Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Feest vieren van vaders centen

Feest vieren van vaders centen

Medewerkerscolumn

Veertig jaar geleden was ik 18. Ik deed eindexamen atheneum aan een keurig lyceum waar de docenten ons op het hart drukten dat wij de elite van de maatschappij waren en geacht werden een universitaire studie te kiezen. Mijn vader was daar iets genuanceerder in: “Waarom denk jij dat je slim genoeg bent om een universitaire studie aan te kunnen?”

Gelukkig viel mijn keuze op een studie met toelatingsexamen. Vertaalkunde moest het worden. Dat kon alleen bij het Instituut voor Vertaalkunde van de Universiteit van Amsterdam. Ik reisde op een mooie voorjaarsdag naar Amsterdam om in een enorme zaal in de Oudemanhuispoort het toelatingsexamen af te leggen. Met succes, want enkele weken later lag de brief met resultaten en de positieve beslissing in de brievenbus.

Naast dit goede nieuws, was er nog een ‘life event’, zoals we het tegenwoordig op Facebook zouden noemen. Ik kreeg een vriendje. Ook hierover had mijn vader iets andere gevoelens dan ik, want mijn vriendje ging stage lopen in Amsterdam terwijl ik er mijn studie zou gaan starten. En dus zouden wij daar gaan “feest vieren van zijn centen”.

In die tijd bestond er uitsluitend een studiebeurs voor scholieren waarvan de ouders niet draagkrachtig genoeg waren om de studie van hun kinderen te betalen. En zo’n studiebeurs was een lening met uitermate gunstige rente en afbetalingsregelingen. Voor mij betekende dit dat ik gedurende de hele studie voor studiekosten en levensonderhoud afhankelijk zou zijn van mijn vader. Dat was geen prettig vooruitzicht als je bedenkt dat mijn vader weinig fiducie had in mijn studiegedrag. Het liep dus ook fout. Fikse ruzie thuis en de voortdurende dreiging van de dicht te draaien geldkraan.

Ik besloot te stoppen met mijn studie, maar ging als laatste redmiddel bij de studentendecaan langs met de vraag om financiële steun. Die kon ik krijgen op voorwaarde dat mijn vader een verklaring ondertekende waarin hij weigerde mijn studiekosten te dragen. Alsof ik met een dergelijk document voor mijn vader durfde te verschijnen. Dus zegde ik de studie van mijn dromen vaarwel en ging werken voor de kost. Wat hadden mijn leven en mijn carrière er anders uit gezien als ik mijn studie ‘nominaal’ had kunnen doorlopen.

Wat een voorrecht dat nu iedere scholier in dit land de luxe heeft te kunnen studeren, ongeacht het inkomen van haar ouders. Ik zou demonsteren van blijdschap.

Ellen Krijnen, manager Maastricht Summer School, manager Graduate School of Business and Economics

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: