kunnen beperken. De technische kennis die we gaandeweg het project hebben verworven, komt daarbij van pas. Maar onze blik is nu veel breder, antropologisch, politiek, vanuit een genderperspectief. Het is lang niet zeker of we binnen een paar jaar resultaat boeken. Het zou weleens veel langer kunnen gaan duren. ”

 

Nieuw fonds: Health in Slums

Op basis van het studentonderzoek in de krottenwijken van Bangalore heeft de UM een subsidie ontvangen van onderzoeksfinancier NWO. Het betreft geen concreet  bedrag, zegt prof. Onno van Schayck, een van de initiatiefnemers van het project. “Alle kosten die we in de nabije toekomst maken, krijgen we vergoed. Denk aan het verblijfs- en materiaalkosten.

Bovendien is er contact met de Rockefeller Foundation en de Bill & Melinda Gates Foundation, waarvoor de UM’ers een letter of intent hebben geschreven. In januari komt al dan niet groen licht. Ook lopen er gesprekken met Serious Request (voor de editie van 2015) en de Nationale Postcode Loterij. Ook staalfabrikant Tata Steel behoort tot de mogelijke financiers.

Een paar maanden geleden hebben de UM en Zuyd Hogeschool het fonds Health in Slums opgericht (onder het Universiteitsfonds Limburg). Substantiële bedragen zijn daar nog niet gesignaleerd.

Doneren kan op: www.ufl-swol.nl

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: