Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Zuster Miranda

Zuster Miranda

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

En daar ging ik dan, de Berg af, noodgedwongen maar met een opgewekt hart, want als Germanicus je iets vraagt hoor je als trouw lid van de academische community weliswaar kritisch te luisteren -want dat hoort bij academisch - maar vervolgens natuurlijk wel te gehoorzamen. Als niemand meer naar een Germanicus luistert, waar blijven we dan?

Maar waarheen leidt de weg? “Alles und jedermann gevraagd en ungevraagd bijsjtaan”, had G. gezegd. Tja, ik heb een behulpzame natuur maar als de hulpvraag geheel onbekend is, raak ik toch wel in verwarring. Toen: pats!, een lampje ging branden, want waar denk je als oplettende UM’er aan bij het woord verwarring? Aan Fasos natuurlijk! En aan de psychologen, beroepshalve. Dat laatste leek me om te beginnen de veiligste optie dus ik denk: Albert, pak je fietsje (de stedelijke taxi’s zijn permanent gereserveerd voor het AZM-bestuur) en peddel de Maas over, decaan Berny zal je met open armen ontvangen!

Dat was ook zo, open armen en ook nog twee zoenen op mijn kalende schedel, en een uitnodiging om meteen buiten een saffie te gaan roken en aldaar in het zonnetje te vergaderen. Bernadette houdt van informeel. Dus ik breng haar op de hoogte van mijn missie en bied genereus mijn hulp aan, maar ze onderbreekt me: “Aber Albert, womit heeft die verrückte Germanicus je nu weer opgezadeld? Let me tell you: Germo heeft het niet easy mit dir gehad, zou het kunnen zijn dat hij je op een mission impossible heeft geschickt? Sodass je als vanzelbst op je schnauze valt? Wij hier hebben in ieder geval no problems hoor!”

Geschrokken keek ik haar aan; nam ze me polyglotteus in de maling? Hoezo, geen problemen bij de psychologen? In de krant staat dat 60 procent van hun onderzoek wereldwijd niet deugt want als je het herhaalt komt er iets heul anders uit; en ze hebben een nieuwe faculteitsdirecteur, was ooit A-verpleegkundige, zuster Miranda, die hebben ze echt niet voor niets gehaald en dan durft Berny te suggereren dat alles kits achter de rits is? Ha!

Ik besloot het elders te proberen. Terug over de Kennedybrug reed ik als vanzelf het Tapijnterrein op, naar het EdLab: jong, ambitieus, moeten net als ik dealen met een academische goegemeente die de onhebbelijke gewoonte heeft nieuwe clubjes uit principe niet serieus te nemen; als ze daar geen steuntje in de rug kunnen gebruiken, wie dan wel?

“Wat mot je?” Een zware stem achter de deur. “Ik kom je helpen Harm, ik begrijp al je problemen en zo, you the problem, me the solution, snap je?

“Sodemieter even gauw op, stuk verdriet, terug in je hok!”

Oké, I can take a hint, ik druip af; als iemand zijn hulpvraag nog niet helemaal helder heeft moet je hem niet dwingen, dat snapt de eerste de beste buurtwerker nog. Maar toen ik vervolgens bij Fasos kwam en daar een verenigd front van twee dakpandecanen tegenover me vond, reinsophie geheten, begon ik het patroon te zien. Wie en wat was ik helemaal voor deze illustere leiders? Een gezant van de Berg zonder officiële titel? Zonder functiebenaming? Verdorie, dat was Germanicus dan mooi vergeten. Germie, ik moet een titel!!

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: