Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

‘Onverzorgd’ is in dit geval een understatement

‘Onverzorgd’ is in dit geval een understatement

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Als we het volgende dossier openen en de pasfoto van een slonzige patiënt zien, wisselen de oogarts en ik een blik van verstandhouding. “Nou”, zucht ze, “haal hem maar op uit de wachtkamer”.

Vanaf de gang roep ik zijn naam, maar niemand reageert – hoewel in de hoek van de wachtkamer toch echt de patiënt zit die ik herken van de foto. Ik herhaal mijn oproep iets harder, nog steeds geen reactie. Pas als ik mijn eigen volumeknop helemaal opendraai en de naam bijna schreeuw, kijkt hij op. Met een onzekere schuifelgang volgt hij me naar de spreekkamer.

Terwijl de arts de man al wat vragen stelt, observeer ik hem. Je hoeft geen geneeskunde te studeren om te zien dat ‘onverzorgd’ in dit geval een understatement is. Zijn haren zijn aangekoekt door vuil en worden met een rafelig elastiekje in een kleine dreadlock op zijn achterhoofd bij elkaar gehouden. Tussen alle gaten door is zijn kleding vies en slobbert om zijn magere lijf. Er zitten zwarte rouwranden onder zijn nagels en inmiddels adem ik door mijn mond om minder last te hebben van de geur die van hem afkomt.

Eerlijk is eerlijk: de man roept een en al aversie op. Ik zie er tegenop om dichter bij hem te komen, hem aan te moeten raken en te onderzoeken, en zelfs om moeite te moeten doen om me verstaanbaar te maken. Met tegenzin help ik de arts met het onderzoek.

Het blijkt dat de man niet alleen slecht hoort, maar met één oog ook bijna niets meer ziet. Hij heeft een netvliesloslating, al zó lang dat er waarschijnlijk niet veel meer aan te doen is. Verbaasd vraag ik waarom hij niet eerder is gekomen.

Zijn antwoord zou me niet meer hoeven te verbazen, maar doet dat wel: hij had geen geld voor de trein.

Het besef breekt door: wat heeft deze man in zijn leven allemaal al niet meegemaakt om vrijwel doof, half blind en bedekt met vuil bij ons op de onderzoeksstoel te belanden?

Mijn aversie slaat om in compassie. Juist dit zijn de mensen die onze hulp het hardst nodig hebben.

Anna Verhulst

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)