Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Excursie naar Plopsaland

Excursie naar Plopsaland

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Dan maar titelloos naar de studenten toe want die kunnen mijn deskundige inzichten nog geen dag missen. Neem die fameuze club van gezondheidswetenschappertjes in de dop, de Satéprikkers. Ik kwam er binnen terwijl men in volle krijgsraad bijeen was. Om de tafel ernstige, om niet te zeggen bedrukte gezichten. Terwijl ze nog maar zo jong zijn! Wat zal het zijn, 19, 20 jaar? En dan al hangende mondhoeken, diepe fronsen, krachteloos onderuit gezakte lijven. Het tafereel deed mij erg denken aan een gezelschapje op restaurant (zoals de Vlamingen zeggen) dat een paar overrijpe mosselen heeft gegeten en nu met angst en beven afwacht of de darmen zich stil gaan houden.

Met een welgemeende strijdkreet betrad ik de ruimte: “HOLADIEE HOLADIO, kom prikkertjes van me, niet zo somber, als ik het goed zie hebben jullie een PR-probleempje en laat ik daar nu net ontzettend deskundig in zijn!” Ik vertelde ze tussen neus en lippen door dat op mij in het verleden de exclusieve taak rustte om de vorige president van de uni waar nodig van PR-adviezen te voorzien, ik vertelde ze ook dat dat héél vaak nodig was, dat ik hem dan altijd een hart onder de riem stak en dat de president altijd glom van tevredenheid als hij dankzij mijn inspanningen weer ongemoeid over straat kon. Ik vertelde er maar niet bij dat de huidige president onder ons gezegd en gezwegen gewoon te eigengereid is voor PR-advies, zelfs van mij, en dat zulks ongetwijfeld een der achtergronden was voor mijn huidige nederige betrekking.

Maar hoera, van die ballast had dit clubje in het geheel geen last. Met beide handen grepen ze de uitgestoken hand aan.

-Weet u meneer Albert, we vinden het zó gemeen. Organiseer je een leuke lezing voor je medestudenten, komen er ook journalisten! En die zeggen dat niet eens!

-Nee, jongens, dat ken ik van ze: geen minderwaardiger gebroed dan persmuskieten. Je kent die uitdrukking toch wel: iemand liegt dat het gedrukt staat? Nou dan! En toen?

Volgde een zorgelijk verhaal over de zogenaamd door hun toedoen beschadigde reputatie van de spreker, en over al die journalisten uit het hele land die er daarna steeds weer over begonnen, en nu weer het universitaire sufferdje (-ho ho eventjes, zeg ik, een prachtblad! Dat mij een welverdiend podium biedt; -sorry meneer Albert) en of ik wist hoe ze nu verder moesten.

-Wat hebben jullie tot nu toe gedaan, jongens, vroeg ik minzaam.

-Eigenlijk niks, we hebben alle deuren op slot gegooid en gaan alleen nog met hoodies over straat. Incog .. eh, hoe heet dat ook al weer.

-Echt waar?  Maar dat is perfect! Wat kan ik jullie nog leren? Als de media zaniken over transparantie steek je gewoon je middelvinger op! Dat deed onze vorige UM-president ook altijd, met verbluffend resultaat. Het zijn wolven, aasgieren, je gooit ze wat toe en ze willen meer! Daar is maar één remedie tegen: totale radiostilte. En voorlopig maar even geen lezingen meer. Doe leuke dingen waar geen persmuskiet op af komt. Iets met wijnproeven of zo? Een excursie naar Plopsaland? Even geen gevoelige onderwerpen jongens, dat komt later wel weer. Alles sal reg kom!

Ze keken me glazig aan.

Dat leek me op dit moment het hoogst haalbare.

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: