Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Verliezen

“Meedoen is belangrijker dan winnen” is al sinds jaar en dag het credo van de Olympische Spelen. Ik heb het nooit echt begrepen, want ik denk dat Sven Kramer me in 2010 een hoek op mijn neus had gegeven als ik hem na zijn foute wissel in Vancouver had gewezen op deze betweterige leuze. Of het nou een potje Fifa, Risk, steen-papier-schaar of klaverjassen is; ik wil winnen.

Er is een hoop geschreven en gezongen over winnaars. Tina Turner weet zonder twijfel wie de beste van iedereen is, de mannen van Queen zijn de wereldkampioenen, terwijl R-Kelly ook al claimt the world’s greatest te zijn. Kortom, meedoen is vanzelfsprekend en winnen de enige optie, zoals onze vrienden van Abba zeiden: the winner takes it all.

Met dat in mijn achterhoofd stond ik vijf weken geleden op het vlot bij Saurus. Meedoen aan de Disputenroeidag is fun, maar ik moest en zou die dag winnen. Dat de roeiers van dit toernooi veel waarde hechten aan eer en faam, blijkt wel uit het gegeven dat de eerste prijs uitgedrukt wordt in de vorm van een vies appeltaartje van de Jumbo. Zo’n vijftien trainingen, een flinke dosis spierpijn en twaalf blaren verder was afgelopen zaterdag de grote dag. Stiekem voelde ik me weer dat tienerknaapje, dat zenuwachtig was voor een belangrijke basketbalwedstrijd. Het vroeg destijds de aandacht van bijna een halve wc-rol om die spanning enigszins onder controle te krijgen. Zaterdag was één keer vegen genoeg, maar de kriebels als vanouds.

Na een week van soberheid, ontkurkte ik later die dag al watertrappelend een fles prosecco in het water waar een tijdje geleden nog een lijk boven kwam drijven. Wat voor poep en pies er zich verder nog de rondte deed in dat kanaaltje, interesseerde me op dat moment geen moer. Hoewel we in de halve finale na enkele foute slagen de overwinning langzamerhand in het water zagen vallen, vierden we ons verlies alsof we de Champions League van de roeiwereld in de wacht hadden gesleept. Verschillende alcoholische drankjes hadden vervolgens debet aan het feit dat we die verloren halve finale zo vergeten waren.

Verliezen was nog nooit zo mooi geweest.

Romeijn Sadée

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)