Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Je ziet eruit alsof je een kater hebt”

“Je ziet eruit alsof je een kater hebt”

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Vanachter de getinte glazen zie ik dat de mensen in de ziekenhuisgangen me wat raar aankijken. Het moet ook wel een vreemd gezicht zijn: blouse, rokje, nette schoenen, notitieblok in de hand. En een Ray-ban zonnebril op mijn neus. Als ik een paar minuten later aankom op mijn bestemming, grapt een mede-coassistent zelfs: “Je ziet eruit alsof je een kater hebt.”

Maar de reden dat ik lichtschuw ben is niet een overvloed aan alcohol de vorige avond. We hebben net een practicum gehad waarmee we, studenten onder elkaar, met een speciaal soort vergrootglas in het oog leren kijken. Om goed zicht te hebben, moet je daarvoor eerst wat oogdruppels gebruiken die de pupil wijd maken. Het levert mooie beelden van het netvlies op, maar zorgt er ook voor dat je wazig ziet en dat fel licht hinderlijk wordt. De één heeft daar nadien meer last van dan de ander.

Tijdens een studie geneeskunde raak je er aan gewend: vaardigheden oefenen doe je in eerste instantie op medestudenten. In het eerste jaar voel je je nog wat ongemakkelijk als je je broek uit moet trekken bij een sessie over het onderzoek van de benen. Twee jaar later vliegen de kledingstukken al meteen enthousiast door het lokaal wanneer we de spieren van elkaars rug testen. En bij de start van mijn coschappen rol ik net als alle anderen zonder aarzeling mijn mouw op om een andere co wat oefening te gunnen in het afnemen van bloed.

Een onvermijdelijke bijwerking van dergelijk onderwijs is dat je in dezelfde sessie niet alleen ervaart hoe het is om dokter te zijn, maar ook hoe een patiënt zich voelt.

De rest van de middag loop ik nog met mijn ogen te knijpen tegen het hinderlijke licht. Maar wanneer ik ’s avonds thuiskom en alles weer scherp zie, besef ik dat ik niet moet kniezen vanwege een ongemakkelijke middag. Ik mag blij zijn dat mijn ogen na een paar uur weer gewoon werken zoals het hoort.

Dat zal voor veel van de patiënten die ik de komende weken ga zien, lang niet zo vanzelfsprekend zijn.

Anna Verhulst

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)