Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

"Op school compenseerde ik een kleine fysiek met een grote bek"

 "Op school compenseerde ik een kleine fysiek met een grote bek"

Photographer:Fotograaf: eigen foto's Nils Kok

Kijk ik om me heen, sta ik midden in mijn leven – Loesje

Achternaam: Kok * Voornamen: Nils * Leeftijd 33 jaar * In het dagelijks leven: hoofddocent Finance en directeur GRESB * Geboren in: Huizen * Woonplaats: EIndhoven * Burgerlijke staat: getrouwd met Lian, samen een zoon: Jonah (1)

TOEN
Jongerendisco Mijn ouders zijn geen wereldreizigers, maar ik herinner me wel dat we in de weekenden alle hoeken van het land bezochten. Van Limburg tot Friesland, wandelen, vrienden bezoeken, maar ook naar musea. Ik rende op m’n vierde al door het Rijksmuseum. Mijn vader was huisarts en m’n moeder lerares op de lagere school. Mijn zus en ik zijn beschermd en calvinistisch opgevoed: doe maar normaal, wees zuinig, dat soort dingen. Cola en chips deden wij niet aan, en we keken weinig tv. Ook van de jongerendisco was mijn moeder geen voorstander. Ja, ze was een echte lerares die haar kinderen van alles wil meegeven, maar nooit heel dwingend. Frictie in het gezin ontstond meestal door het vele werken van mijn vader. Hij was niet de man die op zondag het vlees sneed, maar het was wel al zo ver gekomen dat we een lied hadden gemaakt: “Papa Peter, kom nou toch, want wij willen eten.” Ook vertrokken we weleens een dag later op vakantie omdat hij nog niet klaar was. We trokken elk jaar vier weken met een rugzak door Scandinavië, wild kamperen, huttentocht, water uit de rivier. En tegelijk de auto calvinistisch volgestouwd met ingeblikt vlees en koffie.
Stratumseind Toen ik tien was verhuisden we naar Wintelre, in buurt van Eindhoven Airport. Daarmee had mijn vader zijn droom verwezenlijkt: een villa midden in het bos. Als kind vond ik dat fantastisch: altijd buiten, bomen zagen, hutten bouwen. Maar op m’n vijftiende speelde mijn leven zich meer en meer in Eindhoven af. Hockey, voetballen, stappen op Stratumseind. Op school compenseerde ik een kleine fysiek met een grote bek. Was voorzitter van de leerlingenraad, beheerde het klassenboek en had een krantje opgezet.
Ambitie Ik koos altijd mensen in mijn omgeving uit waaraan ik me spiegelde, die een voorbeeld voor me waren. Dat was ooit een hotelhouder in Frankrijk, een joviale Hagenees, bij wie ik een paar maanden heb gewerkt. Ook mijn collega Piet Eichholtz is dat geweest. Allemaal types die uitgesproken zijn, ambitieus en succesvol in zakelijk opzicht. Ik verlangde daar ook naar. Deze zakelijke ambitie kreeg ik van huis niet mee. Wel de energie. En passie voor debat. Aan de eettafel ging het er soms stevig aan toe. Met weglopen en al. Kort daarna riep mijn moeder: 'Toetje?' En was het weer goed.

NU
Zuidas Het is vandaag donderdag en ik heb bij wijze van spreken al genoeg gewerkt voor de hele week. Of het nou bewijsdrang is, of ambitie, ik wil altijd het onderste uit de kan. Ik heb een veni-beurs gehad, een vidi, vijf A-publicaties, en toch wil ik dolgraag een zesde. Alleen doe ik nu meer voor mezelf en minder voor anderen. Piet Eichholtz zie ik als mijn academische vader, we lijken ook op elkaar, alleen kan hij dingen makkelijker van zich af zetten. Ik blijf me verantwoordelijk voelen. Als je het allemaal heel goed wil doen, schiet privé er weleens bij in. Alleen mijn zoontje is belangrijker dan mijn werk. Ik hou soms te weinig rekening met anderen. Ik schaak al een jaar of vijf op twee borden: het academische werk aan de UM en GRESB. Dat is een bedrijf met twaalf medewerkers dat voortspruit uit Maastrichts onderzoek naar duurzaamheid en vastgoed. Het ligt aan de Zuidas in Amsterdam, in een appartement van twee verdiepingen. Beneden liggen de kantoren en boven heb ik een woning ingericht waar ik kan overnachten.
ADHD Ik ben net terug van vier weken vakantie in Nieuw-Zeeland. Dat is voor mij uniek, zo lang weg van m'n werk. Meestal neem ik mijn vrouw mee naar een congres en plakken we er een paar dagen achteraan. GRESB is nog niet zo lang geleden overgenomen door een Amerikaanse partij. Nee, ik ben daar niet rijk van geworden. Het meeste geld is teruggevloeid naar de UM, naar een onderzoeksfonds voor duurzaamheid, al heb ik wel een bevredigende regeling getroffen. Hoe we de overname zouden vieren, liet ik aan mijn vrouw: vandaar de vier weken Nieuw-Zeeland. Dat land verbind ik met natuur, kamperen en vrijheid. Het is 24 uur vliegen maar heerlijk van een vliegtuig is dat je disconnected bent, geen internet, geen telefoon, maar rust om na te denken, achterover leunen, dat heb je als onderzoeker nodig. Daar komt bij dat ik van nature snel ben afgeleid, lichtelijk ADHD, al was ik vroeger gewoon een druk kind.

STRAKS
Italië Vraag me niet naar m'n hobby's want die heb ik eigenlijk niet. Fietsen doe ik wel regelmatig, liefst twee keer per week maar dat lukt niet altijd. Zo fanatiek ben ik niet. Als het regent, blijf ik thuis. Komende zomer ga ik met Piet naar Italië, we gaan La Fausto Coppi rijden, 177km en 4125 hoogtemeters. Dat voelt bevrijdend, die strijd met jezelf of een ander.
Commitment Vorig jaar heb ik een vidi-beurs ontvangen, wat betekent dat ik een onderzoekslijn op ga zetten, ook weer over duurzaamheid en vastgoed. Hoe gedragen mensen zich in hun woning? Hoe kun je met technologie het energieverbruik verminderen? Simpele, vanzelfsprekende vragen, niet theoretisch, geen diepgaande econometrie. Wezenlijk is dat je vragen blijft stellen, dus geen genoegen neemt met de hoofdvraag, maar waarom dit, waarom dat. Daarbij is hard werken belangrijker dan intelligentie, denk ik. Slim zijn we allemaal aan de UM maar onderscheidend is je commitment. Dat verlang ik ook van de aio's en postdocs die ik voor mijn onderzoekslijn selecteer.
Hoogleraar Ik wil van alles maar ik heb geen eindpunt voor ogen. Ik wil hoogleraar worden, ik wil weer een tijd aan een Amerikaanse topuniversiteit werken, zoals ik in Berkeley heb gedaan, en ik wil een betere balans vinden tussen werk en privé. Dat wel, maar vraag me nu nog niet waar ik over vijf jaar sta.

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)