Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De student aan banden ( 2 )

De student aan banden ( 2 )

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Zoals ik al zei: de Inkomweek schept banden. Als eerstejaars treed je toe tot een nieuwe groepering. Een goed georganiseerde initiatie in het nieuwe leven. Deelname (pardon, participatie) in de stad, de UM en verenigingen, is steeds het sleutelwoord. Nog niet zo lang geleden was dat anders. Als individu ging je naar een andere ‘school’: de faculteit. De Inkom bestond uit de formele inschrijving. Vaak ging je op kamers wonen ver van thuis. Dat was het dan. Hoe het verder ging in het eerste jaar was je eigen zaak. De Universiteit Maastricht was ooit nieuw, jong en klein. Daardoor kwam de georganiseerde in - en langskom hier in de afgelopen decennia gemakkelijker tot stand. De eerstejaars van nu lijkt wel wat op de voormalige rekruut in het leger. Een snelle training om snel en goed opgeleid paraat te zijn. Meer banden, maar voor alle partijen ook voordelen.

Er zijn nog meer banden die voorheen nauwelijks bestonden. Van oud-collega’s hoorde ik dat zij de laatste jaren tot hun verbijstering weleens opgebeld worden door ouders die niet begrijpen waarom hun zoon of dochter geen acht, maar slechts een zeven krijgen voor een werkstuk. Ik stel me dezelfde ouder voor wanneer die met ingehouden woede de onderwijzer van zijn zevenjarig zoontje aanspreekt omdat de presentatie Kikkers niet geheel naar wens was. En hij/zij had nog zo op Wikipedia gezocht. Zo wordt de student minder volwassen, dopt minder zijn eigen boontjes. Een volwassen student blijft op die manier het ‘project kind’ dat hij of zij op zijn zevende was.

Met familie is nog iets anders aan de hand. Je hoort wel eens dat de student tussen bachelor en master even een halfjaartje een wereldreis mag maken. Elke dag skypen met elkaar. Hallo Australië, Vietnam of Colombia, hier Maastricht. In 1956 ben ik ooit drie weken alleen naar de Franse en Italiaanse Rivièra geweest. Na wat toen nog het kandidaatsexamen heette. Drie weken geen ouders, vrienden, bekenden, laat staan docenten. De twee ansichtkaarten die ik verzond, kwamen aan lang nadat ik thuis was. Internet schept een band, maar ook de onvermijdelijke banden die bij een small world horen.

Mijn ouders toen - ikzelf dertig jaar later met mijn eigen dochters - wisten niet beter dan dat je elkaar een tijdje kwijt was. Dat heeft ook zijn goede kanten.

Hans Philipsen

 

Hans Philipsen is oud-rector van de UM

 

             

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: