Back to list All Articles Archives Search RSS Terug naar lijst Alle artikelen Archieven Zoek RSS

Cerberus versus Medusa

Cerberus versus Medusa

Photographer:Fotograaf: Archief Observant

Tweewekelijkse serie: Praeses versus Praeses

“Zeg, die blind date die je voor me geregeld hebt, is een beetje in het water gevallen”, zegt Michiel de Groot, praeses van Cerberus Maastricht aan de bar bij Café Falstaff. Observant: “Hoe bedoel je?” De Groot: “Nou, ik ging afgelopen week met mijn vriendin naar de film en vertelde haar dat ik was gevraagd voor deze serie. Ga weg, zei ze, de praeses van mijn dispuut is ook gevraagd! Ik ken Inge, de praeses, goed, onze disputen zijn nog samen een weekendje weg geweest. Daar zul je haar hebben. Hoi Inge, alles goed?” Inge Bogman ironisch: “Ja zeker, lang niet gezien.”

 

Ken je een grap of een roddel over het dispuut van jouw blinddate?

De Groot: “Dat vind ik nog best lastig, en dat terwijl mijn vriendin toch meestal alles weet. Weet jij niks?

Bogman: “Ik ga je echt niet helpen hiermee. We kennen elkaar sowieso heel goed, doen vaak dingen samen, zijn bijvoorbeeld een weekendje naar Frankrijk geweest.”

Observant: “Waarom zijn jullie dan niet één gemengd dispuut?”

Bogman: “Het is leuk om dingen samen te doen, maar mannen en vrouwen hebben toch een andere manier van praten. Mannen zijn relaxter, vrouwen willen meer plannen.”

De Groot lacht: “Dat werd heel duidelijk tijdens dat weekendje. Wij wilden vooral slap ouwehoeren, een biertje drinken bij het vuur buiten, terwijl de dames van Medusa ons vroegen: ‘Hoe ziet de dagplanning eruit?’”

 

Jouw dispuut wordt een half jaar gevolgd door een cameraploeg voor een wekelijkse realityserie op de televisie. Waarom zijn jullie interessant voor de kijker? En wat mogen ze niet filmen?

Bogman: “Wij zijn een leuke groep vrouwen die de meeste feestjes in Maastricht afgaan. Elke week is anders, ofwel plannen we een activiteit, ofwel blijven we gezellig thuis kletsen of geven we zelf een feestje.”

De Groot: “Ik denk omdat wij een hechte club zijn, maar toch individueel heel anders: je hebt de lolbroek versus het stuk chagrijn, leden die de puntjes op de i zetten en anderen die lui zijn. Er zit van alles tussen.”

Observant: “Zo’n ploeg volgt je overal, als het moet tot in de douche. Wat mogen ze niet filmen?”

Bogman: “Onze A-tijd. Die houden we intern, we hebben tradities en rituelen die anderen niet mogen zien, maar ook willen we aspirant-leden beschermen voor de camera. Voor de rest zou ik niet weten wat wij te verbergen hebben, nee, ook niet in onze studentenhuizen.”

 

Het college van bestuur vindt dat het niet opschiet met de integratie van de buitenlanders en doet een zwaar beroep op alle verenigingen en disputen om voortaan minimaal een kwart van de leden uit de buitenlanders te halen en voortaan Engels te praten. Zie je dat zitten?

De Groot: “Ik vind het geen belachelijk idee, maar je kunt zoiets niet verplicht stellen. Het moet klikken met iemand en van twee kanten komen, daar kun je geen voorwaarden als nationaliteit of taal aan stellen.”

Bogman: “Ik heb gelezen dat ze de inkomgroepjes voortaan gaan mengen en instructies in het Engels geven, dat initiatief is goed, maar als een buitenlander lid wordt van het dispuut zal die toch Nederlands moeten leren. Een dispuut komt heel vaak samen, dat voelt dan toch raar als je opeens Engels moet gaan praten met je dispuutgenootjes.”

 

Je mag iets verwijderen in Maastricht. Daarvoor in de plaats mag je iets anders kiezen. Wat wordt het?

Bogman: “Ja wat is dat voor een moeilijke vraag?”

De Groot: “Het enige dat ik mis in Maastricht is een echt goede club of discotheek, daarvoor mag best één van die vele bruine cafés verdwijnen. Er zijn er zoveel van in deze stad en je komt er nooit, daar heb je niets aan.”

Bogman: “De sfeer mag ook iets anders, meer studentvriendelijker.”

Observant: “Wat merken jullie daarvan?”

De Groot: “Als je over straat loopt in je dispuutsoutfit dan hoor je wel eens iemand achter je roepen: ‘kutstudent’. Ik zeg er nooit iets van, ben altijd bang dat er een weinig gefundeerd antwoord komt, maar misschien zou ik er toch eens iets van moeten zeggen.”

De Groot tegen Bogman: “Trouwens, heb jij geen last van die kinderkopjes als je met hakken over straat loopt. Heb je niet liever beton?”

Bogman: “Nee, oké het is wel eens lastig, maar dat is ook de charme van de stad.”

 

Irene Smeets

Michiel de Groot (22), student psychologie, Cerberus Maastricht, 12 leden

Borrelen in De Oase en Ma van Sloun

Vaste borrelavond: woensdag

Logo: driekoppige hond, waakhond van de hellepoort

 

Inge Bogman (21), student International Business, Onafhankelijk damesdispuut Medusa, 18 leden

Borrelen in De Oase en De Kruk

Vaste borrelavond: woensdag

Logo: afbeelding van Medusa, een figuur uit de Griekse mythologie, de vrouw met slangenhaar. “Een slang staat symbool voor vernieuwing. Ieder jaar verliest die zijn huid. Die symboliek is treffend: bij ons dispuut vertrekken ieder jaar oude leden en komen er ook weer nieuwe bij.”

Categories:Categorieën:

CommentsReacties

There are currently no comments.Er zijn geen reacties.

Post a Comment

Laat een reactie achter

Door een reactie te plaatsen gaat u akkoord met de verwerking van de ingevulde gegevens door Observant.
Voor meer informatie: Privacyverklaring
By responding, you agree to send the entered data to Observant.
For more info: Privacy statement

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)