Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Richt je op je eigen zaak

Richt je op je eigen zaak

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Eline (18): “Sinds een aantal maanden studeer en woon ik in Maastricht. Mijn ouders verwachten dat ik elk weekend naar huis kom. Ik heb daar steeds minder vaak zin in, maar wil hen niet teleurstellen. Wat moet ik doen?”

 

Ingrid: We wringen ons in allerlei bochten om te voorkomen dat anderen teleurgesteld, verdrietig of boos worden. Als dat gebeurt, voelen we ons namelijk ongemakkelijk of zelfs schuldig. Dat betekent echter nog niet dat we verantwoordelijk zijn voor de gevoelens van anderen. Jij dus ook niet voor de teleurstelling van je ouders, al voelt dat misschien wel zo. Het heeft zelfs nadelige consequenties als je het tevreden stellen van je ouders beschouwt als jouw taak.

 

De Amerikaanse auteur Byron Katie, die jaren kampte met een depressie, onderscheidt drie zaken: je eigen zaak, die van het universum en die van een ander. Een voorbeeld. Als jij besluit om met Ebola besmette mensen in Sierra Leone te gaan helpen, dan is dat jouw zaak. De uitbraak van het virus is de zaak van het universum. Ik ga er hierbij, terecht of onterecht, vanuit dat de mens geen rol in de uitbraak heeft gespeeld. De verspreiding van het virus is de zaak van een ander. Het zijn namelijk overheden en besmette personen die daar invloed op hebben. De bezorgdheid van je ouders als jij naar Afrika vertrekt, is ook de zaak van een ander. Namelijk die van je ouders. Hetzelfde geldt voor hun teleurstelling als jij aanstaand weekend in Maastricht blijft.

 

Waarom het onderscheid tussen deze drie zaken? Vaak houden we ons met een zaak bezig die niet van ons is en dat zorgt voor spanning en stress. Als jij vindt dat je beste vriendin moet stoppen met roken, dat je ouders onvoorwaardelijk van je moeten houden en dat Ebola moet stoppen met haar verspreiding, dan ervaar je spanning. Je hebt er namelijk geen invloed op. Je kunt niet voorkomen dat Ebola Nederland binnenkomt net zoals je niet kunt voorkomen dat je ouders ooit teleurgesteld in jou zullen zijn. Niet onbelangrijk is het bovendien te beseffen dat er niemand is die zich bezig houdt met jouw zaak als jij je aandacht richt op die van een ander of die van het universum.

 

Vraag je dus bij spanning of stress steeds af: met wiens zaak houd ik me bezig? Het zal je verbazen hoe vaak je je neus in andermans zaken steekt. Richt je dan weer op je eigen besognes. Het besluit om wel of niet naar je ouders te gaan, is iets van jou, maar ook het ongemak dat je voelt als je niet gaat. Hoewel je gevoelens van een ander niet onder controle kunt hebben, kun je wel je eigen gevoelens in goede banen leiden. Dat is het voordeel van je richten op je eigen zaak. Alleen daar kun je iets mee. Het vaak gehoorde ‘bemoei je met je eigen zaken’ is dus eigenlijk zo’n gek advies nog niet. 

 

Ingrid Candel      

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

2015-02-26: Fieke
Hoi Ingrid,

Wat leuk een vriendin wees me op deze stukjes tekst. Ik las er een en ontdekte jouw naam. Mooi, het doet me goed dit te lezen.

Groetjes

Fieke

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)