Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Jij wordt onze rotzooischieter!”

“Jij wordt onze rotzooischieter!”

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Moet ik mij nog opnieuw voorstellen? De naam is Bergbroeder, Albert Bergbroeder. Beleidsambtenaar op de Berg, liefhebber van ongemixte drankjes die je niet hoeft te shaken of te stirren, trouw lid van de universitaire gemeenschap, en jarenlang nederig columnist van dit blad geweest, totdat ze me, ik zeg het maar zoals het is, eruit geflikkerd hebben. Wie? De hoofdredactrix. Na klachten van onze vorige UM-president, de illustere Jo R. En waarom? Joost mag het weten. Geen groter fan van onze vorige president dan ik. En ook van de huidige president, Germanicus, for that matter. Van elke president eigenlijk. Hoewel, bij Germanicus heb ik nu toch mijn bedenkingen. Hij kwam laatst langs op mijn kamer, pakte de enige bezoekersstoel die ik rijk ben en zeeg er op neer. De stoel kreunde als een Alphense hijskraan, maar dat was nog niets bij het geluid dat ik maakte toen hij uitgesproken was.

“Albert”, zei hij, “je sitzt hier nu al jahrzenten en je doet je werk fantastisch, maar wai vinden dat je aan een nieuwe herausforderung toe bent. Vind je zelbst ook niet?”

-Nou, Germie (zo noem ik hem wel eens liefkozend), ik …-

“Ausgezeichnet!! Ik wusste wel dat je enthousiast zou sein, en wai haben iets bedacht. Jij wordt onze persönlike gezant, onzere troubleshooter, hoe noemen jullie dat hier, rotzooischieter? Na ja, ik bedoel dat jij deze Olympus verlaat, de Berg abseilt en overal wo nötig het primaire, het secundaire en het tertiaire proces gaat versjterken. Dat heet, jij krijgt volmacht om überspannte decanen, depressieve directeuren, weinende baliemedewerkers, uitgebluste professors, kaotische studentbestuurders en vielleicht selfs de vizerector bij te staan, gevraagd en ongevraagd. Je krijgt blanke kaart. Was zegst jij daarop?”

Hij keek me stralend aan.

-Nou, Germie, ik ….

“Uitgestekend!!! Ik wusste dat ik auf je kon rekenen! Je begint morgen, pick your battles zeggen wir in ’t Saarland, Hals und Beinbruch!”

En weg was hij. Ik naar de hoofdredactrix want die was op hangende pootjes bij me geweest met de vraag of ik niet “alsjeblieft, Albert, en sorry van toen, weer opnieuw stukjes, een vaste plek, op algemeen verzoek….”; ik vertel dat ik niet meer op de Berg mag blijven dus wat ik dan nog te schrijven heb?

“Komt goed”, zegt ze, “een UM-breed schootsveld, wat wil je nog meer? Of landelijk, waarom niet? Grijp die lui in Utrecht maar eens bij hun kladden die bij de introductie tegen die arme eerstejaars zeggen dat ze niet met journalisten mogen praten! Of hier, in Maastricht, die Inkommers! Werden jaren gesponsord door Heineken, nu door Bavaria, de firma staat op elk shirtje en elk tasje maar onze fotografe krijgt bij de cantus te horen dat ze beslist geen student met een glas bier in zijn of haar poten mag kieken! Dat zou een verkeerde indruk wekken! Zet ze te kakken, die hypocrito’s, maak ze duidelijk dat PR nooit in plaats van de waarheid mag komen, anders gaan ze maar naar Noord-Korea!!! Of naar de Krim! De voorzitter van de inkomwerkgroep heet daar Poetin! Of naar….”

Zo ging ze nog even door. Ik verliet intussen het pand. Op naar mijn nieuwe missie.

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: