Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Positief zijn! Verdomme!

Positief zijn! Verdomme!

Photographer:Fotograaf: Simone Golob

Ik word tegenwoordig overal buiten gehouden maar ha!, ook ik heb een van die felbegeerde plastieken kaartjes weten te bemachtigen waar raadsleden aan deze uni voortaan mee door het leven moeten. Dienstraden, faculteitsraden, universiteitsraad: vijf ‘gouden regels’ staan erop. In het Engels, want anders is er dadelijk een buitenlander die zich er niks van aantrekt en dat moeten we niet hebben natuurlijk.

Het is een wit kaartje, iets groter dan een kredietkaart, met zwarte letters, opgeleukt met blauwe waarmee in kapitalen de kern van de boodschap wordt verkondigd. De eerste: ‘POSITIVE ATTITUDE’, de tweede: ‘TRUST’. Met tussen haakjes het voorwerp van vertrouwen: ‘elkaar, het bestuur etc.’

Het ligt in de bedoeling dat alle leden van alle raden dat in hun binnenzak of decolleté stoppen en bij elke vergadering voor zich op tafel leggen. Ik ben daar voor. Héél erg voor. Sterker, ik vind dat dit initiatief uitgebreid moet worden tot alle medewerkers van onze prachtinstelling. Zodat ze eens een beetje positiever uit hun ogen gaan kijken en wat minder klagen dat ze het zo druk hebben. Nog sterker: breid het uit tot alle studenten. Die zaniken en zeiken bij elk zuchtje tocht dat door de collegezaal blaast, bij elk cijfer minder dan een 8 ook al snappen ze geen bal van de stof, bij elke docent die de nakijktermijn van een toets met tien minuten overschrijdt. Daarom ben ik er ook voor om het kaartje te elektrificeren. Wat een zegen zou het zijn als die azijnpissers bij de minste geringste zwartgalligheid een stroomstootje door de ledematen zouden krijgen: Hé! Oppassen jij! Positief zijn! Vertrouwen hebben!

Reken maar dat de klachtencommissies, de colleges van beroep en wat al niet, voortaan van pure verveling alleen nog maar uit het raam zullen staren.

En nu ik erover nadenk: dit kaartje verdient een zegetocht door Nederland! Stuur het naar de zusters, zeker naar de UvA. Hadden ze het daar eerder gehad, dan was mevrouw Gunning nog volop in charge, ja toch? En stuur het naar de ondernemingsraden van V&D, van de banken, overal waar men miezert over een bonusje hier, een emolumentje daar.

Ik moet wel iets opbiechten. U weet lezer, dat ik een tikje uit de oude doos ben. Dat ziet u aan het prentje dat deze rubriek nog een beetje draaglijk maakt. Ik kan u dus vertellen dat ook ik student ben geweest. Dat was nog in de roerige jaren. De tijd van universiteitsbezettingen, van ministers die werden uitgefloten, van bestuurders die rennend het hazenpad kozen. Was dat positief? Gaf dat blijk van vertrouwen? Nee!!

Het erge is, tot een week geleden was ik eigenlijk wel een beetje trots op die aanpak. De Kritiese Universiteit, zo schreef je dat toen, daar waren wij van; we vergaderden ons suf, we stencilden het ene pamflet na het andere, we verkeerden in de veronderstelling dat we het de bestuurders zo moeilijk mogelijk moesten maken want dat deden ze andersom ook. De eerste van onze vijf gouden regels luidde: Wees Kritisch! En de tweede was identiek. En de derde…

God, wat zaten we er naast in die tijd.

 

Albert Bergbroeder

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: