Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Het belletje van Gude

Juist op de dag dat ze in Purmerend de vlag buiten wilden hangen omdat ze eindelijk die terroriserende oehoe gevangen hebben, hing de vlag in andere delen van Nederland halfstok.

In mijn geval is dit een beetje een hyperbolische manier om het overlijden van de voormalige Denker des Vaderlands in te leiden, omdat de eerlijkheid mij gebiedt te zeggen dat ik tot afgelopen vrijdag de naam René Gude nog nooit gehoord had. Daar is in de afgelopen vijf dagen echter aanzienlijk verandering in gekomen, zijn visies waren inspirerend.

Zo leerde Gude zichzelf aan om nooit te schelden, oefende hij in vrolijk zijn en leerde zich af om lelijk te spreken over andere mensen. Op zijn bureau stond daarom altijd een belletje dat hij rinkelede wanneer hij de bovengenoemde regels doorbrak.

Zo’n belletje had ik misschien afgelopen maandag ook wel kunnen gebruiken tijdens mijn onderwijsgroep. Aan het handschrift van de notitiemaakster op het whiteboard was geen touw vast te knopen. Dat had meer te maken met het feit dat zij gewend is ‘hanky panky’ te zeggen in plaats van ‘gefeliciteerd’, dan dat het aan mijn slechte ogen lag. Nadat iemand naast mij zich hardop afvroeg of we in plaats van een slash, niet beter een komma voor het woordje ‘of’ konden zetten, wist ik zeker dat we niet dieper konden zinken. Ik verwonderde me over het feit dat ik van 60 procent van de aanwezigen niet eens wist hoe hun stem klonk. Zelfs wanneer mijn tutor aan het begin van iedere les een rondje maakt om te kijken of iedereen aanwezig is, zijn ze nog te bang om ‘yes’ te zeggen en geven daarom hun aanwezigheid te kennen met een simpel knikje.

Nadat ik samen met één iemand anders bijna de gehele eerste helft van de onderwijsgroep iedereen van alle antwoorden had voorzien, was er in de tweede helft nauwelijks ruimte over om vrolijk te zijn. Daarnaast koppelde ik menig scheldwoord aan de zwijgzame aanwezigen, wat het belletje van Gude nog harder zou hebben laten rinkelen.

René Gude pleitte voor optimisme; hij verstond daaronder dat we naar de wereld moesten kijken om erachter te komen wat er beter kan. Iedereen kan er vervolgens zelf aan bijdragen om de wereld beter te maken, want uit zichzelf wordt hij het niet. Hoewel Gude afgelopen vrijdag overleed, valt er nog heel wat te leren van deze inspiratiebron.

Ik heb deze negatieve column over mijn medestudenten dus ook nooit geschreven.

Romeijn Sadée

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)