Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Hazes-haters zijn welkom

Hazes-haters zijn welkom

Film: Bloed, zweet & tranen

Het verhaal: Richt zich op drie fases uit het leven van volkszanger André Hazes (Martijn Fischer): zijn ongelukkige jeugd in de Amsterdamse Pijp, zijn succesjaren met producer Tim Griek (Fedja van Huêt) in de jaren ’80, en tot slot de tragische laatste maanden voor zijn dood in 2004.

Een beetje verliefd, want:

- Diederick Koopal heeft wat ze in voetbalkringen ‘een gouden pik’ noemen. Hij regisseerde de beroemdste Nederlandse commercial aller tijden: ‘de olifant’ van Rolo. In 2012 debuteerde hij als speelfilmmaker met de Marathon, de leukste buddyfilm uit de Nederlandse filmgeschiedenis. Met Bloed, Zweet & Tranen schiet hij opnieuw raak.

- Een onvergetelijke Martijn Fischer stort zich met heel zijn ziel en zaligheid in deze vertolking. Dit is geen acteren meer; Fischer is gewoon Hazes geworden.

- Lach en traan wisselen elkaar soepeltjes af, maar uiteindelijk tekent Koopal het leven van Hazes vooral als een tranendal. Voor de buitenwereld was Hazes een goedlachse moppentapper, voor zijn gezin een wispelturige alcoholist die zijn recht op zelfdestructie met veel misbaar opeiste. Zijn muziek was de troostmachine voor het leed dat hij zichzelf berokkende.

- Uw recensent werd door zijn vader grootgebracht met Duitse schlagers, iets wat ik hem in mijn tienerjaren betaald heb gezet door een op hoog volume beleden voorkeur voor gitaarlawaaimakers als Pixies en Sonic Youth te ontwikkelen. Vanzelfsprekend heb ik dan ook altijd een schijthekel gehad aan André Hazes, een songschrijver van likmevestje die zijn sentimentele rijmelarijtjes rechtstreeks uit het Prisma Rijmwoordenboek opdiepte. Maar in het leven van iedere Nederlander komt een moment dat je ergens in een kroeg tegen sluitingstijd ontroerd De vlieger staat mee te blèren. Het is natuurlijk ook mogelijk dat ik stilaan een sentimentele oude gek aan het worden ben. Wat ik maar wil zeggen is dit: je hoeft niet van knakworsten, Nutella, Heineken of André Hazes te houden om intens van Bloed, Zweet & Tranen te kunnen genieten.

Zeg maar niets meer, want:

- Koopals theorie dat Hazes’ faalangst voortkwam uit het gewelddadige gedrag van zijn vader wordt wel erg onsubtiel naar voren gebracht.

Het salomonsoordeel: Een ongekunsteld, liefdevol, naar de strot grijpend portret van Nederlands bekendste volkszanger.

Mark Vluggen

 

Check the full film programme here: Lumière en Euroscoop

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)