Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Gelukkig zijn

Gelukkig zijn

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

Lieve Ingrid

Jasmijn (24): “Stapels zelfhulpboeken heb ik gelezen en ik heb een abonnement op het tijdschrift Happinez. Ik doe wat ze vertellen, maar toch ben ik nog steeds niet gelukkig. Wat doe ik verkeerd?”

Ingrid: Geluk is een keuze, lees ik op Facebook. Als we maar positief en optimistisch zijn, lacht het leven ons toe. Klinkklare onzin. Ook de glossy Happinez verkoopt die boodschap. Cabaretier Lebbis steekt er de draak mee: “Dit blad vertelt ons elke maand: je moet gelukkig worden, je moet gelukkig worden en wij leggen je precies uit hoe je dat doet. Ben je nu nog niet gelukkig, badmuts?”* Toegegeven, ik vind het een prachtig tijdschrift met mooie foto’s en soms echt wel zinnige artikelen. Had zelfs ooit een abonnement. Maar Lebbis heeft een punt. Dat er iets is dat je kunt doen om voor eens en voor altijd gelukkig te zijn, is flauwekul. Met geen enkel zelfhulpboek, meditatiekussentje, met geen cursus of therapie bereik je fulltime geluk. Geluk is namelijk geen permanente staat van zijn die je zelf in de hand hebt. Het streven hiernaar heeft zelfs een averechts effect. Want wat als jij, als trouwe Happinez-lezer, eens een dag chagrijnig, somber of gestrest bent? Dan heb je het gevoel te falen of het niet goed te doen, waardoor je je alleen maar ellendiger gaat voelen. En één ding is zeker, vroeg of laat breekt zo’n dag weer aan.

“Wie zegt dat je altijd maar gelukkig moet zijn”, vraagt ook hoogleraar filosofie en schrijver Wilhelm Schmid zich af in het nummer van Flow dat ik vanochtend kocht. Ja, ook dit “feel-good-tijdschrift” lees ik. Voelt inderdaad wel even lekker. Maar deze keer hebben ze blijkbaar begrepen dat dit gevoel niet voor eeuwig is.

Vergelijk het leven met de golven van de zee. De ene keer is ze rustig, de andere keer zijn haar golven onstuimig. Soms nemen ze zelfs tsunami-achtige proporties aan. De kunst is om je niet door de golven mee te laten sleuren, maar erop te surfen. Dan kun je, ondanks hun hoogte, zelf besluiten welke kant je op gaat. Dan heb je regie over wat je doet. Soms zul je onderuit gaan, want het is een lastige sport. Krabbel gewoon weer op en probeer het opnieuw. Kom dus met je neus uit die boeken en ga surfen. Doe wat er voor jou toe doet, of je op dit moment nu gelukkig bent of niet.

Ingrid Candel

 

* dit fragment uit de theatersolo “Hoe laat begint het schieten” van Lebbis is te zien op youtube

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: