Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

“Mijn ouders zijn mijn helden, omdat ze culturele verschillen hebben weten te overbruggen”

“Mijn ouders zijn mijn helden, omdat ze culturele verschillen hebben weten te overbruggen”

Photographer:Fotograaf: Loraine Bodewes

zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Yağmur Masmas (1995, Zoetermeer) / tweedejaars UCM-student / heeft sinds een half jaar een relatie / woont in Wageningen

Een beter milieu begint bij jezelf. Zeker, zo ben ik ook aGreenstory begonnen (een online winkel voor duurzame studie- en kantoorspullen, red.). Ik wilde mijn ecologische voetafdruk kleiner maken, maar omdat ik maar gewoon een middelbare scholier was moest het wel op een betaalbare manier. Dus ging ik op zoek naar schoolschriften van gerecycled papier, eerst voor mezelf en later voor anderen. We zijn nu bezig een lesbrief op te stellen voor het vmbo. Educatie vind ik heel belangrijk, maar het moet niet opdringerig zijn. Ik wil mensen bewust maken van de mogelijkheden, maar wat ze daarmee doen is aan henzelf. Alle kleine beetjes helpen.  
Mijn moeder zegt altijd… werk eens wat minder. Ik heb de gewoonte om tot laat in de avond door te werken. Ik doe graag zo veel mogelijk tegelijk; studie, een project, mijn eigen bedrijf. Ik wil overal volledig voor gaan. Volgens haar mag het wel een tandje minder. 
Grootste ergernis? Miscommunicatie. Het veroorzaakt frictie waar dat helemaal niet nodig is. Ik reis veel, dus contact gaat vaak via de mail of Whatsapp. Dan zie je het gezicht van de ander niet. Je leert er ook van, hoe je iets het beste kunt overbrengen bijvoorbeeld. Ik probeer ook op te letten hoe ik reageer. Soms ben je in een slechte bui en vat je iets meteen slecht op, terwijl als je even goed leest ziet dat het niet zo bedoeld was. Ook vind ik het jammer dat mensen met een duurzame onderneming soms bij voorbaat al in de verdediging schieten. Waarschijnlijk omdat je vaak als ‘soft’ wordt gezien of kritiek krijgt van mede-ondernemers: dus je bent vegetariër, maar waarom geen veganist? Daardoor reageren ze snibbig op vragen, terwijl we uiteindelijk allemaal iets goeds willen. 
Beste muziek? Pianomuziek. Ik hou van een mix van klassieke en moderne muziek. De pianostukken van Ludovico Einaudi, die de soundtrack voor Intouchables heeft gecomponeerd, vind ik heel mooi. Top 40-nummers luister ik alleen tijdens het hardlopen.  
Beste advies? Begin gewoon. Of het nu gaat om schoolwerk, een eigen bedrijf of een grote droom; hak het grote werk in kleine stapjes en start.
Wie is je grote held? Mijn ouders, omdat ze culturele verschillen hebben weten te overbruggen. Mijn vader komt uit een minuscuul dorpje in Turkije. Hij is naar Nederland gekomen om te studeren, de taal te leren en uiteindelijk zijn eigen bedrijf te beginnen. Mijn moeder is half Frans, half Nederlands, heeft gestudeerd in Argentinië en ook een tijd in Turkije gewoond. In de maatschappij ontstaat vaak frictie tussen immigranten en autochtonen, ik ben blij dat ik zelf deze positieve ervaring heb. Als iedereen een beetje meer begripvol zou zijn, verder kijkt dan zijn neus lang is, dan zag de wereld er een stuk mooier uit.
De kleine Yağmur in vijf woorden Introvert, betweter, nadenkend, sociaal en rekening houdend met anderen. Ik was een rustig kind, maar wel sociaal. Familie en vrienden zijn belangrijk in de Turkse traditie, die gastvrijheid heb ik meegekregen. Ik had nooit een speciaal groepje, maar was bevriend met de hele klas. Aan de andere kant had en heb ik soms tijd voor mezelf nodig. Ik heb altijd graag gelezen. Soms schreef ik ook of zat ik gewoon wat voor me uit te staren, met mijn hoofd heel ergens anders.  
Lekkerste eten? Gevulde wijnbladeren en zoet tahinbrood uit het dorp van mijn vader. Dat is daar de specialiteit, je koopt het er warm van de bakker.
Ik zie mijn broer en zus… als heel goede vrienden. We hebben vroeger veel gevochten, maar daar leer je van. Hoe je je boosheid moet temperen, rekening moet houden met de emoties van anderen. Je vrienden kies je zelf uit, die zijn gelijkgestemd, maar je broer en zus niet. Dat is juist mooi, daardoor leer je met mensen om te gaan die heel anders zijn. Daarbij zijn ze een constante feedback op mijn leven. Zij kennen me zo goed en herinneren me aan wat er nog meer is als ik me helemaal op één project stort.  
Waar pieker je over? Wat ik moet doen met mijn leven. En of de beslissingen die ik tot nu toe heb gemaakt de juiste zijn. Ik heb nu de vakken uitgekozen voor mijn minor in Wageningen en denk na over wat ik ga doen tijdens mijn semester in Turkije daarna. Wat is interessant en relevant voor een toekomstige baan? Mensen denken vaak dat ik alles al weet omdat ik een eigen bedrijf heb, maar ik denk niet dat dat voor altijd is.  
Ik geloof in… positiviteit. Daarmee kun je dingen bereiken, het zorgt ervoor dat je iedere kleine stap viert. Met een positieve instelling maak je het leven fijner en makkelijker voor jezelf en anderen.  
Dit wil ik nooit meer meemaken. Een paar vrienden van mij zijn ernstig ziek geweest. Gelukkig gaat het nu weer goed met ze, maar je voelt je zo machteloos. Machteloosheid is voor mij de bron van alle negatieve emoties; boosheid, verdriet.
Wetenschapper of ondernemer? Vroeger had ik gezegd: wetenschapper. Ik vind het heerlijk om ergens in te duiken, iets te onderzoeken. Maar met wat er daarna met het resultaat gebeurt, daar heb je als wetenschapper niet veel mee te maken. En dat onderdeel vind ik juist zo leuk. De wetenschap naar de praktijk vertalen, iets ondernemends ermee doen, dat geeft mij voldoening.

Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)