Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Culthit in wording

Culthit in wording

Film: Frank

Het verhaal: Jon (Domhnall Gleeson) – een slungelige toetsenist gespeend van muzikaal talent – woont nog bij zijn ouders, heeft een suf baantje, maar droomt van succes als popmuzikant. Bij toeval weet hij een plek te veroveren in Soronprfbs. Aan het hoofd van deze experimentele popband staat Frank (Michael Fassbender), een zanger die zijn gezicht verstopt achter een gigantisch masker van papier-maché dat hij zelfs backstage nooit verwijdert. Als het Jon lukt om via Twitter een hype rond de band te creëren, blijkt dat de onstabiele Frank totaal niet met succes kan omgaan en dreigt de band te imploderen.

Een culthit in wording, want:

- Zeker in de popmuziek – zie Phil Spector, Lee ‘Scratch’ Perry, Brian Wilson, Syd Barrett en Daniel Johnston – wordt de mythe van de geniale gek gretig in stand gehouden. Met de speelse komedie Frank speelt regisseur Lenny Abrahamson iets heel bijzonders klaar: hij weet die romantische mythe te ontkrachten, maar desondanks brengt hij ook een ode aan al die creatieve geesten die kunst maken omdat het moet, en niet omdat ze er geld mee willen verdienen.

- Abrahamson liet al in zijn eerdere films – zie de tragikomische lotgevallen van twee Ierse junkies in het prachtige Adam & Paul (2004) – zien dat hij een meester is in het portretteren van buitenbeentjes.

- Die Soronprfbs maken nog leuke muziek ook: stekelige, onvoorspelbare pop die klinkt als een kruising tussen The Residents (die zelf ook steevast vermomd optreden) en Joy Division.

- Door dat rare masker kan Michael Fassbender dit keer enkel met zijn armen, heupen en ruggengraat acteren, maar meer heeft hij ook niet nodig. Wat een acteur.

Een komedie zonder grappen, want:

- Niet alleen het hoofdpersonage, maar ook de film zelf lijkt aan een borderline stoornis te lijden: de stemming wisselt wel erg abrupt van melancholisch naar ronduit onnozel.

- Frank is op zijn best tijdens een lange opnamesessie in een Ierse blokhut. Zodra de band op tournee gaat, raakt de film zijn momentum kwijt.

Het salomonsoordeel: Aan alle rare snuiters, vreemde snoeshanen, eenzaten en creatieve excentriekelingen onder de lezers van Observant: dit, broeders en zusters, is ónze film.

Mark Vluggen

 

Check the full film programme here: Lumière en Euroscoop

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)