Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Ik ben te stressgevoelig als het gaat over kwesties van leven en dood”

“Ik ben te stressgevoelig als het gaat over kwesties van leven en dood”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Kijk ik om me heen, sta ik midden in mijn leven – Loesje

Naam: Pamela, Wilhelmus, Maria Kleikers * Leeftijd: 29 * Geboren in Heerlen * Woont in Maastricht * Burgerlijke staat: relatie met Wim * Functie: postdoc faculteit Health Medicine and Life Sciences

Toen

Dokter  Ik heb altijd dokter willen worden, van kleins af aan. Net als mijn zeven jaar oudere zus Sylvia. We speelden al vroeg met de stethoscoop en het hamertje. Waar die wens vandaan kwam?  Ik denk dat ik mensen wilde helpen. Het zit in ieder geval niet in onze genen: mijn vader is buschauffeur, mijn moeder was secretaresse en is nu huisvrouw. Ze konden allebei goed leren, maar een lange studie zat er voor hen niet in. Ze hebben wel altijd geld opzij gezet zodat hun twee dochters konden studeren. We hebben dan ook geen studieschuld.
Hecht Ik kom uit een hecht en liefdevol gezin waar veel wordt gelachen. Mijn zus en ik zijn heel close, we hebben aan één blik genoeg. We zijn vriendinnen, ondanks het leeftijdsverschil. Ik herinner me nog goed dat ik aan het leren was voor een proefwerk terwijl mijn zus mijn been zat in te zwachtelen. Ze oefende voor de praktijktoets.
Hyperventilatie Ik moest nog twaalf worden toen ik naar het gymnasium ging. Ik had veel vrienden en vriendinnen, maar werd gepest door leerlingen van andere afdelingen. Dat werd pas ontdekt toen ik last kreeg van hyperventilatie. Waarom ik werd gepest? Ik was jong, nog kinderlijk, en kon heel goed leren. Die combinatie was de oorzaak, denk ik.
Leven en dood In de vijfde klas - mijn zus was net het huis uit, schoolexamens stonden voor de deur -  kreeg ik weer last van hyperventilatie. Toen is de diagnose paniekstoornis gesteld. Ik ben ervoor in therapie geweest, ontdekte dat mijn perfectionisme er een grote rol in speelde, en vervolgens ging het jaren goed. Tot ik na mijn afstuderen – ik woonde net samen - als arts-assistent bij kindergeneeskunde ging werken. Daar werd het me op een ochtend zwart voor de ogen. Ik bleek overspannen door een combinatie van factoren: voor het eerst echt weg uit het ouderlijk huis, mijn relatie liep spaak, en een eerste baan. Ik ging nadenken over wat ik nu eigenlijk wilde en ontdekte dat het artsenbestaan niet bij mij past. Ik ben te stressgevoelig als het gaat over kwesties van leven en dood. Die verantwoordelijkheid drukte heel zwaar op mij. Het was een moeilijke tijd, maar dit ben ik ook. Al deze ervaringen hebben me gemaakt tot wat ik nu ben. Ik sta veel sterker in mijn schoenen dan vroeger.
Fanfare Ik speel al jaren saxofoon bij fanfare Victoria uit Rimburg, een gehucht dat hoort bij Landgraaf. Het is mijn uitlaatklep. We spelen zowel marsmuziek, echte fanfarestukken als filmmuziek van James Bond.

Nu

Uitpluizen Ik houd van zaken uitpluizen, ik wil altijd overal het fijne van weten. De functie van onderzoeker is me op het lijf geschreven. Ik vond niet voor niks de wetenschapsstage tijdens de studie zo leuk. Op 8 december 2014 ben ik gepromoveerd. Geweldig, met mijn ouders, zus en vriend op de eerste rij. Als postdoc zit ik op hetzelfde onderzoeksgebied: hoe kunnen we via gen- en medicijnonderzoek de vorming van kwalijke zuurstofdeeltjes tegengaan die een rol spelen bij het ontstaan van hart- en vaatziekten. En ik geef onderwijs. Een ideale combinatie.
Geloof Ik ben katholiek opgevoed, maar ga niet vaak naar de kerk. Ik bid wel regelmatig. Ik geloof in het bestaan van een god. [ Lachend] Maar dat staat naast mijn overtuiging dat de evolutietheorie waar is.
Pino Wim en ik wonen (nog) niet samen, maar we hebben wel een huisdier, Pino, een blauwe parkiet. Ieder weekend dat ik naar Wageningen afreis (Wims woonplaats) gaat hij mee in een reiskooitje.

Straks

Kinderen Over tien jaar hebben wij kinderen. Twee. Geslacht maakt niet uit, als ze maar gezond zijn. Misschien wel een tweeling, want Wim is de helft van een tweeling. Ook aan mijn vaders kant komen ze voor. 
Trouwen Maar eerst gaan we samenwonen, in Limburg. De kogel is door de kerk: Wim, die werktuigbouwkunde heeft gestudeerd en nu onderzoeker is in Wageningen, gaat een baan in het zuiden zoeken. Ik zou graag trouwen in de kerk van Waubach waar ik gedoopt ben. Maar ik weet niet of de pastoor een trouwerij met een dominee – Wim is protestant - erbij ziet zitten.
Buitenland Ik hoef geen professor te worden, maar wil wel graag door in het onderzoek en onderwijs. Om subsidies te krijgen en een goede carrière moet je ook een tijd naar het buitenland. Dat besef ik. Ik vind het moeilijk om mijn twee petekinderen en familie zo lang te missen. Gelukkig betekent buitenland niet altijd een jaar Amerika. Het kan ook Duitsland zijn of België. Maar goed, dit is mijn volgende uitdaging.

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)