Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Van Gogh in culturele hoofdstad

Van Gogh in culturele hoofdstad

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

In 2018 zal Maastricht geen culturele hoofdstad van Europa zijn. Nog steeds kom ik mensen tegen die de klap niet te boven zijn. Hoe kon het toch dat Leeuwarden werd uitverkoren om over een paar jaar Nederlands bijdrage aan de Europese cultuur te leveren? Wie wil weten wat Maastricht mist kan dit jaar terecht in Mons ofwel Bergen. Een kleine tweehonderd kilometer naar het zuiden. Om met de deur in huis te vallen: Mons heeft er werk van gemaakt. Er is veel opgeknapt, veel georganiseerd. De vormgeving is aantrekkelijk en overduidelijk. Zondag was het er mooi lenteweer en zeer druk. De Grand-Place een en al volle terrasjes, toerende oldtimers en de onvermijdelijke mannen op grote motoren. Druk was het ook bij het Belfort en de bijbehorende hooggelegen tuin. Mons ligt midden in de streek met een groots verleden vanaf het begin van de industriële revolutie. Gevolgd door een even grootse neergang toen het gedaan was met de mijnen en de zware industrie. Herstel is nu zichtbaar, juist in de cultuur.

De drukte die ons overviel, heeft te maken met Mons als culturele hoofdstad. In het Museum BAM (Beaux-Arts Mons) loopt een blockbuster van een tentoonstelling tot 17 mei. Gewijd aan één van de beroemdste inwoners van de Borinage, Vincent van Gogh. Hij heeft er nog geen drie jaar gewoond. De tijd waarin in zijn leven de grote omslag plaats vond. Na veel mislukkingen reist hij in 1878 af naar de diepe armoede van de Borinage om evangelist te worden. IJveraar des geloofs, arm met de armen. Ook dat werd niets. Na een jaar besluit hij toch, ondanks erkend gebrek aan talent, te gaan tekenen en schilderen. Brieven schrijven kon hij als de beste, tekenen moest hij met vallen en opstaan leren. Veel van zijn eerste tekeningen verdwenen in de kachel. Sommige zijn bewaard gebleven. Om die te zien waren wij bereid, en met ons talloos velen, na reservering in de rij te staan. Tegen de tijd dat Vincent afscheid nam van de Borinage maakte hij indringende tekeningen van boeren, mijnwerkers, mannen en vrouwen. De kleurenrijkdom en de expressionistische vormentaal van later liggen nog verborgen. Eén kant van zijn werk in die jaren is gebleven. Zijn hele korte leven is hij boeren, werklui, wevers, postbodes blijven schilderen. Alsmede hutjes, gereedschappen, kapotte schoenen. Hij bleef een kunstenaar van de ongelijkheid.

Hans Philipsen

           

 

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: