Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik geloof dat God een plan voor mij heeft”

“Ik geloof dat God een plan voor mij heeft”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Kijk ik om me heen, sta ik midden in mijn leven – Loesje

Achternaam: Vlieg * Voornamen: Willemijn Lotte * Leeftijd 22 jaar * In het dagelijks leven: masterstudent Global Health en praeses van Lux ad Mosam * Geboren in Wamel (Gelderland) * Woonplaats: Maastricht * Burgerlijke staat: bijna twee jaar een relatie met Sander

TOEN

Drukte Ik ben de jongste van vijf kinderen, het was altijd gezellig en druk bij ons thuis. ’s Zomers gingen we bijna iedere dag naar de boot van mijn ouders, die op een kwartiertje rijden lag. Je kunt er op slapen, dus we gingen er ook mee op vakantie. Toen mijn oudste broer ging scheiden – we schelen elf jaar – was dat een lastige periode voor ons allemaal. We kenden zijn ex-vrouw al heel lang, ze was een deel van de familie. Als iemand dat dan niet meer wil zijn, is dat zwaar. Maar door die periode is ons gezin nog sterker en hechter geworden.
Familiedag Rond de verjaardag van mijn Beppe – mijn familie komt uit Friesland, dan heb je een Beppe (oma, red.) – hadden we altijd familiedag. Zij was een echte knuffelkont. Als je aankwam, riep ze ‘hé oliebol’ en werd je aan haar niet geringe boezem gedrukt. Ze is inmiddels overleden, maar het familieweekend hebben we nog steeds. Door het jaar spreken we elkaar niet zoveel, omdat iedereen zo ver weg woont, dus ik vind het leuk om eens goed bij te praten. Ik hoor graag verhalen over mijn familiegeschiedenis. Bijvoorbeeld over mijn opa, die jong is overleden en die ik nooit heb gekend.
Verademing De middelbare school vond ik een verademing. Op de basisschool vond ik het ook leuk, maar toen ik er weg was merkte ik pas dat ik me daar niet altijd op mijn gemak had gevoeld. Mijn vriendinnetjes waren veel brutaler dan ik, konden flink tekeer gaan tegen de juf. De mensen op de middelbare school pasten beter bij me. Van tevoren vond ik het heel spannend. Ik dacht dat het vwo te moeilijk voor me zou zijn en er zaten maar vier meisjes in mijn klas; wat als ik het daar niet mee kon vinden? Uiteindelijk heb ik een toptijd gehad.
Discussies Het geloof speelde een belangrijke rol bij ons thuis. We gingen eerst naar de evangelische kerk en later naar de baptistengemeente. Mijn zus en twee van mijn broers geloven niet meer. Toen ze een jaar of 16 waren gingen ze niet meer naar de kerk. Daar werden thuis goede discussies over gevoerd, waardoor ik heel kritisch naar het geloof ben gaan kijken. Wie is God voor mij? Waarom geloof ik? Zelf heb ik de behoefte om de kerk te verlaten nooit gehad. Ik geloof dat God een plan voor mij heeft. Bij het maken van keuzes vertrouw ik daarop. Misschien is het via een omweg, maar uiteindelijk kom ik daar waar ik op mijn plek ben. Daar waar ik mijn gaven en talenten het beste kan gebruiken.

NU

Praeses In het begin leek Lux ad Mosam me niets, ik dacht dat het een christelijke bubbel was. Ik werd lid van Saurus, vanwege de goede sfeer en de combinatie met sport. Omdat ik toch iets met mijn geloof wilde doen, vroeg ik of ik aan de kringavonden – waarop we aan Bijbelstudie doen – mocht deelnemen zonder lid te zijn. Dat kon. Na een jaar ben ik overgestapt, ik vond hier de diepgang die ik bij Saurus miste. Ik denk dat ik een goede praeses ben omdat ik een duidelijke visie heb. Ik weet wat ik wil, maar ik vind het nog belangrijker dat het gedragen wordt vanuit de vereniging. Verder let ik goed op dat we openstaan voor anderen. Iedereen die ook maar een beetje interesse heeft, is welkom.
Sander Hij is mijn beste vriend en ik ben ook nog eens verliefd op hem, eigenlijk is het perfect. We lijken op elkaar, zijn het over veel dingen eens. Ik vind hem natuurlijk heel knap, ook niet onbelangrijk. En we delen ons geloof. Bij eerdere vriendjes die niet geloofden merkte ik dat respect heel fijn is, maar in een relatie is het niet genoeg. Het was geen liefde op het eerste gezicht. De klik was er wel, maar toch werkte het tijdens eerdere datepogingen net niet helemaal. We konden elkaar niet los laten en na de derde poging zijn we nooit meer uit elkaar gegaan.
Nee zeggen Mijn ouders hebben allebei een burn-out gehad. Ik heb gezien hoe vervelend dat is en hoe lang het duurt voordat je er weer bovenop bent. Ik ben er heel waakzaam voor dat me dat niet gebeurt. Er zijn zoveel mooie projecten waar je als student aan kunt werken, maar je moet prioriteiten stellen en voldoende slapen. Ik kan goed nee zeggen; niemand kan alles doen.

STRAKS

Reizen Ik wil graag meer van de wereld zien. Na de middelbare school ben ik in een tussenjaar naar Nieuw-Zeeland gegaan. Een vriendin was daarnaartoe verhuisd toen we dertien waren. Ik besloot dat ik haar ooit wilde opzoeken, op mijn achttiende ben ik gegaan. Ik heb er onvergetelijke ervaringen gehad. Komende zomer ga ik met Sander een maand naar Zuid-Afrika, daar kijk ik enorm naar uit.
Paard In het ideale plaatje hebben Sander en ik over tien jaar allebei een leuke baan en wonen we in een landelijk gelegen huis. Met een hond en een moestuin. En een paard. Mijn nichtje had vroeger een eigen paard en ik riep altijd dat ik dat ook wilde als ik groot was. Tegen die tijd zijn er misschien ook wel kindjes. Waar ik werk weet ik niet. Ik heb eigenlijk geen idee wat ik na de master ga doen. Het ene moment wil ik bij het Rode Kruis werken, het volgende bij het ministerie van Volksgezondheid. Of misschien wil ik toch in Maastricht blijven. Ik ga maar gewoon solliciteren en dan zien we wel.

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)