Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

De weg: Different Trains

De weg: Different Trains

Het derde weekend van september is een hoogtepunt in het culturele leven van Maastricht. Van donderdagavond tot het einde van zondag kan wie wil, deelnemen aan de viering van het festival Musica sacra. Elk jaar zijn er enige tientallen uitvoeringen en voorstellingen in kerken, op podia en geëigende plaatsen elders. Dit jaar was het thema De weg. Een bijna te goed gekozen uitgangspunt. De weg is in de godsdienst en in de zingeving aan het leven de meest gebruikte metafoor voor het menselijk bestaan. We zijn met zijn allen alsook ieder voor zich onderweg. Niemand minder dan priester Antoine Bodar vat het thema in het festivalboek treffend samen: “Alle wegen leiden niet naar Rome. Ze leiden onherroepelijk vroeg of laat naar de dood. Troostend is dat op die wegen overal muziek wordt gevonden.”

De composities komen uit alle tijden. Van vermaarde stukken uit de vroege renaissance tot wereldpremières in modern idioom. Dit jaar is het de veelheid van wegen die boeit. Een monnik die zijn klooster nooit zal verlaten, maakt in de vijftiende eeuw een wereldkaart voor de koning van Portugal. Men kan op bedevaart gaan naar Jeruzalem, ondanks alle gevaren zijn geluk en ontroering uitzingen. Met Mozes door de woestijn dwalen. Als de arme, maar bevlogen jonge zwervers uit de Romantiek haard en huis verlaten, de ondergang tegemoet. Men kan zoals de Molukse gemeenschap in ballingschap moeten. Men blijft de herinneringen dragen als een last zo zwaar als een boomstam om elders een nieuwe binding te vinden. Men kan als Franz Kafka de ware weg niet opvatten als de smalle weg naar het heil volgens Mattheus, maar als het struikelen over touwen die laag boven de grond zijn gespannen.

In de Lambertuskerk speelde het Nomos-kwartet Different Trains van Steve Reich voor audiotape (soundtracks, gesproken teksten) en strijkkwartet. Minimal music op zijn best. In het eerste deel reist het kind Reich vol van het avontuur tussen New York en Los Angeles vanwege zijn gescheiden ouders. De tape en het kwartet geven de snelheid en het geluid van de reis weer. In het tweede deel rijden de treinen in Europa. Reich gaat beseffen dat hij er in had kunnen zitten. De muziek wordt zwaarder. In het derde deel is de oorlog voorbij. De trein rijdt weer. Wat gebeurd is, en de overlevenden, kleuren het geluid van de trein.

Hans Philipsen

Hans Philipsen is oud-rector van de UM

Categories:Categorieën:
Tags:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Enter the code shown above: