Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Karaoke

‘s Avonds laat de trein richting Maastricht moeten pakken is geen pretje. Als hij dan ook nog eens vol zit met hardop pratende Limbo’s van 50-plus, dan weet je pas echt dat je aan het verliezen bent. De speakers in mijn neppe Beats draaiden daarom op volle toeren.

Op de website van de Correspondent had ik die dag in een artikel gelezen dat openbare Wi-Fi netwerken een hele hoop gevaren met zich meebrengen. Er is schijnbaar geen studie ‘hacken voor professionals’ nodig om via zo’n netwerk bij iemands apparaat ‘in te breken’. Daarom ben ik een beetje huiverig geworden om in de trein gebruik te maken van de gratis internetdienst. In alle eerlijkheid heeft dat ook te maken met het feit dat die verbinding nog slechter werkt dan de politieagenten de laatste tijd.

Ik besloot eens te kijken wat een mogelijke inbreker allemaal zou vinden op mijn laptopje. Die zou wel even opkijken van de variëteit aan muziek in mijn oude iTunes-lijsten: van Flo-Rida en Jay-Z tot Mental Theo, Backstreet Boys, Robbie Williams en Gabber Piet. Hij staat vol met meuk.

Stiekem had ik best in een boyband willen zitten. Easy money, want in feite doe je niks anders dan een paar jaar liedjes voor puberende tienermeisjes maken. Schrijft wat slappe songteksten, doet één of twee wereldtournees en na vijf, zes jaar trek je de stekker eruit en ga je genieten van echte muziek. Een rap-carrière heb ik echter nooit nagestreefd. Toch vliegen lyrics van verschillende hiphop nummers soepel over mijn lippen. Iedere keer als Black and Yellow uit de speakers komt, perform ik de White Khalifa-act vol passie. Fuck dit en dat, Bitches hier en daar, het leven van een echte rapper gaat niet over Guns N’Roses.

Een Franse gast noemde me ooit The Walking Jukebox, omdat ik moeiteloos mee kon zingen met een groot aantal nummers. Het komt allemaal voort uit mijn voorliefde voor karaoke. Ooit zette ik samen met wat vrienden een Chinese karaoke tent helemaal op zijn kop nadat een avond drinken een beetje uit de hand was gelopen. Zo proefde ik, in mijn hoofd, even aan mijn boyband-faam. De bar was namelijk helemaal leeg. Dat was misschien maar beter ook, want zowel mijn muzieksmaak als zangtalenten zijn niet om aan te horen.

Net als dat Limburgs overigens.

Romeijn Sadée

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)