Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Memorabel

Al dagen verschijnen er berichten op mijn Facebook van mensen die dingen zijn kwijtgeraakt afgelopen Hemelvaart. Van sleutelbossen en dispuutstruien, tot smartphones, pinpassen en hockeysticks. Her en der is er zelfs een enkele broek gevonden.

Zo’n tweeënhalf- tot drieduizend studenten uit heel Nederland reisden afgelopen donderdag af naar de velden van de Maastrichtse Hockey Club. Ieder jaar zijn deze velden het decor van het grootste studenten hockeytoernooi van Nederland: het Us Leef Vruike.

Onder het motto what happens at ULV, stays at ULV, passeren de meest frappante rariteiten de revue tijdens dit ‘hockeytoernooi’. Beloof studenten een x-aantal gratis goudgele rakkers en je zult verbaast zijn hoe ver ze daarvoor willen gaan: allerlei dingen worden uit de kast gehaald om wat centen te besparen. Alles kan, alles mag en van alles gebeurt op het ULV. Legendes worden er gemaakt en gebroken, onder de tunes van Daft Punk, terwijl er af en toe ook nog gehockeyd wordt.

Enkele disputen hebben zelfs hele spaarplannen opgezet, zodat ze ieder jaar tijdens het ULV helemaal loco kunnen. Alle bezoekers laten traditiegetrouw hun waardigheid achter bij de ingang en gaan vervolgens twee dagen lang mee in de ongekende sfeer van het toernooi. Waar Sjengen op de Sint Servaaskermis stonden of Max Verstappen in een zeepkist de Cauberg af zagen racen, regende het bier langs de velden van MHC. Een duidelijkere tegenstelling tussen de lokale Maastrichtse bevolking en studenten vindt er bijna niet plaats. Waar de gemiddelde Nederlander zich bezighield met de verjaardag van Maxima, dat achterlijke Eurovisie Songfestival of de eindexamens van de middelbare scholieren, genoot ik, en met mij duizenden andere studenten deze week na van alweer het mooiste ULV ooit.

Deze column is dus ook voor de mensen die erbij zijn geweest, maar ook voor diegenen die het nog zullen gaan ervaren. Er zijn mensen die het Us Leef Vruike nooit zullen waarderen, maar let the haters hate. De weergoden zijn ieder geval elk jaar met ons en het uitkijken naar de volgende editie begint alweer zodra het nagenieten van afgelopen editie voorbij is.

Eén van de vele bezoekers zei ooit: “Het ULV zit in je aderen.”

Amen.

Romeijn Sadée

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)