Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

UM-bestuurders willen geen dienstauto met chauffeur

UM-bestuurders willen geen dienstauto met chauffeur

MAASTRICHT. Het college van bestuur van de Universiteit Maastricht hoort bij de keurigste jongetjes van de klas als het op declareren aankomt. Dat blijkt uit een onderzoek van RTL Nieuws dat afgelopen maandag naar buiten werd gebracht. Dat Paul, Soete en Bos zo vaak met het openbaar vervoer reizen, krijgt zelfs een aparte vermelding.

RTL heeft alle universiteiten met de Wet openbaarheid van bestuur (WOB) in de hand gevraagd naar de declaraties van hun bestuurders. Dat levert verrassende uitkomsten op: een bureaustoel van bijna 2800 euro voor een collegelid van de Radboud Universiteit bijvoorbeeld. De site van RTL Nieuws meldt: “Eerst denkt de woordvoerder dat wij ons vergissen en dat het om meerdere stoelen voor een vergadertafel gaat. Later moet hij toegeven dat er inderdaad bijna 3000 euro aan één stoel is uitgegeven. Op de vraag of de stoel lekker zit, geeft de universiteit geen antwoord.”

Of de echtgenote van de Groningse rector die in New York mee ontbeet en mee lunchte met manlief, niets bijzonders maar wel dat deze rector het via de rekening van zijn universiteit liet lopen.

Andere, duurdere, posten betreffen vooral het vervoer. In Utrecht staan twee dienstauto’s met chauffeur klaar, in Delft idem dito. Er wordt jaarlijks voor tonnen aan gespendeerd. Andere opvallende uitkomsten: vliegreizen in de businessclass, dure hotels, verkeersboetes van de chauffeur die betaald worden. Volgens RTL ontduiken de colleges hun eigen declaratieregels. Landelijke normen daaromtrent zijn er niet, wel is er een eerdere aansporing van minister Bussemaker om ‘sober’ te declareren. Het nieuws van deze week was voor haar reden om een nader onderzoek aan te kondigen naar het gedrag van de universiteitsbazen.

In Maastricht hoeven ze zich daar dus niet zenuwachtig over te maken, net zomin als in Tilburg, Eindhoven, Twente en bij de Open Universiteit overigens.

Hier houdt men zich aan de regels die voor iedere UM-medewerker gelden; het speciaal voor het college opgestelde ‘reglement kostenvergoedingen’ wijkt daar grosso modo niet veel van af. Waar UM-medewerkers binnenslands bij voorkeur met het openbaar vervoer moeten reizen geldt dat ook voor het college. Dat men in de eerste klas mag, wordt bij het college niet expliciet vermeld. Voor vliegreizen geldt voor alle UM-medewerkers hetzelfde regime: in Europa economy, buiten Europa is business class toegestaan.

Het sobere gedrag van de huidige lichting UM-bestuurders staat in enig contrast met de aanpak van het vorige college van bestuur, waarvan vijf jaar geleden op initiatief van de regionale omroep L1 (en onder luid protest van het college) de ‘bonnetjes’ openbaar werden gemaakt. Niet dat Ritzen, Mols en Postema exorbitant declareerden, maar heel matig ging het er destijds evenmin aan toe. Voorzitter Jo Ritzen, de meest reislustige van de drie, verstookte in 2008 16 duizend euro aan reis- en verblijfskosten, alleen in Nederland. Over zijn veelvuldige reizen naar het buitenland weigerde hij mededelingen te doen; die zouden zo’n beetje altijd betaald zijn door de ontvangende partij, zei hij later.

Die geheimzinnigheid kan niet meer. Sinds 2012 worden - op aandringen van het ministerie – ook bij de UM de door bestuurders gedeclareerde reiskosten openbaar gemaakt.

Uit het jaarverslag 2014 blijkt dat UM-bestuursvoorzitter Martin Paul vorig jaar bijna 13 duizend euro uitgaf aan buitenlandse reizen, en negenduizend euro in Nederland. Rector Luc Soete reisde voor 5500 euro in het binnenland en voor 2700 in het buitenland, Nick Bos bleef bescheiden met ongeveer 5400 euro, gelijkelijk verdeeld over binnen- en buitenland.

Dienstauto’s met chauffeur komen er in Maastricht niet in. Paul: “Dat heb ik van Ritzen overgenomen. Die zei: ook als je voor spoedoverleg naar Den Haag moet en de trein niet uitkomt, is een taxi uiteindelijk goedkoper, ook al kost zo’n rit 500 euro.”

Als er overnacht moet worden krijgen gewone UM’ers een maximum hotelvergoeding in Nederland van 150 euro per nacht; het college ontvangt een vergoeding op basis van een “toets op rechtmatigheid en doelmatigheid”, meldt het reglement. Voor het buitenland geldt voor iedereen, inclusief het college, een tarieflijst die door het ministerie van Binnenlandse Zaken is opgesteld. Gaat een medewerker boven het normbedrag uit voor een hotel in een bepaalde stad, dan kan hij er iets bij krijgen maar meer dan 50 euro wordt dat nooit.

Het college doet daar niet aan, zegt Paul. “Als het een duurder hotel is, betalen we het verschil zelf. Dat hebben we zo met de raad van toezicht afgesproken.”

 

 

 

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)