Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

App-scheidingen

App-scheidingen

Photographer:Fotograaf: archief Frans Leeuw

Ik hoorde laatst over een scheiding van twee rond-de-veertigers, beiden met een soort van academische opleiding. Niets nieuws onder de zon, want gescheiden wordt er veelvuldig. Toch had deze wel iets bijzonders, want een app speelde een cruciale rol, een app die de wandel/jogging trips van, in dit geval, mevrouw registreerde. Haar man ( nu niet meer) meende dat ze wel erg vaak en lang ging joggen. Mevrouw had een sensor in een van haar schoenen die bewegingen registreerde, alsook locaties. Modern dus. Maar helaas, mevrouw had vergeten haar computer zodanig te personaliseren dat alleen zij kon zien waar ze liep … en stil stond. Meneer, toch al niet meer zo tuk op zijn vrouw, dacht: toch eens effe kijken waar ze uit hangt, want ze is al een behoorlijk tijdje weg. En wat bleek: ze ‘stond’ stil. Kan natuurlijk, hamstring bijtrekken, mineraalwatertje drinken. Echter, de dagen daarna bleef het app-je steeds langere stilstanden doorzenden, die door meneer (real time) werden  gelezen. Wat er daarna gebeurde is onduidelijk. Narrative 1 zegt: hij zag en wist het, reed naar de plek des onheils (“mevrouw op achterbank met ander”) en over en uit met de relatie. Narrative 2 zegt: hij wachtte haar komst thuis af, confronteerde haar met zijn digitale bewijs en met de mededeling dat het over en uit was.

Interessante situatie, ook omdat het niet bij intenties bleef maar de scheiding inmiddels gematerialiseerd is. Maar minstens zo interessant omdat de zaak verwijst naar situaties die vaker gaan voorkomen. Met de bijna 100 procent penetratie van Nederlanders op het internet, met meer smartphones dan mensen, met – wereldwijd— meer dan 80 miljard apps, met de groeiende aantallen e-therapieën, e-onderwijsprogramma’s, e-rechtshandhaving enzovoort, is het meer dan een N=1 ‘case-je’.

Onvoorstelbaar én prachtig. Want wie beseft wat er aan nieuwe manieren beschikbaar komt om gedrag te meten in een steeds meer ‘digitaal-echte’ wereld, kan licht euforisch worden; zij die slecht slapen van privacy-risico’s overigens niet. Een Deens voorbeeld is een onderzoek onder duizend studenten waarbij met vragenlijsten en registerdata gewerkt wordt om hun gedrag(smotieven) te onderzoeken, maar ook sociale media- en sensordata verzameld worden (dus een beetje zoals bij onze joggende mevrouw). Juristen hoeven niet achter te blijven, ook daar is Big Data aan een opmars begonnen. Zo worden al hun papieren, na gedigitaliseerd, ‘databestanden’.

Waar het allemaal heen gaat, hoeveel hypes het zullen zijn en hoeveel serieus, zijn goede vragen. Ik vertrouw op Kuifje, toen hij Jansen en Janssen op een vergelijkbare vraag als antwoord gaf: “Spoedig zult ghij het weten”. En “spoedig” is gauw, want een internetjaar duurt maar een paar maanden.

 

Frans L. Leeuw,  hoogleraar Recht, Openbaar Bestuur en Sociaal-wetenschappelijk )nderzoek, en directeur Wetenschappelijk Onderzoek en Documentatiecentrum (WODC), Ministerie van V en J, Den Haag

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)