Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Hoogleraar: “UM maakte fout door dieronderzoek stil te leggen na protesten”

Hoogleraar: “UM maakte fout door dieronderzoek stil te leggen na protesten”

Photographer:Fotograaf: Joey Roberts

MAASTRICHT. Opnieuw een aanvraag voor dierexperimenten met grote honden, en opnieuw een voorlopig verbod door de universitaire bestuurders om er daadwerkelijk mee te beginnen. Fysioloog prof. Frits Prinzen, onderzoeksleider, vindt dat de UM nooit had moeten toegeven aan de druk van antidierproefactivisten.

Het was zijn onderzoek naar de rol van pacemakers bij hartfalen dat vorig jaar augustus werd stilgelegd na protesten tegen het gebruik van labradors als proefdieren. Het college van bestuur en de leiding van de Faculty of Health, Medicine and Life sciences besloten vervolgens een commissie van externe deskundigen in het leven te roepen die de “procedures” rond de proefdierpraktijk aan de Universiteit Maastricht - ook bij dit gewraakte onderzoek - onder de loep zou nemen en eventueel voorstellen tot verbeteringen zou doen, zo meldt prof. Jos Smits, portefeuillehouder onderzoek in het faculteitsbestuur. De samenstelling van de commissie is niet bekend gemaakt, wel is duidelijk dat het om vier Nederlandse experts gaat die ongeveer eind januari zijn begonnen met hun werk en elk moment een eindrapport kunnen presenteren; op 4 maart meldde decaan prof. Albert Scherpbier nog dat dat binnen “een paar weken” zou gebeuren.

De nieuwe aanvraag van Prinzen behelst opnieuw het gebruik van “enige tientallen” grote honden, net als bij het eerder gewraakte project. Het formaat van de honden is van belang omdat men er menselijke pacemakers in moet kunnen plaatsen. Anders dan in de vorige aanvraag, waarin sprake was van “grote honden, bij voorkeur labradors”, rept men nu alleen van bastaardhonden, meldt Prinzen. De inzet van labradors acht hij, sinds de acties van vorige zomer, “niet verstandig, te gevoelig”. Maar hij benadrukt dat hij niet zonder honden kan: “Deze onderzoekslijn loopt al twintig jaar en is succesvol. Hondenharten lijken nu eenmaal het meest op die van mensen; ik ken collega’s die het nog steeds met varkens proberen maar die komen er binnen een half jaar achter dat het niet werkt. Dat wist ik al, wij hebben dat ook geprobeerd. En wij zetten ook de stap van de experimenten naar de kliniek, dus naar de behandeling van patiënten. Een voorbeeld: kinderen die met een te lage hartslag geboren worden kregen altijd een pacemaker ingeplant. Daarmee werd het hartritme wel op peil gebracht maar de pompfunctie van het hart bleek eronder te lijden. Onze proeven met honden wezen uit dat een andere plaatsing van de pacemaker beter was en dat blijkt ook: de kinderen zijn fitter, lichamelijk actiever en hebben op langere termijn waarschijnlijk minder last van hartfalen.”

Prinzen benadrukt dat het stilgelegde onderzoek net als de nieuwe aanvraag schakels zijn in een keten. “Haal je die schakels eruit, dan ligt straks het hele onderzoek stil.”

Het jongste onderzoeksvoorstel betreft experimenten met ‘zelfdenkende’ pacemakers die zo nodig hun eigen instellingen kunnen veranderen als de conditie van het hart daarom vraagt. De aanvraag daarvoor bij de Maastrichtse dierexperimentencommissie (DEC) is nog in 2014 gedaan, zodat ze nog niet onder het regime van de nieuwe wet op de dierproeven valt, zegt Prinzen. Onder de nieuwe wet, sinds 1 januari van kracht, geven de lokale DEC’s advies aan een landelijke ‘centrale commissie dierproeven’ die het eindoordeel over een aanvraag velt. Daarmee ontstaat onherroepelijk vertraging, “en we wilden niet nog een half jaar uitstel. Als we straks groen licht krijgen – de DEC is al akkoord - kunnen we meteen aan de slag, dan dus met de twee stilgelegde onderzoeken.” Prinzen vervolgt: “Je kunt je voorstellen dat ik ongeduldig word, het duurt allemaal erg lang.”

Hij wil niet vooruitlopen op het oordeel van de externe commissie: “Het enige wat ik weet is dat ze begin februari bij ons langs zijn geweest en toen hebben gezegd dat ze ons onderzoek ‘belangrijk’ vonden.”

Intussen is hij ervan overtuigd dat de universiteit een fout heeft gemaakt door vorige zomer na de felle protesten van dieractivisten het onderzoek meteen stil te laten leggen. “En ik ben niet de enige, veel onderzoekers hier in Randwijck vinden dat. Laat ik het zo zeggen, mensen die er anders over denken ben ik nog niet tegengekomen. Veel beter was het geweest om openheid te betrachten, te zeggen waarom je dit onderzoek doet en waarom het belangrijk is. Dan krijg je echt wel steun, ook van de mensen die vorig jaar zo massaal die anti-labradorpetitie hebben ondertekend. Want ook die hebben familieleden die baat hebben bij dieronderzoek, of die soms alleen te redden zijn na onderzoek met dierexperimenten. Wij doen die proeven niet voor de lol; ik beschouw het als mijn taak in de samenleving om de medische kennis vooruit te helpen.”    

 

Maar iemand als Robert Molenaar koestert hele andere ideeën over zijn taak in de samenleving; hij zet zich er juist voor in om alle proeven met dieren uit te bannen. Molenaar was een van de voormannen van de Anti Dierproeven Coalitie (ADC), die vorig jaar stevig van leer trok tegen de UM, maar hij heeft na ruim tien jaar gebroken met zijn Belgische kompaan Danny Flies. Molenaar gaat nu sinds 1 januari verder als directeur van de stichting Animal Rights. De naam suggereert een breder werkterrein en dat klopt; hij richt zich niet meer alleen op proefdieren maar onder meer ook op de vleesindustrie en de bontsector. Verder zijn de methoden van actievoeren gewijzigd, zegt Molenaar: “We vertegenwoordigen een wat gematigder geluid. Ergens voor een poort demonstreren en leuzen roepen; ik sluit niet uit dat we dat nog doen maar je bereik is dan niet zo groot. Wij richten ons meer op het inschakelen van de media om onze gezichtspunten over te brengen. We willen meer eigen onderzoek doen, juridische wegen bewandelen, bezwaarschriften indienen. Dat willen we ook bij dit nieuwe hondenproject van de UM gaan doen.”

De scheuring in de gelederen van de dierenactivisten lijkt nog geen aanleiding voor instellingen als de UM om opgelucht adem te halen.

Molenaar heeft de naam van de stichting Animal Rights officieel geregistreerd als “de nieuwe naam van stichting ADC”, maar de ADC zelf is nog steeds op internet te vinden. Onder leiding van voorzitter Danny Flies gaat de groep gewoon door. Flies: “Ik heb geen zin in juridische acties tegen hem, maar laat ik dit zeggen, Molenaar is vrijwillig opgestapt, hij vertegenwoordigt een heel klein groepje, wij blijven in Nederland actief en niet zoals Molenaar zegt voornamelijk in België. We hebben nog evenveel donateurs en Facebook-volgers als voor zijn vertrek. Zodra duidelijk is dat de Universiteit Maastricht het onderzoek met de honden voortzet, komen wij weer in actie. De blauwdruk voor de campagne ligt al klaar.”

 

 

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)